«Η Μαλένα πέθανε από την θεραπεία, την πείραξε» ισχυρίστηκε η Πισπιρίγκου στην απολογία της

Αρνήθηκε τις κατηγορίες για ανθρωποκτονία των μικρότερων παιδιών της η Ρούλα Πισπιρίγκου κατά τη διάρκεια της απολογίας της στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι η κόρη της Μαλένα πέθανε από την θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε.

«Με ενδιαφέρει μόνο να μάθω την αλήθεια. Είναι δεδομένο ότι όλοι με μισούν, λένε ότι είμαι μια Μήδεια που έχει σκοτώσει τα παιδιά της. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Με ρώταγαν οι συνήγοροι μου “τα σκότωσες τα παιδιά;” και εγώ ούτε να εκστομίσω τη λέξη δεν μπορούσα. Ειλικρινά αν ήσασταν στην άλλη δίκη ( για τη Τζωρτζίνα) θα καταλαβαίνατε τι σημαίνει μίσος και προκατάληψη. Με μια καταδίκη 7 – 0 για ανύπαρκτη κεταμίνη, αλλά θα τα δούμε αυτά στο Εφετείο. Εμένα αυτό με έχει φάει: Γιατί έγινε όλο αυτό. Μου έχουν μουρλάνει το μυαλό οι ιατροδικαστές και δεν ξέρω από τι έφυγαν τα παιδιά μου» κατέθεσε η Ρούλα Πισπιρίγκου.

https://exchange.glomex.com/video/v-d7fitdb67fvl?integrationId=40599w17mbz7o7uw

«Το παιδί όταν ήρθε στο δωμάτιο είχε σπασμούς, τιναζόταν και χέρια και πόδια, ήμουν εγώ μέσα μαζί με τον πατέρα της. Ξαφνικά το παιδί σαν να τρελάθηκε, προσπαθούσαμε να την κρατήσουμε. Αυτό κράτησε ένα δίλεπτο, φωνάξαμε και δυο νοσοκόμες. Εγώ της κρατούσα τους ώμους και ο πατέρας της τα πόδια…Το παιδί φώναζε, «μαμά», «μπαμπά», «άσε με, δε θέλω», ήταν αντιδραστική. Ο Μάνος άνοιξε την πόρτα και φώναξε και ήρθαν δύο νοσηλεύτριες. Οι νοσηλεύτριες έμειναν περίπου 3-4 λεπτά και το παιδί σταδιακά ηρέμησε και άρχισε το παιδί να έχει κάτι σαν παραλήρημα, σαν παραισθήσεις», συνέχισε.

Μάλιστα όταν κλήθηκε να απαντήσει από τι πιστεύει ότι πέθανε η Μαλένα, δήλωσε: «Από τη θεραπεία, την πείραξε. …Θα σας μιλήσω ειλικρινά. Εγώ από την αρχή λέω ότι στο παιδί δόθηκε φάρμακο για το στομάχι…Έλεγα μήπως είναι αυτό; Αυτό το φάρμακο, το Zantac. Ήρθε μετά η δημοσίευση του ΕΟΦ και ανακάλεσε το συγκεκριμένο σκεύασμα και αναρωτιέμαι εγώ τώρα φταίει αυτό; …Είμαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει ασφυξία …»

Δείχνοντας φωτογραφίες της Μαλένας στο νοσοκομείο, η πρόεδρος της έδρας αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς της Πισπιρίγκου:

Πρόεδρος: Εδώ βλέπετε κάποιο παραλήρημα;
Κατηγορούμενη: Το παιδί ρώτησε «γιατί βλέπω δύο μπαμπάδες;» και έτσι καταλάβαμε ότι κάτι γίνεται. Και μετά είπε μόνη της, ξαφνικά, την προσευχή που έλεγε στο σχολείο.
Πρόεδρος: Τι σας είπαν οι νοσηλεύτριες;
Κατηγορούμενη: Ότι είναι σύνηθες να υπάρχει παρενέργεια μετά την εξέταση αυτή.
Πρόεδρος: Μετά όταν ήρθαν οι γιατροί στην επίσκεψη, ρωτήσατε;
Κατηγορούμενη: Το είπαμε και μας είπαν ότι μπορεί να συμβεί, μας ρώτησαν αν έχει κάνει εμετό ή διάρροια και αν έφαγε. Δεν τους ανησύχησε σαν περιστατικό.
Πρόεδρος: Η περιγραφή του κ. Δασκαλάκη διαφέρει. Λέει ότι το παιδί είχε απλώς μια υπερένταση και αναφέρει ότι όλο αυτό κράτησε μέχρι να βάλετε το παιδί να κάτσει κανονικά. Δηλαδή ότι δεν υπήρχαν σπασμοί, αλλά το παιδί απλώς δεν συνεργαζόταν. Αυτή η διαφορά στις περιγραφές πως την εξηγείτε;
Κατηγορούμενη: Στη μήνυση που έχουμε κάνει για σπασμούς μιλάει. Τώρα γιατί εδώ το διαφοροποιεί, δεν το ξέρω.
Πρόεδρος: Πώς γίνεται να υπάρχει αυτή η διάσταση απόψεων;
Κατηγορούμενη: Θεωρώ ότι δεν υπάρχει διάσταση, απλώς το λέει με άλλα λόγια. Αφού λέει για τις νοσηλεύτριες, τα λέει τα υπόλοιπα.
Πρόεδρος: Οι γιατροί είπαν ότι το παιδί δεν είχε σπασμούς, ότι δεν είχε τίποτα και ότι όλο αυτό δεν τέθηκε ποτέ υπόψη τους.
Κατηγορούμενη: Δηλαδή οι νοσηλεύτριες δεν είδαν σπασμούς; Μήπως το αποκρύπτουν; Γιατί μήπως αυτό δεν ήταν κάτι φυσιολογικό; Μήπως θέλουν να συγκαλύψουν; Δεν γίνεται δύο άτομα να βλέπουμε δύο διαφορετικά πράγματα. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο Δασκαλάκης έλεγε άλλα στη μήνυση του τότε και άλλα τώρα.
Πρόεδρος: Οι γιατροί μας έχουν πει ότι αν το παιδί είχε σπασμούς θα ήταν κάτι σημαντικό για αυτούς, που θα καθόριζε και τη μετέπειτα θεραπεία. Μήπως τελικά το παιδί απλώς δεν συνεργάστηκε και δεν είχε σπασμούς;
Κατηγορούμενη: Τιναζόταν και πεταγόταν.
Πρόεδρος: Οι γιατροί δεν έχουν καταγράψει όμως σπασμούς;
Κατηγορούμενη: Δεν το ξέρω, ρωτήστε αυτούς.