Βαρύ είναι το κλίμα στους δρόμους του Καράκας, όπου ο θρήνος, οι προσευχές αλλά και η διάχυτη οργή κυριαρχούν, καθώς η Βενεζουέλα έρχεται αντιμέτωπη με τις ολέθριες συνέπειες ενός διπλού ισχυρού σεισμού. Η βιβλική καταστροφή άφησε πίσω της δεκάδες ισοπεδωμένα κτήρια και χιλιάδες ανθρώπους παγιδευμένους κάτω από τους τόνους των ερειπίων.
Ο απολογισμός των σεισμών, σύμφωνα με νεότερη ενημέρωση του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας Χόρχε Ροντρίγκεζ, ανέρχεται σε 1.430 νεκρούς, 3.238 τραυματίες και 3.142 άτομα που έχουν μείνει άστεγα. ενώ ο αριθμός των αγνοούμενων έχει ξεπεράσει τους 54.000.
Σε μια συγκλονιστική καταγραφή της κατάστασης, οι κάτοικοι περιγράφουν στο BBC το δράμα που βιώνουν, κάνοντας λόγο για εφιαλτικές νύχτες χωρίς ύπνο και μια ατέρμονη αναζήτηση των δικών τους ανθρώπων, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός εμφανίζεται, σύμφωνα με τις καταγγελίες, απελπιστικά απών.
Αν και τα εγχώρια και διεθνή συνεργεία διάσωσης εργάζονται πυρετωδώς και χωρίς σταματημό, το γεγονός ότι το κρίσιμο πρώτο 48ωρο έχει περάσει προ πολλού εκμηδενίζει σταδιακά τις ελπίδες για τον εντοπισμό επιζώντων. Κάθε πρωί που ξημερώνει μοιάζει πιο σκοτεινό από το προηγούμενο, σηματοδοτώντας άλλη μια νύχτα στην οποία οι προσευχές για ένα θαύμα έμειναν αναπάντητες και ο ταραγμένος ύπνος των επιζώντων διακόπηκε από εφιάλτες με κτήρια που γκρεμίζονται και στιγμές καθαρού πανικού.
In Caracas, this feels like the hardest moment in Venezuela’s modern history https://t.co/CqZLF2CkkR
— BBC News (World) (@BBCWorld) June 27, 2026
Η σκληρή πραγματικότητα των αστέγων και η πολιτική αποδοκιμασία
Η επόμενη μέρα της καταστροφής βρίσκει χιλιάδες πολίτες να διανυκτερεύουν στο ύπαιθρο, καθώς ακόμη και τα οικήματα που δεν κατέρρευσαν κρίνονται πλέον εντελώς ακατάλληλα και επικίνδυνα για κατοίκηση. Για τον πρώην αστυνομικό, Χαν Κάρλος Ρόα Γκαρσία, και την οικογένειά του ήταν άλλη μια νύχτα στον δρόμο. Το κτήριό τους στο Καράκας δεν κατέρρευσε, αλλά είναι πολύ επικίνδυνο για να επιστρέψουν. Με τα δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά του, λέει πως δεν ξέρει καν αν μπορεί να ξαναχτίσει τη ζωή της οικογένειάς του: «Αν ήμουν 30 και όχι 50, τότε ίσως, αλλά δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Και μέχρι στιγμής, κανείς από τις αρχές δεν μας έχει επικοινωνήσει».
Ο Χαν Κάρλος, ως πιστός δημόσιος υπάλληλος, απέφυγε να επικρίνει υπερβολικά την αντίδραση της κυβέρνησης στη Βενεζουέλα, όσο εξαντλημένος και θυμωμένος και αν είναι. Η μουσικός, Ζάιρα Κάστρο, όμως, δεν είχε τέτοιους ενδοιασμούς: «Είμαστε όλοι αρκετά απογοητευμένοι, γιατί η κυβέρνηση δεν δείχνει αυτό που θα έπρεπε, μια σοβαρή επίδειξη βοήθειας. Στην πραγματικότητα, εμείς οι Βενεζουελάνοι βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Ζούμε σε μια κοινωνία που έμαθε να αλληλοβοηθιέται. Δεν εξαρτιόμαστε από την κυβέρνηση, αυτή δεν υπάρχει πια για εμάς».
Το εκρηκτικό αυτό κλίμα αποτυπώθηκε ανάγλυφα στην ίδια συνοικία, την Τσακάο, όπου η μεταβατική Πρόεδρος στη Βενεζουέλα, Ντέλσι Ροντρίγκες, ξεναγήθηκε μαζί με τον δήμαρχο και δέχθηκε την οργή των κατοίκων. «Κάνετε προεκλογική εκστρατεία μέσα στην τραγωδία, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για τον κόσμο», φώναξε ένας κάτοικος.
Υποδομές στα όριά τους και κραυγές για βοήθεια στις ακτές
Η κατάσταση περιγράφεται εξίσου δραματική και στις υπόλοιπες πληγείσες περιοχές. Ο απεσταλμένος του BBC, που έχει ζήσει χρόνια στη συνοικία Λος Πάλος Γκράντες της Τσακάο ως ανταποκριτής, περιγράφει εικόνες που γνωρίζει από πρώτο χέρι. Το παλιό του διαμέρισμα βρισκόταν μόλις λίγα μέτρα από το κτήριο Πετούνια που κατέρρεύσε, εκεί όπου τα συνεργεία δουλεύουν νυχθημερόν για να φτάσουν στους εγκλωβισμένους. Μια φίλη του ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η μητέρα της ήταν ανάμεσα στους αγνοουμένους κάτω από τα συντρίμμια.
Στις πληγείσες περιοχές, και ιδίως στην παράκτια πόλη της Λα Γκουάιρα, η απόγνωση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Γύρω από περισσότερα από 100 ισοπεδωμένα κτήρια, η εικόνα είναι αποκαλυπτική. «Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι εκεί μέσα, χρειαζόμαστε μηχανήματα», λέει η Έιλιν Λάδα. «Βοηθήστε μας, σας παρακαλώ», ικετεύει. Παράλληλα, τα νοσοκομεία κατά μήκος των βόρειων ακτών έχουν φτάσει στα όριά τους.
Ένα σύστημα υγείας υποχρηματοδοτούμενο επί δεκαετίες προσπαθεί τώρα να ανταποκριθεί σε μια ζήτηση που θα ήταν δύσκολη ακόμη και για χώρες με πολύ καλύτερες υποδομές. «Ήταν φρικτό, τόσοι άνθρωποι πέθαναν, τόσα μέλη οικογενειών αγνοούνται», θυμάται η Μαρία Βάργκας από το κρεβάτι του νοσοκομείου, μιλώντας στο AFP, προσθέτοντας: «Έχασα εντελώς το σπίτι μου, αλλά είμαστε καλά, δόξα τω Θεώ». Καθώς οι ελπίδες σβήνουν, η στιγμή αυτή μοιάζει με την πιο δύσκολη στη σύγχρονη ιστορία της λατινοαμερικανικής χώρας.
Δείτε επίσης:
- Βενεζουέλα: Διάσωση βρέφους 18 ημερών, 32 ώρες μετά τον σεισμό
- Βενεζουέλα: Θλίψη για σύζυγο ποδοσφαιριστή που πέθανε για να σώσει την κόρη τους
- Σεισμός στη Βενεζουέλα: Οργή για την περιορισμένη βοήθεια – Αποδοκιμάστηκε η προσωρινή πρόεδρος
- Τραγωδία χωρίς προηγούμενο στη Βενεζουέλα: Στους 920 οι νεκροί – Μάχη με το χρόνο για τους επιζώντες
