Σε μάστιγα έχει μετατραπεί το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας το τελευταίο διάστημα, με σοκαριστικά περιστατικά να καταγγέλλονται καθημερινά στις Αρχές, από γυναίκες, που βρίσκονται έρμαια στα χέρια των κακοποιητικών συντρόφων τους.
Αυτή τη φορά, μία 43χρονη γυναίκα αποφάσισε να «σπάσει» τη σιωπή της και να καταγγείλει τα όσα βιώνει τα τελευταία δέκα χρόνια στο σπίτι της. Βρισιές, απειλές και πολλά ακόμη συνθέτουν το σκηνικό για εκείνη και την 18χρονη κόρη της, όμως το ποτήρι ξεχείλισε την Κυριακή του Πάσχα, όταν ο 46χρονος σύζυγός της, επιχείρησε να την ρίξει από τη σκάλα, μπροστά στα μάτια του παιδιού της και των καλεσμένων.
«Του έλεγα ”σε παρακαλώ φύγε, θα καλέσω την Αστυνομία”. Ένιωθα ότι θα κάνει κακό σε όλους μας, ήταν εκτός ελέγχου. Φώναζε, είχε κοκκινήσει, δεν καταλάβαινε τι έκανε. Με βούτηξε το μπράτσο και πήγε να με πετάξει από την εσωτερική σκάλα», περιέγραψε η 43χρονη γυναίκα και συνέχισε:
«Τον έχω ηχογραφήσει να μου το λέει ότι θα μου βγάλει τα άντερα, ότι θα βάλει να με σκοτώσουν, να σκοτώσουν το παιδί μου, όσους αγαπώ. Από τα 14 χρόνια που είμαστε μαζί, μόνο τα πρώτα 4 ήταν καλός. Αρρώστησα πια…κι εγώ και το παιδί μου. Το τρέχω από 6 χρονών σε παιδοψυχολόγους».
Η ίδια τόνισε πως όταν ο 46χρονος πίνει αλκοόλ, αλλάζει. «Την Κυριακή του Πάσχα είπα στην κόρη μου να πάρει το 100. Τότε έβαλε μπρος κι έφυγε», κατέληξε η γυναίκα. Μαζί με την κόρη της την ίδια ημέρα πήγαν στην Ασφάλεια και κατήγγειλαν το περιστατικό. Οι Αρχές εγκατέστησαν στα κινητά τους την εφαρμογή panic button, όμως όταν οι αστυνομικοί της πήγαν στο σπίτι τους, βρήκαν τον άνδρα να κοιμάται στο υπνοδωμάτιο. Προσπάθησε να φύγει από την πίσω πόρτα, αλλά τελικά συνελήφθη.
«Συνήθως μένουν γιατί υπάρχουν τα παιδιά»
«Έχουμε πολλές περιπτώσεις όλα τα χρονιά και από κακοποιημένες γυναίκες και από γυναίκες που έρχονται να ζητήσουν ψυχολογική βοήθεια χωρίς να βγάλουν προς τα έξω αυτά που τους έχουν συμβεί», επεσήμανε από την πλευρά του, ο κλινικός ψυχολόγος υγείας Γεώργιος Λυράκος συμπληρώνοντας πως είναι πολύ δύσκολο κάποιες φορές μια γυναίκα να μιλήσει.
«Το σημαντικό είναι ότι δεν γνωρίζουν, δεν υπάρχει ενημέρωση για το τι μπορούν να κάνουν. Συνήθως μένουν γιατί υπάρχουν τα παιδιά. Αυτό που έχουνε μάθει είναι ότι θα πρέπει να είσαι δυνατή για να στηρίξεις τα παιδιά σου. Είχα περιστατικό που μου έλεγε ότι δεν μπορώ να φύγω γιατί αν φύγω θα είναι χειρότερα για μένα, εκεί μπορεί να τις τρώω αλλά έχω να φάω και να κοιμηθώ», έκανε σαφές και συνέχισε:
«Είναι το ότι έχουμε μεγαλώσει στο ελληνικό πλαίσιο με ταινίες που λέγανε ‘Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο’. Αν έχει περάσει στο DNA σου ότι το ξύλο είναι φυσιολογικό, το να δώσεις ένα χαστούκι το θεωρείς μια πράξη φυσιολογική που μπορείς να το κάνεις όποτε θέλεις. Δεν έχει να κάνει μόνο με την παθολογία, έχει να κάνει και με το πώς μεγαλώσαμε. Οι νέοι γονείς προσπαθούμε να το αλλάξουμε αλλά δυστυχώς υπάρχουν ακόμα κατάλοιπα».
