Με καυστικό ύφος σχολιάζει ο τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαχειρίζεται το θέμα των εξοπλιστικών, ο πρώην Γενικός Διευθυντής Εξοπλισμών ναύαρχος Κυριάκος Κυριακίδης.
Ο κ. Κυριακίδης κάνει λόγο για άκριτους εξοπλισμούς χωρίς επιτελική μελέτη, ενώ παρομοιάζει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα αγοράζει οπλικά συστήματα, με εκείνον που ψωνίζει ένα παιδί σε πολυκατάστημα, τις παραμονές των Χριστουγέννων.
«Αυτή την περίοδο συμπεριφερόμεθα σαν το πεντάχρονο που το πήγε ο μπαμπάς του στο υπερκατάστημα παιχνιδιών, παραμονές Χριστουγέννων, του έδωσε ένα καλάθι και αυτό ρίχνει μέσα ότι βρει μπροστά του και ο γονιός επειδή δεν θέλει να του χαλάσει το χατίρι δεν του είπε μέχρι τι ποσό μπορεί να ξοδέψει» τονίζει ο κ. Κυριακίδης μιλώντας στο Armyvoice.gr.
Δυο χρόνια συμπληρώθηκαν από την ελληνοτουρκική κρίση του 2020. Ως πρώην Γενικός Διευθυντής Εξοπλισμών πώς πιστεύετε ότι πρέπει να ενισχυθεί η χώρα;
«Εάν θέλεις ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο». Πρόκειται για μια έκφραση, που αναφέρεται ότι χρησιμοποίησε ο Ρωμαίος στρατηγός Vegetius, και ήθελε να επισημάνει ότι λόγω της αδράνειας για μακρά περίοδο οι στρατιώτες σταμάτησαν να φορούν την πανοπλία τους και ήταν πλέον ευάλωτοι. Η ερμηνεία της ρήσης αποκτά διαχρονική αξία και είναι πάντα επίκαιρη καθ΄ όσον εννοεί ότι «ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις μπορεί να σηματοδοτήσουν, σε ενδεχόμενους εισβολείς, ότι η μάχη δεν θα φέρει τα προσδοκόμενα αποτελέσματα ή κατ΄ ελάχιστον δεν θα είναι τα αποτελέσματα ανάλογα των θυσιών του επιτιθέμενου». Συμπερασματικά όσο πιο ισχυρές είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις μιας χώρας, τόσο πιο ισχυρή καθίσταται η διαπραγματευτική της θέση σε διπλωματικό επίπεδο για την αποφυγή εχθροπραξιών. Όλοι γνωρίζουμε ότι η αποτυχία των διαπραγματεύσεων μας φέρνει πιο κοντά στον πόλεμο. Έτσι λοιπόν η μακρά διάρκεια της δημοσιοοικονομικής δυστοκίας, μας οδήγησε στην μη ανανέωση του αμυντικού μας υλικού και την μη συντήρηση του στο επιβαλλόμενο επίπεδο, συμπαρασύροντας σε ένα βαθμό την εκπαίδευση του προσωπικού. Συγχρόνως όλα αυτά συνδυαζόμενα και με άλλους παράγοντες επηρεάζουν και το ηθικό του προσωπικού. Αυτή η αλυσίδα αδυναμιών όπως δημιουργήθηκε αναδείχθηκε από την κρίση του 2020 και αφύπνησε τους ειδήμονες για τον επαναπροσδιορισμό προτεραιοποίησης της διάθεσης των οικονομικών πόρων. Είναι ευτυχής συγκυρία ότι η αφύπνιση χρονικά συνέπεσε με την απεξαρτοποίηση της χώρας από τις δανειακές μας υποχρεώσεις.
Το τελευταίο διάστημα πλήθος εξοπλιστικών προγραμμάτων εγκρίνεται από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής συχνά χωρίς εισηγήσεις των Γενικών Επιτελείων. Θεωρείτε ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση στον τομέα των εξοπλιστικών προγραμμάτων και ότι πραγματικά ενισχύονται οι δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων;
Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω ως προς τον τύπο για το εάν υφίστανται ή όχι εισηγήσεις των Γενικών Επιτελείων. Αυτές πάντα υπάρχουν καθ΄ όσον έτσι προβλέπεται διαδικαστικά. Το ερώτημα είναι εάν αυτές είναι όντως εισηγήσεις των Γενικών Επιτελείων. Δηλαδή εάν είναι προϊόν πρωτογενούς, κατ΄ αρχάς, επιτελικής επεξεργασίας των Επιτελείων ή «άνωθεν» εντολές. Είναι κοινώς γνωστό, ακόμη και σε παλαιότερες εποχές, να εξαγγέλλονται εξοπλιστικά προγράμματα χωρίς να έχουν περάσει «την βάσανο» μιας επιτελικής μελέτης. Η επιτελική μελέτη είναι μια ασφαλής διεργασία για να καταλήξει κάποιος σε μια απόφαση-πρόταση με ελαχιστοποίηση σφαλμάτων. Εξετάζει όλους τους παράγοντες, τα ενδεχόμενα και διδάσκεται εκτενώς στις σχολές επιτελών, στα στελέχη μας. Δυστυχώς στην συνέχεια δεν αξιοποιείται γιατί αποφασίζουμε «κατά το δοκούν» ή «από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα». Τουλάχιστον για τα μεγάλα προγράμματα έχουμε συνηθίσει πλέον να αποφασίζονται σε πολύ υψηλό επίπεδο χωρίς να έχουν υποστεί επιτελική επεξεργασίας από τους χρήστες του προϊόντος. Δεν είναι δυνατόν να κτίζεις μια πυραμίδα ξεκινώντας από την κορυφή καταλήγοντας στη βάση. Σίγουρα το οικοδόμημα αυτό δεν θα αντέξει. Εξασφαλίζεις πρώτα την γερή βάση, λαμβάνεις υπ΄ όψη όλες τις παραμέτρους και ανεβαίνοντας στην κορυφή φθάνεις στην έκφραση της τελικής απόφασης. Το «πέρασμα» μιας προμήθειας από την ολομέλεια της Βουλής και η μετατροπή της σύμβασης σε νόμο μετατρέπει την Βουλή σε «πλυντήριο». Με αυτό τον τρόπο ούτε το Ελεγκτικό Συνέδριο, ως δικλείδα ασφαλείας στην νομιμότητα, μπορεί να εκφέρει κρίση καθ΄ όσον η σύμβαση από μόνη της αποτελεί νόμο. Το πόσο Συνταγματικά νόμιμη είναι αυτή η διαδικασία όταν μάλιστα τείνει να γίνει κανόνας, αφήνω να το κρίνουν οι ειδικοί, που έχουν εντρυφήσει στην νομική επιστήμη. Σίγουρα αυτοί γνωρίζουν καλύτερα και συμπτωματικά υπάρχει πληθώρα από αυτούς σε όλη την θεσμική και μη αλυσίδα λήψεως τέτοιων αποφάσεων.
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη, ΕΔΩ
