Τον κώδωνα κινδύνου κρούουν οι επιστήμονες, επισημαίνοντας πως ο κορωνοϊός έχει το βαρύτερο αποτύπωμα που έχουν δει ποτέ οι γιατροί σε αναπνευστικό ιό. Ο καθηγητής Επιδημιολογίας και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, Γκίκας Μαγιορκίνης, με ανάρτησή του στο Facebook εξηγεί πως η πανδημία όχι μόνο δεν φαίνεται να εξαφανίζεται, αλλά όλα δείχνουν πως θα εξακολουθήσει να ταλαιπωρεί τις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, που έχουν ανάγκη τα νοσοκομεία.
Ο κ. Μαγιορκίνης στην ανάρτησή του, αναφέρεται στο βαρύ αποτύπωμα της ενδημικότητας της πανδημίας. «Είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι συνθήκες έκτακτης ανάγκης και αντιμετώπισης της πανδημίας έχουν πλέον περάσει και η νόσος δεν επηρεάζει τον γενικό πληθυσμό, τουλάχιστον όχι στον βαθμό που ίσχυε τα προηγούμενα δύο χρόνια» έγραψε και συνέχισε:
«Ωστόσο η ενδημικότητα του ιού, όπως την βιώνουμε σε αυτήν την φάση, έχει το βαρύτερο αποτύπωμα που έχουμε δει σε αναπνευστικό ιό στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, αποτύπωμα που δεν φαίνεται να εξαφανίζεται και θα ταλαιπωρεί τις ευάλωτες ομάδες ασθενών που έχουν ανάγκη τα νοσοκομεία».
Όπως εξηγεί, αυτήν την στιγμή και ενώ βρισκόμαστε σε παρατεταμένη περίοδο σχετικά χαμηλής διασποράς περισσότεροι από 60 ασθενείς νοσηλεύονται διασωληνωμένοι με κορωνοϊό. Οι εισαγωγές ασθενών με θετικό τεστ (δηλαδή με τον ιό, και όχι αναγκαστικά εξαιτίας του ιού) είναι σταθερά γύρω στους 100 ενώ οι ασθενείς που νοσηλεύονται με κορωνοϊό (όχι αναγκαστικά εξαιτίας του ιού) είναι σταθερά πάνω από 500.
«Με απλά λόγια ο κορωνοϊός είναι πλέον σταθερός κάτοικος των νοσηλευτικών μονάδων. Αυτό το φαινόμενο είναι μοναδικό στα χρονικά των ιογενών επιδημιών που έχουμε ζήσει. Ο ιός της γρίπης με τον οποίο συγκρίνουμε διαρκώς τον SARS-CoV-2 δεν είναι μόνιμος κάτοικος των νοσηλευτικών μονάδων» εξήγησε και κατέληξε:
«Η πρόκληση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε οι γιατροί γενικότερα και πιο ειδικά οι κλινικοί ιολόγοι είναι σημαντική και δεν πρέπει να υποτιμηθεί σε καμία περίπτωση. Η οξεία φάση της πανδημίας έχει περάσει κατά πάσα πιθανότητα, αλλά οι προκλήσεις για την αντιμετώπιση του ιού στους ευάλωτους πληθυσμούς παραμένουν και απαιτούν εγρήγορση και εξειδίκευση».
