Ευτυχώς υπάρχουν Έλληνες που δεν έχουν ξεχάσει την εκτρωματική Συμφωνία των Πρεσπών και συνεχίζουν να κρατούν ορθή την ιστορική μνήμη. Εις εξ αυτών και ο Ιωάννης Τσούρας, μαθηματικός και θεολόγος, διευθυντής του Γραφείου του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, του οποίου το νέο βιβλίο «Η (Α)ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ή ο αφελληνισμός των Μακεδόνων και ο “Μακεδονισμός” των Σλάβων» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εν Πλω.
«Το περιεχόμενο της (α)συμφωνίας των Πρεσπών είναι μια ολική αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας» είναι η πρώτη πρόταση που θα διαβάσει κανείς στον πρόλογο του βιβλίου. Το στίγμα ξεκάθαρο και ο στόχος του βιβλίου εξίσου σαφής: Να κρατήσει αναμμένη τη λαμπάδα της ιστορικής αλήθειας των αιώνων και άσβηστη να την παραδώσει στους αιώνες, σε πείσμα της εφήμερης εγχώριας και διεθνούς ιστορικής αμετροέπειας.
Στο βιβλίο εξηγείται το πώς οι «για τρεις γενιές τάχα Μακεδόνες, αλλά για 52 γενιές Σλάβοι βόρειοι γείτονες» έχουν στηρίξει το εθνικό αφήγημά τους σε ένα ολικό ψεύδος. Αναλύεται το πώς μετά την απόκτηση του ψευδεπίγραφου ονόματός τους κατασκευάζουν βήμα βήμα την εθνική υπόστασή και ταυτότητά τους. Τονίζεται, δε, πως η κερκόπορτα που άνοιξε ο γεωγραφικός προσδιορισμός δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας επικίνδυνης και ανιστόρητης διαδρομής.
Ειδική αναφορά γίνεται και στο ζήτημα της γλώσσας, κατά την οποία τα επιχειρήματα των Σκοπιανών καταρρίπτονται με επιστημονική επάρκεια και τονίζεται πως τα μακεδονικά δεν είναι μια νεκρή γλώσσα, αλλά η ομιλουμένη ελληνική όπως διαμορφώθηκε στην ιστορική της διαχρονία. «Πώς μπορεί να υπάρχει μακεδονική γλώσσα με κυριλλική γραφή του 9ου μ.Χ. αιώνα;» αναρωτιέται δικαίως ο συγγραφέας, που σημειώνει πώς «εάν σιωπήσουμε εμείς, θα σηκωθούν οι πέτρες να μιλήσουν». Τονίζεται, επιπλέον, πως οι «ομιλούσες πέτρες» που ανασκάπτει η αρχαιολογική έρευνα από τη μακεδονική γη καταμαρτυρούν μόνο την ελληνική γραφή της μακεδονικής γλώσσας, είτε στην αττική είτε στη δωρική εκδοχή της. Ως εκ τούτου, η αναγνώριση «μακεδονικής γλώσσας» χαρακτηρίζεται δομικό ψεύδος.
