Οι σιδηροδρομικές συγκοινωνίες στην Ελλάδα ήταν ανέκαθεν ο «φτωχός συγγενής» των εσωτερικών μεταφορών. Η απόσταση όμως μέχρι του να έχουμε ένα δίκτυο επικίνδυνο, είναι τεραστία.
Πριν από ενάμιση αιώνα ο σιδηρόδρομος υπήρξε για την Ευρώπη η «ατμομηχανή» (κυριολεκτικώς και μεταφορικώς) της Βιομηχανικής Επανάστασης. Η Ελλάς, και τότε, έμενε πίσω. Πίσω έχει μείνει και σήμερα, παρ’ ότι οι ευρωπαϊκές χώρες αναπτύσσουν διευρωπαϊκά δίκτυα και συνδυασμένες μεταφορές, με κύριο κορμό τον σιδηρόδρομο. «Ασυντήρητο το δίκτυο στην γραμμή Θεσσαλονίκη – Λάρισα την τελευταία εικοσαετία» είχε προειδοποιήσει ο ΟΣΕ, με απόρρητο έγγραφο του Προέδρου του προς την Κυβέρνηση. Και όμως, ουδείς ανησύχησε! Μέχρι χθες. Μέχρις ότου συνέβη το κακό: 42 νεκροί είναι μέχρι στιγμής ο τραγικός απολογισμός της σύγκρουσης δυο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη. Eίναι το πλέον πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα που σημειώθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, μόνον κατόπιν εορτής κινητοποιούμεθα…
Οι ιθύνοντες διαβεβαιώνουν ότι «ποτέ ξανά». Όμως ουδείς απολογείται για αυτά που συμβαίνουν. Τόσο, που γεννώνται υποψίες, ότι η διαπλοκή και σε αυτόν τομέα, στις σιδηροδρομικές μεταφορές, έχει εμφιλοχωρήσει. Οδικές μεταφορές, αεροπορικές μεταφορές, κοινοπραξίες συγκοινωνιών αναπτύσσονται, και ερήμην του σιδηροδρόμου αυξάνουν την κίνησή τους. Τα οδικά δίκτυα συνεχίζουν να εισπράττουν παχυλά διόδια. Είναι τυχαίο που οι σιδηροδρομικές μεταφορές παραμένουν στο περιθώριο; Που δεν αναπτύσσονται, ώστε να αναδειχθούν σε ισότιμο εταίρο όσον αφορά στις εσωτερικές μεταφορές; Επιβατικές και εμπορευματικές. Τυχαίο, που αναλαμβάνει υπουργός Μεταφορών ο έχων οικογενειακό ασυμβίβαστο, ο κ. Γεραπετρίτης;
Πως μπορεί μια ελληνική Κυβέρνηση να επαίρεται ότι η χώρα μας ηγείται της τετάρτης βιομηχανικής επανάστασης, και τα τραίνα μας να παραμένουν σε πρωτόγονη κατάσταση; Με δίκτυα ασυντήρητα και χωρίς την πρέπουσα σηματοδότηση; Να θυμίσουμε, ότι την ίδια στιγμή στην Ευρώπη ο σιδηρόδρομος έχει καταστεί το κύριον μέσον συνδέσεως του Λονδίνου με το Παρίσι και τις Βρυξέλλες; Ότι έχει υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό και τις οδικές και τις αεροπορικές συγκοινωνίες μεταξύ των τριών αυτών μητροπόλεων;
Εύλογο είναι το ερώτημα, ποιοι υπονομεύουν ανάλογες εξελίξεις και στην Ελλάδα. Υπάρχουν διαπλοκές που δεν θέλουν να μειώσουν το μεταφορικό έργο στους άλλους παρόχους μεταφορικού έργου. Μπορεί τούτο να συμβαίνει σε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου; Μπορεί, χάριν σκοπιμοτήτων και ενδεχομένων κερδών, να τίθενται σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές;
Πως θα απολογηθούν οι υπεύθυνοι για την τραγωδία; Οι οποίοι ήδη αναζητούν δικαιολογίες αντί να έχουν συντρίβει από τύψεις συνειδότος υπό το βάρος των ευθυνών τους;!
Οι Έλληνες απαιτούν εξηγήσεις, όχι δικαιολογίες. Ανάληψη ευθυνών και όχι συγκαλύψεις. Ουσιαστική διερεύνηση των αιτίων της τραγωδίας, και το κυριότερο νέες πολιτικές, προκειμένου να προληφθούν τέτοια δυστυχήματα στο μέλλον. Στους σιδηροδρόμους και σε οποιονδήποτε τομέα της δημοσίας ζωής. Νέες πολιτικές και όχι ανούσιες «δεσμεύσεις» και «διαβεβαιώσεις». Από κενούς λόγους έχουν χορτάσει οι πολίτες! Σοβαρότης και έργα απαιτούνται! Και ίσως οι πλέον κατάλληλοι για να τα αναλάβουν είναι αυτοί που έχουν την ευθιξία και το θάρρος να υποβάλουν παραιτήσεις.
Πηγή: Εφημερίδα Εστία
