Ελεύθεροι αφέθηκαν οι Πακιστανοί που κατηγορούνται ότι άρπαξαν και βίασαν 20χρονη στη Θεσσαλονίκη! Ο 45χρονος αφέθηκε ελεύθερος με χρηματική εγγύηση 1.000 ευρώ, ενώ ο 34χρονος θα παραμείνει σε κατ’οίκον περιορισμό, ενώ η υπόθεση αναμένεται να συνεχιστεί στο δικαστήριο.
Σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση, επιβεβαιώνεται ο βιασμός της 20χρονης κοπέλας, αν και οι δύο βιαστές επιμένουν προκλητικά ότι η νεαρή τους ακολούθησε με την θέλησή της.
Το protothema.gr δημοσίευσε την κατάθεση της 20χρονης στις αστυνομικές αρχές στην οποία περιέγραψε τις δραματικες στιγμές που βίωσε:
Η κατάθεση της 20χρονης
Η φοιτήτρια επέστρεφε σπίτι της μετά από βραδυνή έξοδο με τις φίλες της όταν δέχτηκε την επίθεση: «Εγώ ξεκίνησα μόνη μου για το σπίτι μου πεζή, συνεχίζοντας να καταναλώνω μπίρα. Καθώς κατευθυνόμουν στο σπίτι μου, στη γωνία Φιλίππου με Γενναδίου, με πλησίασε ένας άντρας πακιστανικής καταγωγής που φορούσε λευκή μπλούζα, ο οποίος με άρπαξε από το χέρι και με έβαλε δια της βίας σε ένα όχημα μάρκας AUDI, χρώματος κόκκινου, καινούριο. Με ανάγκασε να καθίσω στη θέση του συνοδηγού, αυτός κάθισε στα πίσω καθίσματα, ενώ στη θέση του οδηγού ήταν επίσης ένας άλλος άνδρας πακιστανικής καταγωγής με μαύρη μπλούζα. Τους δύο άνδρες τους έβλεπα για πρώτη φορά και δεν ήταν προηγουμένως όση ώρα διασκεδάζαμε με τις φίλες μου κοντά μας. Ή τουλάχιστον δεν τους αντιληφθήκαμε.
Εγώ, από τη στιγμή που με άρπαξε ο άντρας αυτός, προσπαθούσα να αντιδράσω, ζητώντας τους να με αφήσουν να πάω σπίτι μου. Το αυτοκίνητο όμως ξεκίνησε, αφού κλείδωσαν τις πόρτες, ακολουθώντας μία διαδρομή την οποία δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς, λόγω της κατανάλωσης αλκοόλ. Σίγουρα όμως βγήκαμε στην Εγνατία από τη Γενναδίου και σίγουρα μετά από κάποια ώρα σταματήσαμε σε ένα βενζινάδικο με πράσινες φωτιζόμενες επιγραφές. Εκεί έβαλαν βενζίνη και απ’ ό,τι κατάλαβα το όχημα παρουσίασε βλάβη, δεν έπαιρνε μπροστά. Κατέβηκαν οι δύο άνδρες, εμένα δεν με άφησαν να κατέβω. Το έσπρωξαν με τα πόδια μέχρι ένα στενό δρόμο που ήταν ακριβώς μετά το βενζινάδικο στα δεξιά. Με κατέβασαν και περίμεναν να περάσει ταξί. Προσπάθησα να απομακρυνθώ, αλλά με τραβούσαν. Μάλιστα, προσπάθησα να κάνω νόημα σε μία κοπέλα που δούλευε σε ένα βενζινάδικο, αλλά δεν φάνηκε να κατάλαβε.
Ξέχασα να πω ότι όση ώρα ήμουν στο δικό τους όχημα, έβαλαν μέσα στο κουτάκι μπίρας που κρατούσα βότκα και με ανάγκασαν να πιω πολλές φορές. Ίσως η βότκα περιείχε μέσα κάποιο ηρεμιστικό ναρκωτικό χάπι. Κατανάλωναν και αυτοί βότκα από το μπουκάλι.Βγήκαμε σε ένα κεντρικό δρόμο και από εκεί μας πήρε ένα ταξί, το οποίο μας πήγε στην περιοχή των Αμπελοκήπων, όπως μπορώ να προσδιορίσω. Έκτοτε, δηλαδή από τη στιγμή που μπήκα στο ταξί και μετά, δεν θυμάμαι τίποτα. Ξύπνησα σήμερα και περίπου στις 18:00 μέσα σε ένα διαμέρισμα όπου βρίσκονταν τρεις άνδρες πακιστανικής καταγωγής, τους οποίους έβλεπα πρώτη φορά. Φορούσα το εσώρουχό μου και τα υπόλοιπα ρούχα που φορούσα δεν ήταν δικά μου.
Ο στηθόδεσμός μου, το παντελόνι μου, η μπλούζα μου και το μπουφάν μου ήταν δίπλα μου. Προσπάθησα να θυμηθώ κάτι. Η μοναδική εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό, ακόμη και τώρα, είναι ο οδηγός με τη μαύρη μπλούζα να είναι από πάνω μου, εγώ να σφίγγω τα χέρια μου αντιστεκόμενη και μου έχει μείνει η αίσθηση της διείσδυσης. Δεν θυμάμαι να έγινε κάτι παρά φύση και δεν αισθάνομαι κάτι. Επίσης, δεν ξέρω αν έγινε χρήση προφυλακτικού.
«Το μόνο που ήθελα ήταν να βγάλω τα ρούχα μου και να πλυθώ»
Έψαξα το τηλέφωνό μου και διαπίστωσα ότι κάποιος είχε αφαιρέσει την μπαταρία. Ζήτησα να μου δώσουν φορτιστή, ρώτησα που βρίσκομαι και ζητούσα συνεχώς να με αφήσουν να φύγω. Ελληνικά δεν μιλούσε κανείς. Ο ένας από αυτούς μου έδωσε ένα φορτιστή και, αφού το τηλέφωνο ενεργοποιήθηκε, το πρώτο που έκανα, ήταν να πάρω τη μητέρα μου. (…) Μου έλεγε διάφορα ασυνάρτητα πράγματα, όπως I love you. Του ζητούσα συνεχώς να φύγω και αυτός με παρακαλούσε να καθίσω κι άλλο, ζητώντας να τον φιλήσω. Επέμενα και έτσι μου είπε ότι κάλεσε ταξί, δίνοντάς μου παράλληλα δέκα ευρώ για να το πληρώσω. Λίγα λεπτά μετά, αυτός που μου έδωσε τον φορτιστή, με ενημέρωσε ότι το ταξί είναι κάτω και με συνόδευσε μέχρι εκεί. Το διαμέρισμα ήταν στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας, στην είσοδο της οποίας για να πάει κανείς ανεβαίνει σκαλοπάτια. Μπήκα στο ταξί, όπου είπα στον οδηγώ που να με πάει. Όταν έφτασα στο σπίτι μου με περίμεναν οι φίλες μου και οι φίλοι μου και ένα περιπολικό, το οποίο κάλεσαν καθώς είχαν ανησυχήσει. Δεν ανέφερα τίποτα στο περιπολικό. Το μόνο που ήθελα να κάνω εκείνη την ώρα ήταν να βγάλω τα ρούχα μου και να πλυθώ».
