Την δική του άποψη σχετικά με τα όσα εκτυλίσσονται στην Μέση Ανατολή μετά την επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ, εξέφρασε ο Γαβριήλ Χαρίτος, διδάσκων Ιστορίας των Ελληνοϊσραηλινών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Όπως επεσήμανε, η χθεσινή αναβολή της συνεδρίασης του πολεμικού Υπουργικού Συμβουλίου λόγω αντίθετων απόψεων που, κατά τα τοπικά κρατικά μέσα, φέρονται να εξέφρασαν υπουργοί της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αποτελεί ένδειξη πως η αρχική τάση, όπως αυτή είχε εκφραστεί δημοσίως εκ μέρους του Μπένι Γκαντς φαίνεται να υπερτερεί.
«Ο Μπένι Γκαντς δήλωσε πως το Ισραήλ θα αντιδράσει σε χρόνο και με τρόπο που θα κρίνει σκόπιμο, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά την ίδια φρασεολογία που χρησιμοποιούσε επανειλημμένως η ιρανική ηγεσία, κάθε φορά που το Ιράν δεχόταν πλήγματα, εντός και εκτός της επικράτειάς του, από τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ», ανέφερε αρχικά ο κ. Χαρίτος και συνέχισε:
«Είναι ενδεικτικό ότι σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε τις προηγούμενες μέρες, σήμερα το πρωί στο κρατικό ραδιόφωνο δίνεται βήμα σε φωνές που αντιτίθενται σε μία ισραηλινή ανταπάντηση, ενώ η επικαιρότητα που προβάλλεται επικεντρώνεται και πάλι στα μέτωπα της Γάζας και του Λιβάνου, ως επίσης και στο μόνιμο αίτημα απελευθέρωσης των ισραηλινών ομήρων».
«Το Ισραήλ βρίσκεται πιο κοντά στην επιλογή ”διπλωματικής διαχείρισης” της ιρανικής επίθεσης»
Ένα άλλο στοιχείο που επιβεβαιώνει την αρχική εκτίμηση του Γαβριήλ Χαρίτου περί «επικράτησης της τάσης περί αυτοσυγκράτησης» είναι οι διαβουλεύσεις που πραγματοποιούν σήμερα με την ισραηλινή κυβέρνηση οι Υπουργοί Εξωτερικών της Βρετανίας και της Γερμανίας. Κι αυτό γιατί η τελευταία έχει ήδη δηλώσει ότι προτίθεται να προωθήσει οικονομικές κυρώσεις της ΕΕ κατά του Ιράν, προκειμένου να συγκρατηθεί το Ισραήλ και να μην προχωρήσει σε στρατιωτικές ενέργειες εν βρασμώ.
«Παράλληλα, μετά την χθεσινή δημοσιοποίηση διαρροών που φέρουν την Χαμάς να αδυνατεί να απελευθερώσει περισσότερους από 20 ομήρους – ενώ ο συνολικός τους αριθμός ανέρχεται σε 133 – , δόθηκε το έναυσμα στον Λευκό Οίκο να προβεί σε σχετική ανακοίνωση καλώντας την οργάνωση να αποδεχθεί το πλαίσιο εκεχειρίας ”όπως έχει καθορισθεί”, διαφορετικά υπονόησε ότι το Ισραήλ θα έχει την ανοχή των ΗΠΑ να προχωρήσει σε επιχειρήσεις στη Γάζα – κάτι που ήδη συμβαίνει από χθες σε περιοχές πέραν της Ράφα», τόνισε και συμπλήρωσε: «Με άλλα λόγια ουσιαστικά το Ισραήλ βρίσκεται σήμερα πιο κοντά στην επιλογή ”διπλωματικής διαχείρισης” της ιρανικής επίθεσης, προκειμένου να ‘κλείσει’ τα ενεργά μέτωπα – αρχικά αυτό της Γάζας και στη συνέχεια στον Λίβανο – , ανακτώντας έστω και εν μέρει της στήριξης των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα».
«ΗΠΑ και Γερμανία δεν πρόκειται να θέσουν δημοσίως απαγορευτικά όρια στην ισραηλινή πολιτική ηγεσία
Στην συνέχεια, ο Γαβριήλ Χαρίτος έκανε αναφορά και στον παράγοντα της ισραηλινής τοπικής πραγματικότητας. «Στις 22 Απριλίου αρχίζει ο 10ήμερος εορτασμός του Εβραϊκού Πάσχα, που βρίσκει φέτος την ισραηλινή κοινωνία να ζει σε μία εμπόλεμη πραγματικότητα. Εάν το Ισραήλ αποφάσιζε να προβεί τώρα σε ένα στρατιωτικό κτύπημα κατά του Ιράν, αυτό θα σήμαινε ότι ο ισραηλινός πληθυσμός θα αναγκαζόταν να ‘γιορτάσει’ φέτος ένα Πάσχα υπό την απειλή μίας ενδεχόμενης ιρανικής ανταπάντησης. Μία τέτοια πραγματικότητα θα επέφερε αρνητικές επιπτώσεις στην εικόνα της κυβέρνησης στο εσωτερικό της χώρας», τόνισε, προσθέτοντας ότι «ακόμα και οι συντηρητικές θρησκευτικές φωνές, όπως για παράδειγμα ο ηγέτης του υπερορθόδοξου θρησκευτικού κόμματος ”Shas”, Άριε Ντέρι, ο οποίος δήλωσε σήμερα το πρωί πως ”τα μέτωπα της Γάζας και του Λιβάνου είναι πολύ σημαντικότερα”, προτείνοντας ουσιαστικά το ζήτημα της ανταπάντησης κατά του Ιράν να τεθεί στις καλένδες».
Βέβαια, ο κ. Χαρίτος στην ανάλυσή του υποστήριξε πως ούτε οι ΗΠΑ, ούτε οι Γερμανία πρόκειται να θέσουν δημοσίως απαγορευτικά όρια στην ισραηλινή πολιτική ηγεσία. «Κι αυτό γιατί έτσι θα αμφισβητείτο το γόητρο μίας χώρας που έχει συνηθίσει να ανταπαντά όταν βάλλεται. Ωστόσο το εμπόλεμο κλίμα που επικρατούσε σε επίπεδο δηλώσεων τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα, σήμερα τουλάχιστον φαίνεται να υποχωρεί», κατέληξε ο διδάσκων Ιστορίας των Ελληνοϊσραηλινών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.
