Με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να μην έχει ακόμη δημοσιευθεί, το Υπουργείο Εργασίας έσπευσε να τονίσει χθες ότι «η θέση της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρα υπέρ των τριετιών».
Βασικό επιχείρημα του Κωστή Χατζηδάκη είναι το γεγονός ότι το φθινόπωρο του 2019, κατά την εκδίκαση της προσφυγής του ΣΕΒ, «η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε παρέμβει υπέρ της επίδικης εγκυκλίου, τασσόμενη εναντίον της προσφυγής των εργοδοτικών ενώσεων». Μάλιστα, το υπουργείο Εργασίας υπενθύμισε αντίστοιχη δημόσια τοποθέτηση στις 4 Ιανουαρίου 2022, στην οποία έλεγε ότι «οι τριετίες σχετίζονται με τον νόμο που τις θέσπισε και όχι με τον κατώτατο μισθό». Επιτέθηκε δε στον ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε χθες λόγο για απόφαση-χαστούκι στην κυβέρνηση.
Ωστόσο, κορυφαίοι εργατολόγοι επιμένουν ότι, πάντοτε με βάση όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα γνωστά, η κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας επιτείνει τη σύγχυση και τα ερωτήματα, καθώς αφενός μεν δηλώνει αναρμόδιο να απορρίψει την εγκύκλιο, αφετέρου δε επισημαίνει ότι αυτή δεν παράγει νομικό αποτέλεσμα. Συνεπώς, παραμένει αναπάντητο το ερώτημα εάν ισχύουν οι τριετίες ή όχι, και οφείλει η κυβέρνηση να το λύσει νομοθετικά, κάτι που όμως αποφεύγει να κάνει και αρκείται, όπως προείπαμε, σε δελτία Τύπου και ανακοινώσεις με τα οποία απαντά στην αξιωματική αντιπολίτευση.
Ταυτόχρονα, πηγές του Υπουργείου Εργασίας επεσήμαιναν χθες στη «δημοκρατία» ότι, σε περίπτωση προσφυγής εργαζομένου στην Επιθεώρηση Εργασίας για μη χορήγηση τριετιών, το ΣΕΠΕ υποχρεούται να παρέμβει.
Με βάση τη θέση της κυβέρνησης ότι η εγκύκλιος του Φεβρουαρίου του 2019 ισχύει κανονικά, όσοι εργαζόμενοι είχαν συμπληρώσει τριετίες προϋπηρεσίας έως τον Φεβρουάριο του 2012 δικαιούνται 729,30 ευρώ μικτά (625,45 ευρώ καθαρά) για 3 έως 6 έτη προϋπηρεσίας, 795,60 ευρώ μικτά (677,27 ευρώ καθαρά) για 6 έως 9 έτη προϋπηρεσίας και 861,90 ευρώ μικτά (725,71 ευρώ καθαρά) για άνω των 9 ετών προϋπηρεσίας.
Επιτομή του θράσους η δήλωση Βρούτση
Επιτομή του θράσους αποτελεί, πάντως, το γεγονός ότι, μεταξύ, άλλων, πανηγυρίζει για τη φημολογούμενη απόφαση του ΣτΕ και ο Γιάννης Βρούτσης. Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σημειώνει ότι «τον Νοέμβριο του 2019, ως υπουργός Εργασίας, στήριξα την επαναφορά τους με τις νομικές υπηρεσίες μου απέναντι στο ανώτατο δικαστήριο, κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση».
Αυτό που μάλλον «ξέχασε» ο κ. Βρούτσης είναι ότι ήταν υπουργός και παλαιότερα, και ταυτόχρονα ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές στη μνημονιακή καταστροφή της ραγδαίας μείωσης των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Τόσο ο νόμος 4172/2013 όσο και ο νόμος 4254 του ίδιου έτους, μέσω των οποίων θεσπίστηκε ότι «ο κατώτατος μισθός νοείται ως μια μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς», δηλαδή σε αυτόν δεν μπορεί να προστίθενται προσαυξήσεις λόγω προϋπηρεσίας, έχει «φαρδιά πλατιά» τη δική του υπογραφή.
Αυτή η φράση, εξάλλου, αποτέλεσε και το επίκεντρο της προσφυγής του ΣΕΒ (με γενικό διευθυντή τότε τον Ακη Σκέρτσο), με βασικό επιχείρημα ότι, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατήργησε τον συγκεκριμένο νόμο, η εγκύκλιος Αχτσιόγλου δεν έχει νομικό έρεισμα.
