Η σύλληψη της Ρούλας Πισπιρίγκου, το παγωμένο βλέμμα της κατά τη μεταγωγή της στα δικαστήρια της Ευελπίδων και η ψυχρή στάση που διατηρεί φέρνουν στη μνήμη ένα έγκλημα που διαπράχθηκε πριν από 57 χρόνια στην Πάτρα, με δράστη τον παππού της, ο οποίος δολοφόνησε τη γιαγιά της και είχε την ίδια απαθέστατη και κυνική συμπεριφορά που υπέδειξε η 33χρονη… Μήδεια!
Η Σωτηρία Πεφάνη γνώρισε σε ηλικία 15 ετών τον 18χρονο Παναγιώτη Πισπιρίγκο, που περιγράφεται από τον Τύπο της εποχής ως άνθρωπος χωρίς σταθερή εργασία και χρήματα. Σύντομα η σχέση τους έγινε γνωστή και έτσι εκείνος συνελήφθη για αποπλάνηση ανηλίκου. Αυτό τον ανάγκασε να την παντρευτεί, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των γονιών της, προκειμένου να αποφύγει πιθανή καταδίκη του από το κακουργιοδικείο.
Τη ζήλευε παθολογικά
Παρότι ο γάμος τους φαινόταν εξ αρχής προβληματικός, απέκτησαν ένα παιδί, τον Ανδρέα, μετέπειτα πατέρα της Ρούλας Πισπιρίγκου. Ο Παναγιώτης συνέχισε να μην έχει σταθερή δουλειά, αδυνατώντας να στηρίξει οικονομικά την οικογένειά του, ενώ ζήλευε παθολογικά τη σύζυγό του, με τους καβγάδες να αποτελούν καθημερινότητα. Οι λόγοι αυτοί οδήγησαν τη Σωτηρία να ζητήσει διαζύγιο και να φύγει για το πατρικό της, κάτι που εκείνος δεν αποδέχτηκε, με συνέπεια να αρχίσει να την παρακολουθεί, θεωρώντας ότι είχε εραστές. Τρεις μήνες μετά τον χωρισμό τους εκδικάστηκε η υπόθεση επιμέλειας του παιδιού, την οποία ανέλαβε ο Παναγιώτης, και το άφησε στην αδερφή του Γεωργία.
Στις 21 Ιουλίου 1965, μόλις δύο ημέρες μετά την τελευταία δικαστική αντιδικία τους, ο Παναγιώτης ζήτησε από τη Σωτηρία να μιλήσουν, σε μια νέα προσπάθεια επανασύνδεσης. Παρά την αντίθετη άποψη της οικογένειάς της, που τη συμβούλευε να μην πάει, η Σωτηρία απαντούσε «δεν βαριέστε, θα πάω και ίσως βγει κάτι καλό», χωρίς να φαντάζεται πως ο πατέρας του παιδιού της θα της έκοβε το νήμα της ζωής.
Το ζευγάρι βρέθηκε σε απομονωμένη τοποθεσία, και ο Παναγιώτης ζήτησε από τη Σωτηρία να εγκαταλείψει τον εραστή της και να επιστρέψει σε εκείνον. «Την παρακαλούσα θερμά κι εκείνη αρνείτο. Σε μια στιγμή και ενώ καθόμαστε κολλητά, μου ήρθε σαν τρέλα. Την έριξα κάτω και την έπιασα σφικτά από τον λαιμό. Την έσφιγγα όλο και πιο δυνατά. Σπαρταρούσε το σώμα της, προσπαθούσε να μου ξεφύγει. Μα εγώ ήμουν πιο δυνατός. Την είχα νικήσει. Σε λίγο το σώμα της παρέλυσε, η ανάσα της σταμάτησε, τα μάτια της γυάλισαν. Ηταν νεκρή. Τότε κατάλαβα τι είχα κάνει. Μετάνιωσα, την εγκατέλειψα μέσα στη νύχτα και έτρεχα σαν τρελός» ομολόγησε κυνικά.
Οταν οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, ο παππούς της Ρούλας Πισπιρίγκου ήταν ψύχραιμος και ανέκφραστος. Μάλιστα, στο κρατητήριο όπου βρισκόταν γινόταν λόγος για έναν άνδρα «απαθή μέχρι αναισθησίας», όπως ακριβώς και η αδίστακτη απόγονός του, που κρατείται τα τελευταία 24ωρα στη ΓΑΔΑ. Την ίδια στάση κράτησε ο Παναγιώτης Πισπιρίγκος και κατά τη διάρκεια της δίκης. Δεν έδειξε καμία μεταμέλεια, ήταν ατάραχος, με το ίδιο βλοσυρό βλέμμα που έχει 57 χρόνια αργότερα η εγγονή του.
Τελικά, καταδικάστηκε σε ισόβια, αλλά αποφυλακίστηκε 15 χρόνια μετά, το 1980, λόγω καλής διαγωγής. Ο γιος του ζευγαριού Ανδρέας απέκτησε μία κόρη, την οποία ονόμασε Ρούλα, τιμώντας έτσι τη δολοφονημένη μητέρα του Σωτηρία.
