Αποκαλύφθηκαν την Δευτέρα σε δίκη που πραγματοποιήθηκε στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Βόλου τα βασανιστήρια που βίωνε στα χέρια του πατέρα της 41χρονη Βολιώτισσα με νοητική στέρηση.
Συγκεκριμένα, ο πατέρας της, ηλικίας 70 ετών, δικάστηκε για ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη κατ’ εξακολούθηση και για ενδοοικογενειακή απειλή κατ’ εξακολούθηση.
Το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 5 ετών χωρίς αναστολή, χωρίς μετατροπή, χωρίς η έφεση να έχει αναστέλλουσα δύναμη και χωρίς να του αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό, ούτε του μειωμένου καταλογισμού πράξεων.
«Η γυναίκα παρ’ όλο που είχε νοητική υστέρηση είχε διακαή πόθο και ζητούσε βοήθεια από το γειτονικό περιβάλλον να απομακρυνθεί από την οικογένειά της», ανέφερε ο εισαγγελέας έδρας, τονίζοντας ότι ζούσε μία επικίνδυνη κατάσταση με διαρκή εκφοβισμό και άσκηση βίας και έπρεπε να βοηθηθεί, όχι να αντιμετωπιστεί ως εχθρός.
Την έκλεισαν σε ψυχιατρική κλινική
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 70χρονος στο διάστημα από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 2018 χτυπούσε την 41χρονη στα χέρια και στα πόδια, προκαλώντας της μώλωπες, ενώ στις 22 Αυγούστου της προκάλεσε κακώσεις και αιματώματα στο πρόσωπο και στις 11 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους πολλαπλούς μώλωπες και μελανιές στο πρόσωπο και στο χέρι. Ακόμη, την απείλησε ότι θα της σπάσει το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια και ότι θα της μαυρίσει τα μάτια.
Δείτε επίσης: Αγωγή για ψυχική οδύνη κατέθεσε η σύζυγος του επιχειρηματία που δολοφονήθηκε στην Κάρπαθο
Από την πλευρά της η συνήγορος υπεράσπισης τόνισε ότι η 41χρονη πέθανε 1,5 μήνα μετά τον εγκλεισμό της σε ψυχιατρική κλινική. Είπε ότι οι γονείς της φοβήθηκαν τις κατηγόριες της γειτονιάς και γι’ αυτό την έκλεισαν στην κλινική όπου την έδεσαν χειροπόδαρα.
Ισχυρίστηκε ότι «δεν μπορούμε να καταδικάσουμε έναν άνθρωπο από όσα άκουγε μία γειτόνισσα. Η μάρτυρας είπε ότι άκουγε φωνές, άκουγε διάφορα. Καλά έκανε να καταγγείλει. Δεν μας είπε όμως ότι είδε τον πατέρα της να τη χτυπά, να την απειλεί, να της φωνάζει», επισήμανε. Ακόμη, υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος έκανε κοινωνικό έργο δουλεύοντας 40 χρόνια στην Υπηρεσία Καθαριότητας και μεγαλώνοντας το αυτιστικό εγγόνι του. «Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι δύο άνθρωποι τα παιδιά θα ήταν σε ίδρυμα», επισήμανε.
