Η σαμπάνια που κέρασε ο Κιλιάν Εμπαπέ τους Έλληνες διεθνείς είχε στυφή γεύση. Δεν ήταν υψηλής ποιότητας όπως αυτή που σέρβιραν οι «τρικολόρ» στους 11 τελευταίους εντός έδρας αγώνες που «έτρεχαν» ρεκόρ με 10 νίκες και μία ισοπαλία. Η ομάδα χαρά του Οver, η Γαλλία, έμεινε στο φτωχό, πάφτωχο, 1-0 επί της Ελλάδας που σημειώθηκε με περιπετειώδη τρόπο.
Το πικρό ποτήρι το ήπιε η Εθνική στο 50′. Ο Μαυροπάνος, μοιραίος σε τρεις φάσεις, μέσα στη μικρή περιοχή σήκωσε τόσο ψηλά το πόδι του που βρήκε τον Κριεσμάν στο κεφάλι. Αυτό ήταν το κακό. Το… καλό ήρθε λίγο μετά όταν ο Εμπαπέ πήρε φόρα για να χτυπήσει την μπάλα που ήταν στημένη στην άσπρη βούλα, αλλά ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος έδιωξε. Η χαρά κράτησε λίγο. Από νέο έλεγχο στο VAR «ανακαλύφθηκε» ότι ο Μαυροπάνος ήταν πάλι αρνητικός πρωταγωνιστικής. Μπήκε νωρίτερα στην περιοχή και ο Ισπανός διαιτητής Λόαθ έδειξε, δικαίως, επανάληψη.
Αυτή τη φορά ο Εμπαπέ δεν μπορούσε να αστοχήσει. Έστειλε την μπάλα στα δίχτυα κι έδιωξε το άγχος για τη Γαλλία.
Δείτε τι έγινε
Μόνο που τα άσχημα για την Ελλάδα δεν είχαν τελειώσει. Στο 69’ο Μουανί έφυγε σαν βέλος προς την ελληνική εστία. Ο Ντίνος Μαυροπάνος, αν και τελευταίος παίκτης τον ανέτρεψε. Ήταν το τρίτο και τελευταίο λάθος του παίκτη της Στουτγκάρδης αφού αμέσως μετά αποβλήθηκε με απευθείας κόκκινη.
Η αποβολή ήρθε σε διάστημα η Ελλάα έκανε αισθητή μετά από ώρα την παρουσία της στη γαλλική περιοχή. Υπήρχαν ελπίδες ισοφάρισης στις ελάχιστες έτσι κι αλλιώς ευκαιρίες που παρουσιάζονται στον φιλοξενούμενο απέναντι σε αυτή την ομάδα.
Με δέκα παίκτες πλέον η Ελλάδα ανέβαινε ένα βουνό. Δεν έπρεπε να δεχτεί γκολ και παράλληλα είχε την ελπίδα να γίνει ένα… θαύμα για την ισοφάριση.
Η Ελλάδα στάθηκε αξιοπρεπώς στο Παρίσι απέναντι στην ομάδα που διεκδίκησε το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο που φορτώνει διαρκώς με γκολ τις αντίπαλες άμυνες. Μόνη η Ολλανδία έφυγε με το βαρύ 4-0 στις 24 του περασμένου Μάρτη σε αγώνα του ομίλου μας.
Στην πίκρα της ήττας υπάρχει και η αισιοδοξία. Η άμυνα άντεξε τις διαρκείς επιθέσεις. Και επιθετικά είχε τις ευκαιρίες της. Μπορεί να μην σημείωσε γκολ, να μην πήρε βαθμό, αλλά κέρδισε σε ψυχολογία και εκτίμηση από τους ανταγωνιστές της για μια θέση στις δύο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας που θα πάνε στα τελικά της Γερμανίας το επόμενο καλοκαίρι.
Το ξεκίνημα του αγώνα έμοιαζε με φουρτουνιασμένη θάλασσα για το «πειρατικό» της εθνικής. Όμως άντεξε το ελληνικό σκαρί. Οι διεθνείς είχαν τις λύσεις στην άμυνα και με την καθοδήγηση του Οδυσσέα Βλαχοδήμου απέφυγαν τις… Λαιστρυγόνες των «τρικολόρ» που ζήτησαν δύο πέναλτι σε διάστημα 26′. Το πρώτο στο 2′ όταν ο Εμπαπέ είδε τον Μπάντλοκ να τον σταματά και το δεύτερο στο 28′ όταν πάλι στον «κάπτεν» της Γαλλίας, ο Μπάντλοκ «άναψε κόκκινο«.
Από το 15′ και μετά η εθνική είχε καταφέρει όχι μόνο να ισορροπήσει το παιχνίδι, αλλά και να δημιουργήσει αυτή την πρώτη τελική στο ματς στο 26′.
Κόκκινη: 69′ Μαυροπάνος
Κίτρινη: 49′ Σιώπης, 50′ Μαυροπάνος, 65′ Κουρμπέλης, 65′ Χατζηδιάκος.
Γαλλία (Ντιντιέ Ντεσάν): Μενιάν, Κουντέ, Ουπαμεκανό, Κονατέ, Τεό Ερναντέζ, Καμαβινγκά, Τσουαμενί, Γκριεζμάν (85’ Νκουνκού), Κομάν (77’ Ντεμπελέ), Μπαπέ, Κόλο Μουανί (85’ Ζιρού).
Ελλάδα (Γκουστάβο Πογέτ): Βλαχοδήμος, Μπάλντοκ, Χατζηδιάκος, Μαυροπάνος, Τσιμίκας, Σιώπης (66’ Φούντας), Κουρμπέλης (86’ Μπουχαλάκης), Μπακασέτας (71’ Ρέτσος), Μάνταλος, Μασούρας (71’ Κουλιεράκης), Γιακουμάκης (66’ Παυλίδης).
