Σε άρθρο του στο geopolitico.gr, ο Δρ Θεοφάνης Μαλκίδης παραλληλίζει τον Ναζισμό με τον Κεμαλισμό, χαρακτηρίζοντάς τους ως εκφράσεις της ίδιας απάνθρωπης και ολοκληρωτικής μήτρας. Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος (27 Ιανουαρίου), ο συγγραφέας τονίζει τη σημασία της ιστορικής μνήμης ως αναχώματος στην επανάληψη του κακού. Υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα υπήρξε ένα απέραντο ολοκαύτωμα κατά τη ναζιστική κατοχή, όμως υπενθυμίζει ότι πριν από τον Χίτλερ, ο Ελληνισμός υπέστη τη Γενοκτονία από τον Κεμάλ σε Πόντο, Θράκη και Μικρά Ασία.
Ο κ. Μαλκίδης υποστηρίζει ότι η ατιμωρησία των κεμαλικών εγκλημάτων άνοιξε τον δρόμο για τη ναζιστική θηριωδία, ενώ οι επιπτώσεις αυτής της ιδεολογίας συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε Κύπρο και Αιγαίο. Καταλήγοντας, προτείνει την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Διεθνούς Ημέρας Μνήμης των Θυμάτων του Κεμαλισμού, ζητώντας την παγκόσμια αναγνώριση των εγκλημάτων και την απόδοση δικαιοσύνης, ώστε η αλήθεια να λειτουργήσει ως ασπίδα κατά του φασισμού.
Διαβάστε ολόκληρο του άρθρο του Θεοφάνη Μαλκίδη:
Όπως η 27η Ιανουαρίου είναι Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ναζισμού, η 19η Μαΐου να γίνει Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Κεμαλισμού.
«Εμείς που θανατωθήκαμε εδώ, μην μας ξεχνάς γιατί η λήθη του κακού είναι άδεια για την επανάληψή του», αναφέρει η επιγραφή του μνημείου στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Μαουτχάουζεν – Γκούζεν της Αυστρίας, υπενθυμίζοντας τον θάνατο 3.700 Ελλήνων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, αλλά και πως η λήθη μπορεί να σκεπάσει παλιά εγκλήματα και να επιτρέψει την εμφάνιση νέων.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης το 2000 και ο Oργανισμός Hνωμένων Eθνών το 2005 καθιέρωσε την 27η Ιανουαρίου, την ημέρα δηλαδή του 1945 που απελευθερώθηκε το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς Άουσβιτς-Μπίρκεναου, ως «Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος». Οι δύο αυτοί Οργανισμοί υπεράσπισης, μεταξύ των άλλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, αποφάσισαν να υιοθετήσουν τις σχετικές προτάσεις, ως διαρκή υπενθύμιση της συστηματικής προσπάθειας για την ολοκληρωτική εξόντωση εθνικών ή άλλων ομάδων από τη Ναζιστική Γερμανία και τους συνεργάτες της κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Ειδικότερα το ψήφισμα του ΟΗΕ καλεί όλα τα κράτη -μέλη του να τιμούν τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος και να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων σχετικά με την ιστορία του Ολοκαυτώματος, με στόχο να αποφευχθούν μελλοντικές πράξεις Γενοκτονίας.
Η οικογένειά μου (όπως και εκατοντάδες χιλιάδες άλλες ελληνικές και ευρωπαϊκές) ήταν παρούσα στην ιστορική στιγμή της αντίστασης στον ιταλικό φασισμό, στον Ναζισμό και τους ξένους και Έλληνες συνεργάτες τους, είχε συμμετοχή στον αντιφασιστικό –απελευθερωτικό – αντιστασιακό αγώνα από το 1940 –έως το 1944, σε όλα τα μήκη και τα πλάτης του Ελληνισμού, αλλά και όπου αυτός βρέθηκε υπερασπιζόμενες τις Ελληνικές – Οικουμενικές αξίες, δίνοντας αίμα και ζωή: Κορυτσά, Ρούπελ, Μέση Ανατολή, κολαστήρια της Γκεστάπο .
Με πράξεις που χαρακτηρίζουν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και που βεβαίως έχουν και το τίμημά τους: Αγωνία, δοκιμασίες, πόνος, φόβος, στερήσεις, βασανιστήρια, απώλειες.
