Άστεγοι έχουν μείνει από τον περασμένο Φεβρουάριο μια 50χρονη μαζί με τον 93χρονο πατέρα της στην Αμαλιάδα, οι οποίοι ζουν όλους αυτούς τους μήνες μέσα στο αυτοκίνητό τους, κάτω από το διαμέρισμα όπου έμεναν, έως ότου τους έγινε έξωση.
Πατέρας και κόρη έχουν στριμώξει τα προσωπικά τους αντικείμενα στα πίσω καθίσματα και στο πορτ παγκάζ και ζουν στο όχημα, με την κοινωνία να τους έχει γυρίσει την πλάτη.
Μιλώντας στο patrisnews.gr, η 50χρονη Στέλλα Παναγιωτοπούλου και ο ηλικιωμένος κ. Παναγιώτης, περιγράφουν τον γολγοθά που ζουν όλον αυτόν τον καιρό, ενώ ζουν και κοιμούνται μέσα στο όχημά τους, εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες.
«Η κατάσταση είναι απερίγραπτη. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα ζούσαμε κάτι τέτοιο. Έχουμε στείλει επιστολές με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, εγώ χωρίς δουλειά επί χρόνια και χωρίς σπίτι, αλλά δεν γίνεται κάτι. Στην Μητρόπολη που απευθυνθήκαμε, μας είπαν να πάμε στο χώρο που λειτουργεί στα Σπάτα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε. Θα ήθελα να δουλέψω, να βρούμε ένα σπίτι και όχι να είμαστε κάπου χωρίς να κάνω κάτι. Δεν είναι λύση να πάμε σε ένα ίδρυμα. Απευθυνθήκαμε και στον δήμο και στον Συνήγορο του Πολίτη και σε κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά δεν έχει γίνει κάτι. Να μπορέσουμε να νοικιάσουμε ένα σπίτι στην Αμαλιάδα, να ξέρω ότι ο πατέρας μου είναι ασφαλής, ώστε να μπορώ να βρω δουλειά και έξω από την πόλη. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο τα χρέη, ένα αυτοκίνητο που έχει γίνει σπίτι και τα υπάρχοντα μας στο αυτοκίνητο και σε μια αποθήκη…» περιέγραψε η κ. Παναγιωτοπούλου στην εφημερίδα και όπως λέει, ο κόσμος περνάει δίπλα τους και τους κοιτάζει με λύπηση: «Περνάει όλος ο κόσμος, μας βλέπει με λύπη. Είναι ότι χειρότερο για εμάς. Περίπου 10 χρόνια άνεργη. Έχω τελειώσει Λογιστικά και έχω βγάλει και Πληροφορική. Έκανα διάφορες δουλειές, αλλά τώρα δεν έχουμε τίποτα».
Πατέρας και κόρη ζουν με τα 3.000 ευρώ σύνταξη που λαμβάνει τον χρόνο ο κ. Παναγιώτης, ενώ όπως περιγράφει η κ. Παναγιωτοπούλου, οι ιδιοκτήτες σπιτιών δεν τους εμπιστεύονται: «Θέλω να με εμπιστευτούν οι ιδιοκτήτες σπιτιών. Είμαστε άνθρωποι που είχαμε δουλέψει, είχαμε περιουσία και κάποια στιγμή όλα μας πήγαν ανάποδα, όπως συμβαίνει σε πολύ κόσμο. Δεν θα κοροϊδέψουμε κανέναν. Μια δουλειά και ένα σπίτι να νοικιάσουμε. Δεν είναι ανθρώπινο αυτό που ζούμε. Δεν είναι δίκαιο για τον πατέρα μου…» ανέφερε.
«Ήρθαμε μετανάστες και φτιάξαμε τον οικισμό Κερτιζέϊκα στα Δουνέϊκα. Δουλέψαμε, δυσκολευτήκαμε, παλέψαμε, τα καταφέραμε όμως τίμια, και κάναμε τις οικογένειες μας. Δεν είναι δίκαιο αυτό. Που είναι η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη, οι αρχές;…» δήλωσε ο υπερήλικας κ. Παναγιώτης.
