Σήμερα, η Ελλάδα, σφιχτο δένει το βαρύτατο πένθος της, για τον άδικο χαμό 57 ψυχών, με την ξεχειλίζουσα οργή της για το προαναγγελθέν σιδηροδρομικό έγκλημα.
Παραμονές εκλογών, καταγγέλλει προς πάσα κατεύθυνση τις φρικιαστικές συνέπειες της προχωρημένης σήψης των τελευταίων δεκαετιών, που το προκάλεσε. Πρόκειται για:
* την υπογραφή, αλλά και την πειθήνια εξυπηρέτηση των εγκληματικού περιεχομένου μνημονίων,
* την ακραίας μορφής υποτέλεια, που ξεπούλησε τη Μακεδονία, συζητά τώρα για τρόπους συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, εγκαταλείπει χωρίς θωράκιση εθνικά ευαίσθητες περιοχές της πατρίδας μας και κόπτεται για τα συμβαίνοντα στον πόλεμο της Ουκρανίας, ενόσω ουδόλως την έχει απασχολήσει ο συσχετισμός του με την περίπτωση της Κύπρου,
*την ευρείας έκτασης και κατ’εξακολούθηση διάδοσης ψευδών ειδήσεων, όπως ανάμεσα και σε πολλά άλλα για το πόσο καλά πηγαίνει η οικονομία μας, ενώ στην πραγματικότητα καταρρέει, για το πόσο δήθεν μας θαυμάζει η υφήλιος για τα οικονομικά μας επιτεύγματα, ενώ από 14η οικονομία της ΕΕ το 2010, έχουμε καταποντιστεί στην προτελευταία θέση, με μόνη μετά από εμάς τη Βουλγαρία, για την “θαυματουργική” μετατροπή του χρέους μας που, δήθεν τώρα κατέστη βιώσιμο, παρότι συμμετέχει με πάνω από 200% στο ΑΕΠ, ενώ το 2010 με 110% στο ΑΕΠ δεν ήταν βιώσιμο, για τη δήθεν ανάπτυξή μας, παρότι μετά το 2010 πηγαίνουμε σταθερά προς τα πίσω και όχι μπροστά, για το δήθεν τέλος της εποπτείας μας, παρότι αυτή θα εξακολουθήσει μέχρις ότου πληρωθεί το 85% του χρέους, για τον δήθεν πακτωλό επενδύσεων, ενώ πρόκειται για το αλύπητο ξεπούλημα ολόκληρης της Ελλάδας, για την ανοχή των πολυάριθμων συστημικών ΜΜΕ, που αναλύουν τμήμα μόνο των εκάστοτε ειδήσεων, ενώ ενσυνειδήτως αποκρύπτουν ή αλλοιώνουν τις υπόλοιπες, κλπ.,κλπ.
*τη συστηματική αλλοίωση της ιστορίας μας, όπως ήδη καταγράφεται στα σχολικά βιβλία, με απάλειψη όλων όσων αποτελούν τη βάση της εθνικής μας υπόστασης και υπερηφάνειας,
*την ενθάρρυνση σύστασης ενώσεων γερμανοελληνικής φιλίας, με στόχο την “αντικειμενική εμφάνιση της ιστορίας της κατοχής”,
*την επίσημη δήλωση της ΠτΔ ότι θα “λύσουμε το πρόβλημα της υπογεννητικότητας” με τη συρροή μεταναστών,
* την πολυπολιτισμικότητα, που αναγνωρίζεται ως “προοδευτική” ενώ αντιθέτως ο πατριωτισμός ως “οπισθοδρομικός”,
*την αλόγιστη ιδιωτικοποίηση των πάντων, που φτάνει και μέχρι το κόκαλο των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας,
κ.ο.κ., ο κατάλογος είναι αχανής.