Στην Ελλάδα, η οποία έγινε ολόκληρη Ολοκαύτωμα, τα εγκλήματα των Γερμανών Ναζί και των συνεργατών τους συνδέονται με ομαδικές εκτελέσεις που σόκαραν ακόμη και τους ίδιους τους εκτελεστές. Εκτελεστές οι οποίοι δυστυχώς δεν τιμωρήθηκαν ποτέ, ενώ οι απόγονοί τους συνεχίζουν να προκαλούν ακόμη και σήμερα…
Η παράθεση ορισμένων από τις πόλεις και τα χωριά της πατρίδας μας όπου δολοφονήθηκαν, εκτελέστηκαν, κάηκαν, πέθαναν από βασανιστήρια αθώοι Έλληνες και αθώες Ελληνίδες, παιδιά, βρέφη, νεογνά, ηλικιωμένοι, ανάπηροι στρατιώτες του 1940-1941, εκεί όπου οι Ναζί και οι συνεργάτες τους βίασαν γυναίκες, έσφαξαν νήπια, έγκυες γυναίκες, μικρά παιδιά και υπερήλικες· απαγχόνισαν και εκτέλεσαν με λιθοβολισμό, με τσεκούρι, με την ξιφολόγχη και με πυροβόλα όπλα, αποτελεί υπόμνηση των μαρτυρικών τόπων, διαρκή υπενθύμιση της τιμωρίας των εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας: Κάνδανος Επαρχία Βιάννου, Δράμα, Δοξάτο, Κερδύλλια, Μεσόβουνο, Πύργοι, Επταπύργιο, σκοπευτήριο Καισαριανής, στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, στρατόπεδο συγκέντρωσης Παύλου Μελά, φυλακές Αβέρωφ, Δομένικο, Ελατοχώρι, Ερμακιά, Χορτιάτης, Μουσιωτίτσα, Κομμένο, Ανδρίτσα, Γύθειο, Ελευθεροχώρι, Κλεισούρα, Κορμίστα, Τρίπολη, Κοντομαρί,Λίμνες,Γιαννιτσά,Δίστομο, Καλάβρυτα.…
Η οικογένειά μου, όπως και χιλιάδες άλλες ελληνικές, πριν από την εξόντωση από το Χίτλερ, πριν από το πρόγραμμα εξαφάνισης των λαών από τους Ναζί του Χίτλερ, είχαμε τη Γενοκτονία, τα εγκλήματα του Κεμάλ ( Πόντος, Θράκη, Καππαδοκία, Μικρά Ασία) εγκλήματα τα οποία τα εγκλήματα επειδή τιμωρήθηκαν, επαναλήφθηκαν: από την Τραπεζούντα και τη Σαμψούντα του Πόντου, στο Οικονομείο της Θράκης, στο Γκιουρούμτζε της Καππαδοκίας και τη Σμύρνη του 1922 στην Ελλάδα του 1941- 1944.
Στον τόπο αυτό, στην ιστορία του, στην πορεία και στην παράδοση του Ελληνισμού, είναι βέβαιο, λογικό και αναμενόμενο, ότι δεν έχει χώρο η ιδεολογία του φασισμού και η λατρεία και ο θαυμασμός για την Κεμάλ, δεν χωρούν φιλοκεμαλικοί αντιναζιστές και φιλοναζιστές αντικεμαλικοί. Δε χωρούν καταστάσεις και πρόσωπα που τιμούν τον Κεμάλ και μισούν τον Χίτλερ και τιμούν τον Χίτλερ και μισούν τον Κεμάλ.
Κεμαλισμός και Ναζισμός προέρχονται από την ίδια ολοκληρωτική, φασιστική, ρατσιστική, απάνθρωπη μήτρα. Ο δάσκαλος Κεμάλ και ο μαθητής Χίτλερ, κατά τα λεγόμενα του αρχηγού των Ναζί.
Οφείλουμε , όχι μόνο σήμερα λόγω της Ημέρας Μνήμης των Θυμάτων Ολοκαυτώματος, αλλά και κάθε στιγμή, κάθε ημέρα να συνεχίσουμε τον αγώνα αναγνώρισης, σπάζοντας το αβγό του φασιστικού φιδιού, αποκαλύπτοντας τον Κεμαλισμό και τη συνέχειά του τον Ναζισμό που δολοφόνησαν εκατομμύρια Έλληνες, Ελληνίδες και παιδιά. Εκατό χρόνια μετά το ελληνικό Ολοκαύτωμα στη Μικρά Ασία, το ατιμώρητο έγκλημα του Κεμαλισμού, έγινε Ναζισμός και σήμερα επαναλαμβάνεται εις βάρος του Ελληνικού και άλλων λαών στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στη Θράκη, στη Συρία, στο Κουρδιστάν.
Όπως πρότεινε ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης εκτός από τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ναζισμού, πρέπει να υπάρξει και και Διεθνής Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Κεμαλισμού . Και αυτή πρέπει να είναι η 19η Μαΐου.
Το καθήκον μας είναι να αποκαλύψουμε την Αλήθεια. Τιμωρία των ενόχων και των επιγόνων τους , αναγνώριση των εγκλημάτων τώρα!
Δείτε επίσης:
- Κοινές εκδηλώσεις Ποντίων, Μικρασιατών, Αρμενίων και Ασυρίων για τις γενοκτονίες
- Θ. Μαλκίδης: «Εθνικό αδιέξοδο η ερήμωση του Έβρου – Χρειαζόμαστε πληθυσμό, όχι πυροτεχνήματα»
- Οι Τούρκοι αγοράζουν τον Έβρο!
