Η πρόσφατη επίσκεψη του Α/ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου, στον Βόλο, στην 32 Ταξιαρχία Πεζοναυτών (32 ΤΑΞ ΠΖΝ) «ΜΟΡΑΒΑΣ» και στο ελλιμενισμένο αρματαγωγό «ΡΟΔΟΣ», αποτελεί την πιο πρόσφατη πράξη στο «θέατρο του παραλόγου» που διαδραματίζεται από το 2018, όταν η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. αποφάσισε τη μετακίνηση της 32 ΤΑΞ ΠΝ στην Αττική.
- του ΠΕΡΙΚΛΗ ΖΟΡΖΟΒΙΛΗ
Όμως, η ισχυρότατη αντίδραση των τοπικών φορέων και οι εθνικές εκλογές του 2019 ανέστειλαν την υλοποίηση της απόφασης. Η σημερινή κυβέρνηση εγκατέλειψε την επιβεβλημένη επιχειρησιακά μετακίνηση, όπως επιχειρηματολογούσε η προηγούμενη και παρουσίασε τον «άσο στο μανίκι»: Αντί να μεταφερθεί η 32 ΤΑΞ ΠΝ στην Αττική, να μετακινηθεί από τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας στον Βόλο η Διοίκηση Αμφιβίων Δυνάμεων (ΔΑΔ) του Αρχηγείου Στόλου.
Μάλιστα, η δοκιμή ελλιμενισμού του πρώτου αρματαγωγού σχολιάστηκε θετικά από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, που θεωρούν τη μετεγκατάσταση των στελεχών της ΔΑΔ και των οικογενειών τους στον Βόλο ως ισχυρή ένεση στην οικονομία της περιοχής. Όμως, η μετακίνηση της ΔΑΔ δεν αφορά μόνο τα πλοία της [πέντε αρματαγωγά τύπου «ΙΑΣΩΝ» και τέσσερα πλοία ταχείας μεταφοράς (αερόστρωμνα) τύπου ZUBR], αλλά και όλη την υποδομή διοίκησης, υποστήριξης και συντήρησης, δηλαδή αποτελεί χρονοβόρα και κοστοβόρα διαδικασία.
Στην πράξη, όμως, πρόκειται για ζήτημα περί όνου σκιάς.
Παραθέτουμε μερικά δεδομένα:
- Σύμφωνα με ανοιχτές πηγές, δύο από τις συνολικά τέσσερις μονάδες ελιγμού και υποστήριξης μάχης της 32 ΤΑΞ ΠΝ εδρεύουν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ), στον Αυλώνα Αττικής (το 575 Τάγμα Πεζοναυτών – 575 ΤΠΝ) και στη Λάρισα (η 132 Αυτοκινούμενη Μοίρα Μέσου Πυροβολικού).
- Αν ο επιχειρησιακός σχεδιασμός επιβάλλει τη διατήρηση τμημάτων ετοιμότητας από την ταξιαρχία, μήπως η μικρότερου κόστους λύση για την απόκτηση δυνατότητας άμεσης ανάληψης αποστολής είναι η «σύζευξη» της ΔΑΔ με το 575 ΤΠΝ, που στρατωνίζεται λιγότερο από 50 χιλιόμετρα από τον Σκαραμαγκά; Ή, εναλλακτικά, η μετακίνηση του 575 ΤΠΝ εντός του Ναυτικού Οχυρού Σκαραμαγκά, που εκμηδενίζει τη χιλιομετρική απόσταση, εξασφαλίζει τη μέγιστη διακριτικότητα στην κινητοποίηση και, ταυτόχρονα, αξιοποιεί τις εγκαταστάσεις που ανακατασκευάστηκαν με κόστος 600.000 ευρώ την περίοδο 2018-2019 για αυτόν τον σκοπό;
- Με βάση τα σημερινά επιχειρησιακά δεδομένα (τύπος και δυνατότητες της απειλής) και τα χαρακτηριστικά (επιδόσεις, οπλισμός) των αρματαγωγών, πλην των μεταφορών βαρέος υλικού κατά την ειρηνική περίοδο (για αντικατάσταση, προγραμματισμένες συντηρήσεις – επισκευές), πόσο κατάλληλα είναι για επιχειρήσεις ανακατάληψης νήσων – μικρονήσων ή προενίσχυσης; Με ονομαστική ταχύτητα 16 κόμβων (29,6 χλμ./ώρα) πόσο «κοντά» είναι π.χ. η Ρόδος (απόσταση από Πειραιά σε ευθεία γραμμή 450 χλμ.) ή το Καστελόριζο (αντίστοιχη απόσταση 567 χλμ.); Τουλάχιστον 15 και 19 ώρες περίπου, αντίστοιχα. Για λόγους σύγκρισης, στην περίπτωση των ZUBR (ονομαστική ταχύτητα 60 κόμβοι – 111 χλμ./ώρα) αναγκαιούν περίπου 4 και 5 ώρες αντίστοιχα.
Μείζον ζήτημα η ταχύτητα αντίδρασης…
Εύκολα προκύπτει ότι το μείζον θέμα που θα έπρεπε να απασχολεί είναι η ταχύτητα πλεύσης των πλοίων που μεταφέρουν τις αμφίβιες δυνάμεις μας και όχι η έδρα της ΔΑΔ ή της 32 ΤΑΞ ΠΝ.
Μήπως θα έπρεπε να επικεντρωθούμε στο πώς θα ανανεώσουμε τον στόλο των πλοίων αμφιβίων επιχειρήσεων με πλοία τα οποία πρωτίστως θα πρέπει να επιτυγχάνουν μεγάλες ταχύτητες πλεύσης για να μειωθεί ο χρόνος αντίδρασης;
Έχει μελετηθεί σε βάθος η χρήση, σε περίπτωση ανάγκης, πλοίων της ελληνικής ακτοπλοΐας που επιτυγχάνουν εντυπωσιακές ταχύτητες, σχεδόν αντίστοιχες των Zubr και διαθέτουν πολλαπλάσια μεταφορική ικανότητα σε σχέση με αυτά;
Έχει αξιολογηθεί η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα της υιοθέτησης μιας εκδοχής των υψηλών ταχυτήτων πλοίων ναυσιπλοΐας, που θα ενσωματώνει τεχνολογίες που θα επιτρέπουν την αποβίβαση / εκφόρτωση προσωπικού και μέσων σε ακτές με μηδενικές ή ελάχιστες λιμενικές υποδομές (όπως, π.χ., το Stern Landing Vessel);
Διότι μπορείς να αντιδράσεις με ονομαστική ταχύτητα 16 κόμβων, αλλά το «άμεσα» είναι τουλάχιστον συζητήσιμο…
