Πως να διαχειριστούν και πως να ξεπεράσουν την τραγωδία που χτύπησε το σπίτι τους, ζευγάρι στο Πετρίλο Καρδίτσας. Οι τραγικοί γονείς έχασαν το μόλις 16 ημερών μωρό τους, την Ελπίδα, την Κυριακή 8 Ιανουαρίου.
Τα ξημερώματα της Κυριακής η μικρή Ελπίδα άφησε την τελευταία της πνοή και μόλις που πρόλαβε να χαρίσει στους γονείς της μερικές μέρες ευτυχίας, καθώς γεννήθηκε λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, στις 22 Δεκεμβρίου.
Το μωράκι μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Μουζακίου, με το πλήρωμα του ασθενοφόρου να κάνει τα πάντα για να το κρατήσει στη ζωή, όμως η Ελπίδα πιθανότατα υπέστη εισρόφηση και δεν τα κατάφερε…
Συγκλονίζει η ανάρτηση του πατέρα της, Κωνσταντίνου Βασιλακάκου, που περιγράφει τον θρήνο του:
«Να κοιμάσαι αγκαλιά με την κόρη σου και την μητέρα της μαζί με τα χριστουγεννιατικα λαμπάκια, να κοιμάσαι για δύο ώρες και μετά να ξυπνάς και η κόρη σου να μην ζει πια.. Αν θα έπρεπε να δώσω τον ορισμό της κόλασης / τραγωδίας, νομίζω, αυτή την εικόνα θα έδινα όπου ποτέ δεν πίστευα ότι θα τη ζήσουμε. Είναι ειρωνεία, έτσι δεν είναι; κάνεις δεν ξεφεύγει από το κέντρο του σύμπαντος…».
Ο τραγικός πατέρας αναφέρει την μέρα της γέννησης του αδικοχαμένου παιδιού του, μέρα που δεν θα ξεχάσει ποτέ: «Δεν θα ξεχάσω, ήταν 22/12/22 όταν γεννήθηκε. Ήμουν μέσα στο διάδρομο και η μαία μου την έφερε έπειτα από την γέννηση της. Θυμάμαι να με κοιτάει και να είναι ότι πιο γλυκό έχω δει στα μάτια μου.. Ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος που θα περίμενε κάποιος να κάνει παιδιά και οικογένεια. Παρά το γεγονός ότι πολύ στο βάθος ήθελα οικογένεια, στην επιφάνεια πάντα είχα τις άμυνες μου και δεν ήθελα να φέρω παιδιά σε αυτό το κόσμο. Ίσως λόγω σεβασμού απέναντι σε μια αθώα ύπαρξη, ίσως γιατί ως άνθρωπος δεν είχα καταφέρει ακόμα να κλείσω τις πληγές που είχα εγώ ως παιδί μέσα μου, ίσως γιατί δεν τα κατάφερνα ποτέ στις σχέσεις μου και στη συμβίωση κτλ. Όλα αυτά άλλαξαν όταν πήρα στα χέρια την κόρη μου. Ήμουν πιο χαρούμενος άνθρωπος στο σύμπαν. Δεν ήθελα τίποτα παραπάνω από το να έχω αγκαλιά την κόρη μου και να περνάω χρόνο μαζί της καθώς και με την υπέροχη μητέρα της όπου εδώ και 2,5 χρόνια ζήσαμε τα πάντα χωρίς ταμπέλες, καθώς πρέπει κτλ. Τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Είχα επιτέλους μια οικογένεια».
Ραγίζει καρδιές περιγράφοντας την μαύρη μέρα που έχασε το μωρό του: «Σήμερα ξημέρωσε η μέρα όπου η κόρη μας δεν ήταν πια κοντά μας. Θα έλεγε κανείς ότι είχε κενά από άστρα ο Γαλαξίας και πήρε το δικό μας αστεράκι. Δεν υπάρχουν λόγια να μεταφέρω κάτι άλλο. Κάναμε τα πάντα και ότι περνούσε από το χέρι μας. Ευχαριστούμε για την επικοινωνία και τις ευχές υποστήριξης… Μπορεί να μην σταματάνε τον πόνο μας αλλά τουλάχιστον…
Αυτές τις 16 μέρες που ήμουν πατέρας, η κόρη μας με έκανε την πιο όμορφη εκδοχή του εαυτού μου.. Θα προσπαθήσω να τιμήσω την ύπαρξη της με το να παραμείνω αυτό το όμορφο που έβγαλε από εμένα. Μπορεί να απέτυχα στις σχέσεις, στο κομμάτι ως πατέρας ήμουν ο καλύτερος του κόσμου. Έστω και για 16 μέρες..».