Ο κλινικός ψυχολόγος υγείας υπογράμμισε πως η βία μεταξύ του ζευγαριού, μπορεί να περάσει στα παιδιά τα οποία μέχρι την ηλικία των 6 ετών διαμορφώνουν τον ψυχισμό τους. «Πολλές φορές στην ενήλικη ζωή τους βγάζουν και αυτά αυτήν τη βία χωρίς να το θέλουν. (…) Γι’ αυτό βλέπουμε και παραβατικότητα από τις νεαρές ηλικίες. Τα περισσότερα παιδιά που είναι παραβατικά και επιθετικά έχουν δει βία ή έχουν δεχτεί βία στην οικογένειά τους», σημείωσε και κατέληξε λέγοντας:
«Πρέπει να αποδεχτούμε ότι αυτή η βία δεν αλλάζει. Αν είναι κομμάτι της προσωπικότητας ενός ανθρώπου να είναι βίαιος, χειριστικός, δε θα αλλάξει».
«Δεν υπάρχει κανένα σύστημα που να βοηθάει τα θύματα»
Τέλος, από νομικής φύσεως, ο δικηγόρος Θοδωρής Καραγιάννης, επεσήμανε πως δεν υπάρχει σύστημα που να βοηθάει τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας μετά τα συμβάντα.
«Το πρώτο πρόβλημα είναι η πρώτη επαφή με τη Δικαιοσύνη. Μέχρι που να συμβεί το δυσάρεστο περιστατικό, πολλές γυναίκες μπορεί να έπαιρναν την Αστυνομία και η αντίδραση να ήταν ηρεμήστε, πάτε αύριο στην εισαγγελία. Υπήρχε σοβαρό πρόβλημα, καταγγέλλονταν περιστατικά και εμμέσως καλύπτονταν. Πηγαίνουμε στα δικαστήρια, τελειώνει η δικάσιμος και όλοι πάμε σπίτια μας. Το πρόβλημα είναι ότι και τα θύματα πηγαίνουν σπίτι τους, δεν υπάρχει κανένα σύστημα που να βοηθάει τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας την επομένη να πηγαίνουν σε ένα ασφαλές καταφύγιο», ανέφερε χαρακτηριστικά και προσέθεσε: «Πολλές γυναίκες αντιλαμβάνονται ότι και να τον καταγγείλουν, θα βρεθούν πάλι με τον θύτη στο ίδιο σπίτι όσο και τα δικαστήρια να βγάλουν περιοριστικούς όρους και να λένε ο θύτης να μην πλησιάζει το σπίτι».
Ωστόσο, ο ίδιος έκανε γνωστό πως η δημοσιότητα που λαμβάνουν πλέον τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας οδηγεί και σε καταγγελίες προσχηματικές ή για λόγους εκδίκησης.
«Αυτή η προβολή έχει οδηγήσει και έναν μικρό αριθμό γυναικών να κάνουν καταγγελίες οι οποίες είναι ψευδείς ή προσχηματικές, μόνο και μόνο για να φοβίσουν το άλλο μέρος ή για να κατευθύνουν ένα διαζύγιο. Αυτό το βλέπουμε γιατί από τις 10 καταγγελίες που γίνονται, οι 3 – 4 την επόμενη ημέρα αποσύρονται προ ακρωτήριου, που σημαίνει ότι έγινε είτε εκβιαστικά είτε εκμεταλλευόμενες το κοινωνικό φαινόμενο το χρησιμοποιούν για να φέρουν τον άλλον σε δύσκολη θέση», δήλωσε και κατέληξε:
«Αυτό αποδυναμώνει τα πραγματικά θύματα. Υπάρχει ένα 30% που είναι αν όχι τελείως προσχηματικό, σίγουρα φουσκωμένο, με άλλο σκοπό κακοπροαίρετο από το οικονομικό όφελος μέχρι την επιμέλεια των παιδιών, τη ζήλεια, την εκδίκηση».