Και έρχομαι στο επί χρόνια και παντοιοτρόπως προετοιμασμένο αποτρόπαιο σιδηροδρομικό έγκλημα (και όχι δυστύχημα, όπως γίνεται προσπάθεια χαρακτηρισμού του). Διερωτώμαι πόσοι από τους συμπατριώτες μας πείθονται ότι “ένοχοι, που πρέπει να τιμωρηθούν” είναι καταρχήν ο πριν από εξάμηνο περίπου αχθοφόρος, που χρίστηκε σταθμάρχης Λάρισας με μηδενικά προσόντα, καθώς και κάποιοι πρόσθετοι που ανακαλύπτονται, μετά από “ευσυνείδητες” προσπάθειες.Και ως πειστήρια της ενοχής τους προβάλλονται κάποια λόγια τους σε κακά ελληνικά, που αναπαράγονται από τα ΜΜΕ με βάση τις σχετικές συνομιλίες τους στο κινητό, αμέσως μετά τη σιδηροδρομική κόλαση. Με αυτή την αρχή, θα πρεπει στείλουμε στον εισαγγελέα και τους Ρομά, ως υπεύθυνους της καταστροφής, επειδή έκλεβαν καλώδια, αλλά και τους ….αρουραίους που ανενόχλητοι κυκλοφορούσαν ανάμεσα στα καλώδια, στους πίνακες ελέγχου και ήδη από ότι ελέχθη, προκάλεσαν δυστυχήματα/εγκληματα στο παρελθόν. Και, συνεπώς, να αφήσουμε ατιμώρητους, αυτούς που:
– έφεραν τα μνημόνια στην Ελλάδα και που κόπτονται διαχρονικά για την εφαρμογή του απάνθρωπου περιεχομένου τους,
-ιδιωτικοποιησαν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, και τις πιο ευαίσθητες υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, όπου και κατεξοχήν ανήκουν οι σιδηρόδρομοι,
-άφησαν, επί χρόνια, την υποδομή των σιδηροδρόμων κυριολεκτικά να ρημάζεται,
-ανέχτηκαν, σε χώρα ευρωπαική του 21ου αιώνα, τον….χειρωνακτικό έλεγχο της κυκλοφορίας τρένων που τρέχουν με 170 χιλ. την ώρα,
Κ.ο.κ.
Έχουμε φτάσει, οπως θέλω να πιστεύω, στο τελευταίο σκαλοπάτι της κατάντιας μας. Όχι, απλώς, δεν είναι κακό να το δεχθούμε, αλλά θα έλεγα ότι είναι σωτήριο να το συνειδητοποιήσουμε. Διότι μόνον τότε θα επιστρατεύσουμε τις ικανότητές μας, που είναι και πολλές και αξιόλογες, αλλά που δυστυχώς βρίσκονται σε χειμερία νάρκη. Διότι μόνον τότε θα αντιμετωπίσουμε στη σωστή τους βάση τους εταίρους, συμμάχους, φίλους και εχθρούς, και θα μπορέσουμε να αρχίσουμε την ανοικοδόμηση της ρημαγμένης, από κάθε πλευρά, πατρίδας μας.
Σήμερα, όλος ο λαός μας είναι στο δρόμο και οργισμένος απαιτεί την τιμωρία των ενόχων. Ελπίζω, όχι του σταθμάρχη…
Ωστόσο, η όποιας μορφής τιμωρία των ενόχων δεν αποτελεί λύση στο ελληνικό μέγα πρόβλημα. Αυτό, που τώρα χρειάζεται κατεπειγόντως είναι η συνειδητοποίηση του καθένα από εμάς, για το πως φτάσαμε μέχρι τα Τάρταρα, πόσο άθλια χρησιμοποιήθηκε και εξαπατήθηκε ο λαός μας, και κυρίως τι άλλα ακόμη πιο φοβερά μας επιφυλάσσει το μέλλον, αν δεν αφυπνιστούμε εδώ και τώρα.
Είμαι κάθετα εναντίον κάθε μορφής βίας, αναρχίας και εγκληματικών ενεργειών. Ωστόσο, επιβάλλεται, για την επιβίωση της Ελλαδας, να μην ξεχαστεί ούτε για δευτερόλεπτο το αποτρόπαιο αυτό σιδηροδρομικό συμβάν, να αποδοθούν οι ευθύνες σε όσους το προκάλεσαν, και να αναζητηθούν τρόποι, όσο δύσκολοι και αν φαίνονται, προς το παρόν, για να επιτευχθεί ειρηνική ανατροπή της σαπίλας, και για να τεθούν νέες και υγιείς βάσεις στο μέλλον της πατρίδας μας.
