Μια από τις χειρότερες εκφάνσεις φαύλου πολιτικαντισμού είναι η περί συμψηφισμού αντίληψις των κομμάτων. «Ναι εμείς φταίμε για αυτό αλλά και εσείς είσθε υπόλογοι για το άλλο». Όπως στην αλήστου μνήμης σοβιετία, σε κάθε κριτική για το ανέλευθερον του καθεστώτος η απάντησις ήταν: «Ναι αλλά και η Αμερική καταπιέζει τους μαύρους»!
Έτσι φθάσαμε στην Ελλάδα του 21ου αιώνα να υποβόσκει μια τάση συγκρίσεως της τραγωδίας στα Τέμπη με αυτήν στο Μάτι. «Τόσοι νεκροί εδώ, τόσοι εκεί». Βεβαίως δεν τόλμησαν ποτέ τα κόμματα να θέσουν την συζήτηση σε αυτήν την βάση. «Κάποιοι» όμως το «ψιθυρίζουν» εις τρόπον ώστε να αναπαράγεται από τους άφρονες (όσο και άνοες) φανατικούς οπαδούς που υπάρχουν στους πυρήνες όλων των πολιτικών παρατάξεων.
Αυτή είναι η πραγματική τοξικότης, πολύ χειρότερη από τα υπονοούμενα ή τους υψηλούς τόνους των κοινοβουλευτικών συζητήσεων. Το ζήτημα πρέπει να τίθεται επί τελείως διαφορετικής βάσεως.
Και τα Τέμπη και το Μάτι είναι τραγωδίες που συνέβησαν εξ αιτίας της ανικανότητος του Ελληνικού Κράτους. Τραγωδίες για τις οποίες ευθύνη φέρουν και οι κυβερνήσεις και οι μηχανισμοί του Κράτους.
Και δεν αρκεί ο προσδιορισμός και ο κολασμός των προσώπων που φέρουν πολιτικές και υπηρεσιακές ευθύνες για την μια και την άλλη περίπτωση.
Πρέπει να διερευνηθούν τα αίτια και να θεσπισθούν διαδικασίες που θα αποτρέψουν ή έστω θα ελαχιστοποιήσουν την πιθανότητα να επαναληφθούν τέτοια περιστατικά στο μέλλον. Και τούτο χάνεται για την ώρα.
Είναι άλλωστε αυτή μια διαχρονική παθογένεια του νεοελληνικού Κράτους. Που εκτείνεται από τα υψηλά κλιμάκια της πολιτικής όπου αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης ακατάλληλα πρόσωπα, μέχρι τα κατώτατα όπου μπορεί να τοποθετηθεί σε θέση σταθμάρχη πρόσωπο μειωμένων προσόντων και ανεπαρκούς εκπαιδεύσεως. Με μοναδική «περγαμηνή» ότι είναι «του κόμματος».
Δικαιοσύνη
Στις παθογένειες αυτές θα πρέπει να προστεθεί και η βραδύτης απονομής Δικαιοσύνης.
Δεν είναι του παρόντος να ασχοληθούμε με τους παράγοντες εκείνους που έχουν οδηγήσει όλο και μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης να εκφράζει δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς απονομής δικαίου στην Ελλάδα. Θα μείνουμε στο γεγονός των τεραστίων καθυστερήσεων των δικαστικών διαδικασιών.
Οι οποίες καθυστερήσεις ουδόλως συμβάλλουν στην εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων, ούτε αποτελούν εγγύηση ενδελεχούς και αντικειμενικής ερεύνης της κάθε υποθέσεως. Απεναντίας σε κάποιες περιπτώσεις οι καθυστερήσεις αυτές οδηγούν σε ουσιαστική αρνησιδικία.
Το πρόβλημα έχει επισημανθεί εδώ και πολλά χρόνια. Ακόμη και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, το έχουν αναφέρει ως αιτία αποτροπής της εφαρμογής κάποιων ιδιωτικών επενδυτικών προγραμμάτων. Όμως δεν έχει γίνει τίποτε για να βελτιωθούν τα πράγματα. Και είναι αυτός ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίον απόλλυται η εμπιστοσύνη των πολιτών.
Πηγή: «Το περίπτερο», εφημερίδα «Εστία»
