Ο Στάθης Δρογώσης είναι ένας καλλιτέχνης τον οποίο εκτιμώ. Φωνή ανεξάρτητη και κριτική, αλλά και ως μουσικός ικανότατος και νεωτεριστής. Ας δούμε τι «του έλαχε» του ανθρώπου στη σημερινή Αθήνα.
«Σήμερα το πρωί ήμουν αυτόπτης μάρτυρας σε ένα απαίσιο ατύχημα. Στην Πειραιώς. Περπατούσα στο πεζοδρόμιο και ένας ανεκδιήγητος οδηγός έκανε παράνομη στροφή με κόκκινο και έπεσε πάνω σε έναν μοτοσικλετιστή. Ο άνθρωπος εκτοξεύτηκε στην άσφαλτο και το μηχανάκι του σύρθηκε και έσκασε μπροστά μου. Ο εγκληματίας οδηγός σταμάτησε για λίγο και μετά έφυγε!
Ο ηλίθιος δεν είδε ότι από τη σύγκρουση ο μπροστινός προφυλακτήρας έμεινε κολλημένος μαζί με την πινακίδα του δίπλα στο μηχανάκι. Τον κυνήγησαν πολίτες και τον σταμάτησαν πιο κάτω. Εγώ πήρα το ΕΚΑΒ και η τηλεφωνήτρια έλεγε ότι δεν υπήρχε η Πειραιώς… Λέγεται Παναγή Τσαλδάρη και έφαγα ένα λεπτό για να εξηγώ πού να έρθει το ασθενοφόρο. Μετά πήρα το «100» και ήρθαν γρήγορα αστυνομικοί της Τροχαίας. Το παιδί έχει χτυπήσει σοβαρά. Δώσαμε κατάθεση οι αυτόπτες μάρτυρες κι εύχομαι να τιμωρηθεί αυστηρά ο τύπος που εγκατέλειψε τον άνθρωπο τραυματισμένο!
Όμως αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι οι πιο πολλοί προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε, αλλά κάποιοι (εξαρτημένοι και φτωχοί) δεν δίστασαν να κλέψουν προσωπικά αντικείμενα του τραυματία. Ευτυχώς τους ακινητοποιήσαμε και πήραμε πίσω το κινητό του και το πορτοφόλι του. Είμαι πολύ ανεκτικός στους λούμπεν φτωχοδιάβολους και τα πρεζάκια. Αλλά, ρε παιδιά, το να κλέβεις σοβαρά τραυματισμένο δεν το είχα δει ποτέ μου! Το σκέφτομαι όλη μέρα. Και το τελευταίο που είδα και δεν πίστευα στα μάτια μου.
Ηρθε το ΕΚΑΒ γρήγορα, αλλά το προσωπικό δεν φορούσε μάσκα. ΕΚΑΒ. Μάσκα. Σκεφτείτε το. Δηλαδή, κάπου έλεος, πρέπει να γίνουμε Ιταλία για να πειθαρχήσουμε; Το ίδιο και στον ΕΦΚΑ και στις εφορίες. Υπάλληλοι χωρίς μάσκα. Ήμουν τυχερός που για λίγα δευτερόλεπτα δεν έπεσε πάνω μου η μηχανή. Δεν μπορώ να ξεχάσω τους φτοχωδιάβολους να ψειρίζουν κινητό και πορτοφόλι. Περαστικά στο παιδί…».
Αθήνα, 2020. ΕΚΑΒ, «100», μάσκες, ΕΦΚΑ, εφορίες, τροχαία δυστυχήματα, κορωνοϊός, φτωχοδάβολοι, εξαρτημένοι, αλλά και μετανάστες κάθε λογής.
Δεν πάμε καθόλου καλά, αδελφοί, δεν έχουμε ίσως αντιληφθεί πού πηγαίνει το πράγμα. Ο άλλος αφήνει τον προφυλακτήρα κολλημένο στο δίκυκλο του θύματος και το σκάει! Οι άλλοι κλέβουν τον τραυματία, όπως σκύλευαν οι Αλβανοί τους νεκρούς στο Αλβανικό Μέτωπο…
Και δίπλα, η Ομόνοια και τα γύρω στενά. Εκεί που χτυπούσε η καρδιά της Αθήνας, τώρα ακούγονται άλλοι ήχοι και παλμοί. Σωκράτους, Γερανίου, Αναξαγόρα, Ευριπίδου, δρόμοι περίεργοι πλέον και σκοτεινοί. Μόνο φαντάσματα, τα βράδια…
Η ΑΚΙΣ
