Την αποτυχημένη συνταγή του παρατεταμένου lockdown, που δοκιμάζεται εδώ και μήνες στη χώρα μας και η οποία δεν μπορεί να αναχαιτίσει την πανδημία, όπως φαίνεται από τον ημερήσιο αριθμό κρουσμάτων και διασωληνωμένων, στηλιτεύει με δηλώσεις του στη «δημοκρατία» ο γιατρός Κωνσταντίνος Φαρσαλινός.
- Από την Κέλλυ Φαναριώτη
Ο ερευνητής στο Τμήμα Δημόσιας Υγείας στα Πανεπιστήμια Δυτικής Αττικής και Πατρών κάνει λόγο για μη σοβαρή αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης και για γελοιοποίηση της επιστήμης, με συνέπειες καταστροφικές για τα νεότερα και πιο παραγωγικά μέλη του πληθυσμού.
«Η διαχείριση της πανδημίας είναι αυτοκτονική για την ελληνική κοινωνία. Δεν υπάρχει περίπτωση να αποδώσει στη δημόσια υγεία ένα μέτρο δημόσιας τάξης, όπως είναι το lockdown. Το συγκεκριμένο μέτρο, που είναι δυστυχώς και το μοναδικό που ελήφθη ως σήμερα στη χώρα μας, θα έχει τεράστιο αντίκτυπο σε ανθρώπινες ζωές, όχι σήμερα, αλλά σε λίγα χρόνια. Αυτή τη στιγμή, η επιστημονική κοινότητα διαλύει την κοινωνία στο όνομα μιας υποτιθέμενης σωτηρίας και καταστρέφει τους νέους, που ταυτόχρονα έχουν τον λιγότερο κίνδυνο από τον ιό, άρα το μικρότερο όφελος από τα μέτρα», δηλώνει χαρακτηριστικά.
«Άχρηστο μέτρο που δεν προσφέρει τίποτα τα κινητά τεστ του ΕΟΔΥ»
Η συνταγογράφηση των διαγνωστικών τεστ για την ανίχνευση του κορωνοϊού θα έπρεπε να είναι το πρώτο μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης, σύμφωνα με τον ίδιο. «Αντ’ αυτού, όμως, βλέπουμε βαν του ΕΟΔΥ να περιφέρονται κατά καιρούς σε διάφορες γειτονιές ανά την Ελλάδα, καλώντας τους πολίτες να προσέλθουν για rapid test».
«Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος και ενώ αποδείχθηκε ότι τα τεστ είναι κάτι παραπάνω από χρήσιμα και δεν αποτελούν σπατάλη, όπως υποστήριζαν κάποιοι πέρυσι, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Το να διεξάγει κλιμάκιο του ΕΟΔΥ τεστ κορωνοϊού σε κάποιες περιοχές δεν αποτελεί σοβαρή επιδημιολογική επιτήρηση – είναι ένα άχρηστο μέτρο που δεν προσφέρει τίποτα».
Ένας από τους λόγους που η πορεία της πανδημίας στη χώρα μας δεν παρουσιάζει την παραμικρή βελτίωση είναι, κατά τον δρα Φαρσαλινό, η λήψη αποφάσεων από τα μέλη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας χωρίς επαρκή στοιχεία.
«Πρόκειται για μια παραδοχή που έχει γίνει από τα ίδια τα μέλη της επιτροπής. Λαμβάνονται αποφάσεις για 10.000.000 ανθρώπους, χωρίς οι αρμόδιοι επιστήμονες να γνωρίζουν πόσοι μπαίνουν και βγαίνουν με κορωνοϊό σε κάθε νοσοκομείο, πόσοι θάνατοι σημειώνονται σε κάθε περιοχή, από πού προκύπτουν τα θετικά κρούσματα, αν είναι από ‘τυφλές’ δειγματοληψίες και σε τι ποσοστό, πόσοι ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία με άλλα νοσήματα κολλούν τον ιό και άλλα. Έχουμε έλλειψη βασικών, θεμελιωδών στοιχείων. Αντιλαμβάνεστε πόσο σοβαρό είναι αυτό;» διερωτάται.
Αυτά που, κατά τον κ. Φαρσαλινό, θα μπορούσαν να αποδώσουν είναι η αξιοποίηση των χιλιάδων γιατρών στην εξωνοσοκομειακή διαχείριση της πανδημίας, η ενεργοποίηση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» και η εν γένει ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
«Η υγειονομική περίθαλψη της χώρας έχει ετήσιο κόστος για όλα τα νοσήματα 15 δισεκατομμύρια ευρώ και το lockdown, ένα μέτρο δημόσιας τάξης, έχει κοστίσει το διπλάσιο από τη συνολική υγειονομική δαπάνη! Δεν είμαστε πια στο πρώτο κύμα για να λέμε ‘δεν γνωρίζουμε’, ‘δεν είμαστε έτοιμοι’» λέει και προσθέτει: «Μου κάνει εντύπωση που τα μέλη της επιτροπής παραμένουν ακόμη στη θέση τους. Όχι μόνο δεν αποδίδουν όσα εισηγούνται, αλλά επιτίθενται και στην κοινωνία. Στην επιστήμη δεν μάθαμε ποτέ ότι θα καθορίζουμε ποιος θα έχει αξιοπρεπή διαβίωση και ποιος όχι, στο όνομα της σωτηρίας. Δεν ντρέπεται κανείς! Μου κάνει τρομερή εντύπωση που δεν έχει υπάρξει μια παραίτηση από κανέναν»!
«Τα εμβόλια δεν αρκούν»
Αναφερόμενος στην πορεία των εμβολιασμών στη χώρα μας, ο δρ Φαρσαλινός τη χαρακτήρισε αργή, χωρίς να αποδώσει ευθύνες γι’ αυτό στην κυβέρνηση, αλλά στην ανεπαρκή προμήθεια εμβολίων από τις εκάστοτε φαρμακευτικές εταιρίες. Όπως είπε, τα εμβόλια δεν θα πρέπει να αποτελούν τη μοναδική λύση στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, καθώς η δραστικότητά τους μειώνεται σε κάποια μεταλλαγμένα στελέχη του ιού και η ανοσία τους κρατά μόνο κάποιους μήνες.
«Το φθινόπωρο, πριν καν δηλαδή εμβολιάσουμε όλο τον πληθυσμό, θα πρέπει να σκεφτούμε να εμβολιάσουμε τους πρώτους που έκαναν το εμβόλιο, δηλαδή τους ηλικιωμένους, διότι πλέον δεν θα έχουν ανοσία στον ιό. Πόσο μακριά μπορεί να πάει αυτό; Πόσο θα αντέξει ένα τέτοιο βάρος μια χώρα, όπως η Ελλάδα; Τα εμβόλια κάνουν σίγουρα πιο διαχειρίσιμο το πρόβλημα, αλλά δεν αρκούν» λέει και καταλήγει:
«Δεν υπάρχει ιός που να εξαφανίστηκε όταν το εμβόλιο προσέφερε βραχείας διάρκειας ανοσία. Δεν αποτελεί πανάκεια, συνεπώς χρειάζεται συνδυασμός όλων των παραπάνω».
