Το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής του ζωής έκρινε το Στρασβούργο ότι παραβίασαν οι γονείς ενός 14χρονου που επί σειρά ετών τρέχουν στα Δικαστήρια για την επιμέλειά του, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Το ανήλικο αγόρι προσέφυγε διαμαρτυρόμενο στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, για όλες τις διαδικασίες που έγιναν από τους γονείς του για εκείνο χωρίς…εκείνον! Το Στρασβούργο έχοντας επεξεργαστεί το αίτημά του, αποφάσισε ότι η μη συμμετοχή του στις δίκες μεταξύ των γονέων του για την επιμέλειά του, παραβίασαν το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής του ζωής.
Ο 14χρονος, που γεννήθηκε και ζει στην Κροατία, κίνησε τις απαραίτητες διαδικασίες, γιατί μπορεί να εκκρεμεί δεύτερη αγωγή της μητέρας για ανάθεση επιμέλειας σε αυτήν, οι δικαστές όμως από το 2010 που χώρισαν οι γονείς του μέχρι σήμερα παρέλειψαν να ακούσουν την άποψη του στο κρίσιμο ερώτημα που αφορά το βέλτιστο συμφέρον του: Με ποιόν από τους δύο γονείς θέλει να μείνει; Το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε ότι ο παραλείψεις αυτές στην εκπροσώπηση και στο δικαίωμα ακρόασης παραβίασαν το δικαίωμα του παιδιού στο σεβασμό της οικογενειακής του ζωής και επιδίκασε ποσό 7.500 ευρώ για ηθική βλάβη και τα δικαστικά έξοδα.
Ο ανήλικος μετά το χωρισμό των γονιών του ζούσε με τη μητέρα του και ο πατέρας
του είχε τακτική επικοινωνία μαζί του. Η μητέρα κατηγόρησε τον πατέρα ότι
κακοποίησε σεξουαλικά τον 14χρονο, ωστόσο τελικά διαπιστώθηκε ότι δεν
διέπραξε τέτοιες πράξεις. Τον Οκτώβριο 2012, συντάχθηκε έκθεση πραγματογνωμοσύνης η οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η μητέρα κακοποίησε συναισθηματικά το παιδί, με αποτέλεσμα τον Ιούνιο 2015 ο πατέρας να λάβει την επιμέλεια του παιδιού.
Η μητέρα κίνησε μια τρίτη σειρά διαδικασιών επιμέλειας, όταν ο 14χρονος επέστρεψε σε αυτήν τον Ιούνιο 2016 όταν έφυγε κρυφά από τον πατέρα του μετά την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ωστόσο, το 2019 το αγόρι παραπονέθηκε ότι στη δεύτερη σειρά διαδικασιών επιμέλειας και στην επακόλουθη εκτέλεση της απόφασης, κανένας ειδικός επίτροπος δεν είχε διοριστεί για την εκπροσώπηση και την προστασία των συμφερόντων του, ότι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ακουστεί σε αυτές τις διαδικασίες, και ότι η απόφαση να ανατεθεί η επιμέλεια στον πατέρα χωρίς κάποια περίοδο προσαρμογής και προετοιμασίας του, δεν ήταν προς το συμφέρον του.
