Μάχη για τη ζωή του δίνει ο 6χρονος Φώτης που ήταν το θύμα ενός τραγικού ατυχήματος στην πόλη της Πάτρας όπου διεξαγόταν αγώνας καρτ. Το παιδί που βρισκόταν στο σημείο μαζί με τον πατέρα του προκειμένου να παρακολουθήσει τους αγώνες, καταπλακώθηκε από το καρτ όταν εκείνο χτύπησε στα ζέρσεϊ και τα κάγκελα με τεράστια δύναμη και σχεδόν πέταξε στον αέρα.
Ο 6χρονος Φώτης νοσηλεύεται διασωληνωμένος στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Πάτρας, με τους γιατρούς να είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι ότι έχει διαφύγει τον κίνδυνο, ενώ την ίδια στιγμή έχουν τεθεί ερωτήματα για τα επίπεδα ασφαλείας της οργάνωσης και έχουν συλληφθεί 5 άτομα μεταξύ των οποίων ο οδηγός του καρτ και οι υπεύθυνοι της διοργάνωσης.
Στο σημείο του τρομερού δυστυχήματος, ο γιατρός Βαγγέλης Δημητρόπουλος που παρακολουθούσε τον αγώνα, έσπευσε να δώσει τις πρώτες βοήθειες στο μικρό παιδί. Η ανάρτησή του για τα μοιραία λεπτά και τις δραματικές εικόνες που ακολούθησαν είναι συγκλονιστική:
Δείτε επίσης: Πάτρα: Έτσι έγινε το ατύχημα με τον 6χρονο στους αγώνες καρτ – Τι λέει ο πατέρας του (video)
Η ανάρτηση του γιατρού που βρέθηκε μπροστά στο ατύχημα:
«Είσαι γιατρός, στο ΕΣΥ….Ξημερώνει Κυριακή και βγαίνεις από εφημερία, με όσα έχεις τραβήξει, και δεν ήταν λίγα, και ζητάς την γαλήνη την ηρεμία την ζεστασιά, της ξεκούρασης.. Και η μοίρα σε φέρνει σε μια ανθρώπινη εκδήλωση στην πόλη που αγαπάς, και ζεις.. Να δεις αυτό που χιλιοδιαφημιζεται, στην πόλη σου. Ανάβεις το κερί σου στην Ευαγγελιστρια, και παίρνεις θέση πίσω από τα προστατευτικά κάγκελα, και ζεις την αδρεναλίνη των αγώνων καρτ. Χασμουριεσαι, τα μάτια βαριά τσούζουν από την κούραση, αλλά ο ήχος των καρτ σε κρατάει ξύπνιο και ζωντανό…
Θαυμάζεις 4 καρτ να μπαίνουν με τις μπάντες, και ξάφνου, ακούς το γ@μημενο μπαμ, σιμα σου, τα κάγκελα δίπλα σου, να ανοίγουν, τα προστατευτικά πλαστικά να σπάνε… Μέσα από τους καπνούς, την σκόνη ,που βγαίνουν, ξεχνάς την κούραση, το ξενύχτι, και σκέφτεσαι ότι είσαι γιατρός…. Βλέπεις ένα παλικαράκι, στα χέρια κάποιων, μπροστά σου λιπόθυμο, το κεφαλάκι γερμένο πισω, να το τρέχουν να φωνάζουν βοήθεια το παιδί το παιδί βοήθεια…. Είμαι γιατρός πρέπει να βοηθήσω.. Έτρεξα… Χυμένοι καφέδες, στο διάβα, τραπέζια πεσμένα, πλαστικά σπασμένα, στραπατσαρισμενα κάγκελα, στο διάβα μου… Δεν με σταματούν, απλά φωνάζω είμαι γιατρός ρε παιδιά,, να βοηθήσω… Μου γλιστρά η σαγιονάρα, ακόμα την ψάχνω, δεν σταμάτησα..
Μονοσανταλος ζητάω από το προσωπικό ασφαλείας, να μου ανοίξει, το διαχωριστικό ασφαλείας, να βοηθήσω… Το εκαναν άμεσα… Δύο τρεις Ερυθροσταυριτες, πάνω από το ξαπλωμένο στο μάρμαρο της Πλ. Γεωργίου, κορμάκι του Μικρού Φώτη… Γονατισα.. Οξυγόνο παιδιά…. Οξυγόνο γρήγορα.. Κολάρο στον αυχένα τώρα…Βάζω την παλάμη μου στο στήθος του. Η καρδούλα του χτυπάει δυνατά γεμάτα, πιάνω το χεράκι του, το αφήνω, και πέφτει χωρίς τόνο… Κοιτάζω τις κόρες του, βυθισμένες. Με το ένα χέρι την Αmbu, και το άλλο στο προσωπάκι, που δεν αντιδρά….
Να σου κ η Βιβή…Βαγγέλη μου είσαι εδωω?? Βοήθα Βιβή… Είναι δύσκολα βοηθά να το διώξουμε άμεσααα…… Τις δίνω την ambu, με συντονισμένες κινήσεις, να βάλουμε το κορμάκι στο φορείο-σανίδα με ιμάντες ακινητοποίησης.. Γρήγορα στο Ασθενοφόρο Βιβή.. Βαγγέλη μου φτιάξαμε το οξυγόνο, Δείχνει 98,το οξυμετρο… ψυθιρίζω βοηθά Χριστέ μου, το αγγελούδι. Το ασθενοφόρο πισωκολωνει.. Βιβή πας κοντά… Φεύγουν με σύνοδο την ελπίδα για ζωή.. Όλα έγιναν όπως πρέπει.. Έφυγα Μονοσανταλος, Δεν ντράπηκα… Μέσα στο χαμό ποιος θα με δει…
Έφτασε η ώρα 22.07,και ακόμα άυπνος!! Η υπερένταση στο φουλ, τι κ αν έφτασα στην Αμφιλοχία, να γαληνέψω.. Και εφημερεύω κ αύριο κ την Τρίτη….. Διήμερο για να λειτουργήσει η τόσο ταλαιπωρημένη δομή της Αμαλιάδας.. Άνθρωπος είμαι.. Ένας Γιατρός του ΕΣΥ, όχι θεός..
Φώτη προσεύχομαι για σένα να τα καταφέρεις.. Είσαι στα καλά χέρια του καθηγητή κ. Ηλιαδη.
Καληνύχτα από έναν γιατρό του ΕΣΥ»
