Σε μια προσπάθεια περαιτέρω προπαγάνδας πάνω στην ιστορία, η Άγκυρα επιστρατεύει για ακόμη μια φορά την έβδομη τέχνη. Με στόχο την παγίωση του αφηγήματος περί «εθνικής αντίστασης» στην Κύπρο, η νέα κινηματογραφική παραγωγή υπό τον τίτλο “Kıbrıs Türküsü” (Ο Κύπριος Τούρκος) επιχειρεί να αναδιαμορφώσει την ιστορική πραγματικότητα της περιόδου 1957-1974.
Kıbrıs Türküsü 27 Şubatta 💣 pic.twitter.com/BwpLrZz8Q5
— Emre Bey (@Emrbeyy) January 28, 2026
Το σενάριο: Ηρωοποίηση της ΤΜΤ και αποσιώπηση της αλήθειας
Υπό τις οδηγίες του σκηνοθέτη Özer Feyzioğlu και του παραγωγού Coşkun Özer, η ταινία εστιάζει στη ζωή του «Αλί», ενός δασκάλου που εγκαταλείπει την έδρα για να ενταχθεί στις τάξεις της -τρομοκρατικής- Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης (TMT).
Το έργο υιοθετεί μια ξεκάθαρα μονοδιάστατη οπτική:
Προβολή θυματοποίησης: Η ΤΜΤ παρουσιάζεται ως ο «φύλακας άγγελος» των Τουρκοκυπρίων απέναντι σε μια γενικευμένη και αναίτια ελληνοκυπριακή βία.
Ιστορικό «κενό»: Στο σενάριο απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στις τρομοκρατικές επιθέσεις της ΤΜΤ, με δολοφονίες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων προοδευτικών, αλλά και στην κατάληξη της περιόδου: την παράνομη τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Κινηματογράφος στην υπηρεσία του εθνικισμού
Ο Feyzioğlu, έχοντας ήδη εμπειρία σε βιογραφίες εθνικού περιεχομένου (όπως το “Cep Herkülü”), φαίνεται να λειτουργεί ως εκφραστής μιας κρατικής γραμμής που χρησιμοποιεί το συναίσθημα για να δικαιολογήσει πολιτικές επιλογές.
Στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο σκηνοθέτης δεν κρύβει τον ιδεολογικό χαρακτήρα του έργου, κάνοντας λόγο για μια «κραυγή ενάντια στην εξόντωση». Η χρήση όρων όπως «άσβεστη φλόγα ελευθερίας» και «μεγάλη αδικία» επιβεβαιώνει ότι η ταινία δεν στοχεύει στην ιστορική αναζήτηση, αλλά στην ενίσχυση του εθνικιστικού φρονήματος και της διχοτομικής ρητορικής.
Η «Soft Power» της Άγκυρας
Η παραγωγή αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά εντάσσεται στη στρατηγική «ήπιας ισχύος» (soft power) της Τουρκίας. Μέσω της δραματοποίησης και της υψηλής ποιότητας παραγωγής, επιχειρείται η διεθνής και εσωτερική νομιμοποίηση των τουρκικών εγκλημάτων στην Κύπρο, μετατρέποντας την κατοχή σε «αγώνα επιβίωσης».
Δείτε επίσης:
- Οι οπαδοί της Πάφου τραγουδούν το ποίημα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη μέσα στο Λονδίνο
- Συλλογή υπογραφών μετά την απόφαση του Netflix να κάνει το χατήρι της Τουρκίας και να μη δείξει το «Famagusta»
- Το Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950 στην Κύπρο: Η Ένωση με την Ελλάδα
Ο Μητσοτάκης θα πάει να δει πριβέ με τον Ερντογάν τα επεισόδια της σειράς?
Και εμείς φοβόμαστε να πούμε την λέξη Κύπρος….