Για ατολμία κάνει λόγο η ΓΣΕΕ, με αφορμή τις εξαγγελίες της κυβέρνησης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή της, μετά από 11 χρόνια σκληρών δημοσιονομικών πολιτικών με επίκεντρο τα εργασιακά δικαιώματα -ατομικά και συλλογικά- και τα εισοδήματα των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, «αναμέναμε, αν μη τι άλλο, λιγότερη ατολμία στη σχεδίαση ανταποδοτικών πολιτικών σε όλους όσοι επλήγησαν από τα μνημόνια και την πανδημία».
Απογοήτευση από τον κόσμο της μισθωτής εργασίας
«Αναμέναμε λιγότερη ατολμία στη σχεδίαση ανταποδοτικών πολιτικών σε όλους όσοι επλήγησαν από τα μνημόνια και την πανδημία», τονίζει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας.
Αυτή είναι η ανακοίνωση της ΓΣΕΕ
«Η ταχεία προώθηση και ψήφιση μέτρων του προηγούμενου διαστήματος για εργασιακό και ασφαλιστικό, που εν μέσω και της Υγειονομικής κρίσης που διανύουμε αντί να στηρίξουν την εργασία την οδηγούν σε περαιτέρω απορρύθμιση, κατατάσσουν χαμηλά στη βαθμολογία την κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης.
Οι εργαζόμενοι χρειάζονται ουσιαστική ενίσχυση των εισοδημάτων και της προστασίας τους, απαιτούν καταπολέμηση της παραβατικότητας σε βάρος τους, θεσμική κατοχύρωση και ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συμβάσεων εργασίας.
Δεν λέμε όχι σε οποιαδήποτε παροχή κατατείνει σε προσωρινή ανακούφιση των συνεπειών της πανδημικής κρίσης και της εκτίναξης των τιμών σε υπηρεσίες και προϊόντα. Λέμε όμως ΦΤΑΝΕΙ ΕΩΣ ΕΔΩ! Να τελειώνουμε επιτέλους με πολιτικές που μόνο φτώχεια και δυστυχία παράγουν. Απαιτούνται ρηξικέλευθες παρεμβάσεις ώστε να βελτιωθούν πραγματικά οι κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες.
Ο κόσμος της εργασίας, μέσα από την εδραιωμένη εμπειρία και τα βιώματα των πρόσφατων δεκαετιών, έχει εμπεδώσει πως τέτοιες παρεμβάσεις πρέπει να στοχεύουν στην προώθηση της σταθερής και πλήρους εργασίας και τον περιορισμό των απορρυθμισμένων ευέλικτων μορφών απασχόλησης οι οποίες οδηγούν στην επισφάλεια.
Να προστατευθεί το 8ωρο
Μέσα στο πλαίσιο τέτοιων παρεμβάσεων, το 8ωρο πρέπει να προστατευθεί και ο χρόνος εργασίας να μειωθεί σταδιακά ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες παραγωγικές δυνατότητες, ενώ και οι απολαβές να αυξηθούν ώστε να υπερκεράσουν το αυξανόμενο κόστος ζωής, ανταποκρινόμενες στις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.
Δυστυχώς, αντί αυτών, οι μισθοί συνεχίζουν να μειώνονται και οι εργασιακές σχέσεις να απορρυθμίζονται, κάτι που επισφραγίστηκε και από το πρόσφατο εργασιακό νομοσχέδιο το οποίο στην ουσία προωθεί την ακόμη υψηλότερη ευελιξία/ απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων».
