Με αφορμή τις πιέσεις που δέχεται η Γροιλανδία για «πλήρη πρόσβαση» στο έδαφός της, ο στρατηγικός αναλυτής Shay Gal, με εκτενές άρθρο του στο κυπριακό Sigma Live, επισημαίνει ότι η Κύπρος, αναλαμβάνοντας τα ηνία της ΕΕ, καλείται να μετατρέψει το «μάθημα της Αρκτικής» σε δόγμα ευρωπαϊκής αυτοάμυνας.
Σύμφωνα με τον αναλυτή, η περίπτωση της Γροιλανδίας και της Κύπρου, αν και διαφορετικές ως προς το καθεστώς (αυτοδιοικούμενο έδαφος η μία, υπό κατοχή η άλλη), συγκλίνουν πλέον σε ένα κοινό ευρωπαϊκό πρόβλημα: την άσκηση πίεσης επί της κυριαρχίας χωρίς τη χρήση βίας. Ο Gal προειδοποιεί ότι αν η Ευρώπη επιτρέψει το έδαφός της να καταστεί διαπραγματευτικό χαρτί, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο που θα αξιοποιηθεί από αναθεωρητικές δυνάμεις, όπως η Άγκυρα.
Η «μέθοδος της Κύπρου» έναντι της σκοπιμότητας
Η Κύπρος, έχοντας βιώσει επί 50 χρόνια την αντιμετώπιση της επικράτειάς της ως αντικείμενο συναλλαγής, προσφέρει στην ΕΕ μια πολύτιμη «μέθοδο»:
Απόρριψη της «ευκολίας»: Το ζήτημα της κυριαρχίας δεν πρέπει ποτέ να αναδιατυπώνεται ως ζήτημα «ασφάλειας πρόσβασης» ή οικονομικής διευκόλυνσης.
Σεβασμός στη συναίνεση: Καμία διευθέτηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη συμμετοχή των ίδιων των λαών (όπως το Νούουκ στη Γροιλανδία ή η Λευκωσία στην Κύπρο), αλλιώς η σύγκρουση απλώς μεταλλάσσεται.
Η Προεδρία ως εργαλείο «επιχειρησιακής κυριαρχίας»
Παρόλο που η Κυπριακή Προεδρία δεν καθορίζει την εξωτερική πολιτική, ο Gal υπογραμμίζει ότι έχει τη δύναμη να διαμορφώσει τις εσωτερικές διαδικασίες της Ένωσης.
Η Κύπρος μπορεί να ενσωματώσει την κυριαρχία ως απαράβατη προϋπόθεση σε κάθε φάκελο της ΕΕ, συνδέοντας την Αρκτική με τη Μεσόγειο κάτω από έναν κανόνα: Το ευρωπαϊκό έδαφος δεν είναι διαπραγματεύσιμο.
Οικονομική αποτροπή και το μήνυμα στην Ουάσιγκτον
Η ανάλυση εστιάζει επίσης στα εργαλεία που διαθέτει η ΕΕ, όπως το Μέσο κατά του Καταναγκασμού. Η Κύπρος, προεδρεύοντας των υπουργών Εμπορίου, μπορεί να καταστήσει σαφές ότι οι εξωτερικές πιέσεις (π.χ. δασμοί από την Ουάσιγκτον ή τουρκικές προκλήσεις) θα συναντούν μια θεσμοθετημένη και αυστηρή ευρωπαϊκή απάντηση.
Η ευθύνη επιστρέφει στην Ευρώπη
Ο Gal καταλήγει σε ένα σκληρό συμπέρασμα για τον ρόλο των εξωτερικών δυνάμεων. Η Γροιλανδία απέδειξε ότι όταν το συμμαχικό έδαφος αντιμετωπίζεται ως «χώρος» και όχι ως κυριαρχία, η αρχή δίνει τη θέση της στη σκοπιμότητα. «Η επανένωση της Κύπρου δεν θα επιτευχθεί μεσολαβητικά από έξω», τονίζει, υποστηρίζοντας ότι τα εργαλεία και το καθήκον αποκατάστασης της κυριαρχίας βρίσκονται πλέον εντός της ίδιας της Ευρώπης.
Για τους επόμενους έξι μήνες, η Κύπρος κρατά το «σφυρί» του Συμβουλίου, έχοντας την ευκαιρία να σπάσει τη συνήθεια της Ευρώπης να ομαλοποιεί την ανωμαλία της κατοχής.
Δείτε επίσης:
- Κώστας Γρίβας: Η απελευθέρωση της Κύπρου ως «Υψηλή Στρατηγική»
- Καραβίδας: Η γεωπολιτική συγκυρία ευνοεί την απελευθέρωση της Κύπρου
- Η Ούρσουλα ανακάλυψε ότι υπάρχει κυπριακό ζήτημα!
