Ο κορονοϊός είναι θανατηφόρα ασθένεια, αν και τα ακριβή ποσοστά είναι δύσκολο να υπολογιστούν περίπου πέντε στους εκατό ασθενείς θα πεθάνουν. Η πείνα επίσης είναι θανατηφόρα, γύρω στα 40 εκατομμύρια άτομα το χρόνο πάσχουν από υποσιτισμό, ωστόσο υπάρχει κάτι ακόμη πιο απαραίτητο και από το φαγητό και αυτό είναι φυσικά το πόσιμο νερό.
Στην Ινδία και μόνο υπολογίζεται πως μέχρι το τέλος αυτού του έτους 100 εκατομμύρια Ινδοί θα μείνουν χωρίς πόσιμο νερό, και η αφυδάτωση αποτελεί υπόθεση πιο επικίνδυνη από τον κορονοϊό και την πείνα μαζί.
Περίπου 600 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ινδία ζουν ήδη χωρίς καθαρό νερό. Τα βιομηχανικά απόβλητα, τα αστικά λύματα και η απορροή των γεωργικών προϊόντων έχουν δηλητηριάσει ολόκληρα ποτάμια. Ο Γάγγης, που αποτελεί ιερός ποταμός για τους Ινδουιστές, είναι ένας από τους πιο μολυσμένους ποταμούς στη Γη. Και σαν να μην είχε αρκετά προβλήματα η Ινδία, την Παρασκευή πέρασε τα 1.000.000 κρούσματα COVID-19, γεγονός που την καθιστά την χώρα με τον τρίτο μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων, πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βραζιλία.
Δεδομένης της έλλειψης καθαρού νερού για το πλύσιμο των χεριών και της περιορισμένης (αλλά γενναίας) εργασίας εθελοντών πρώτης γραμμής, ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί γρήγορα.
Η Ινδία ήταν από τις πρώτες χώρες που ασπάστηκαν την πράσινη επανάσταση. Οι σπόροι υψηλής απόδοσης, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα, οι ελκυστήρες και οι αντλίες με μηχανοκίνητα φρεάτια έχουν αυξήσει σημαντικά τις αποδόσεις των καλλιεργειών από τη δεκαετία του 1960. Ινδία τρέφεται σήμερα ακόμη και αν κάποτε οι λιμοί ήταν κομμάτι της καθημερινότητας στη χώρα. Οι αγρότες της εξάγουν αγροτικά προϊόντα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αλλά αυτή η εκπληκτική νίκη ενάντια στην πείνα έχει υψηλό κόστος.
Τα γεωργικά χημικά μολύνουν τους παραποτάμους του Ινδού, συμβάλλοντας ενδεχομένως στην έξαρση ασθενειών όπως ο καρκίνος. Και ο λογαριασμός έχει φτάσει για τις μη βιώσιμες σοδειές: μια τρομακτική απώλεια τεράστιων ποσοτήτων υπόγειων υδάτων. Η γεωργία είναι ισοδύναμη με την καταστροφή στο Πουντζάμπ. Εκατομμύρια φεύγουν, μεταναστεύουν στη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αμερική και αλλού.
Οι απαιτητικές σε νερό καλλιέργειες είναι μόνο ένα από τα πολλά αίτια της επικείμενης οικολογικής καταστροφής. Η ανέγερση πόλεων σε μέρη που αποτελούν κρίσιμα περάσματα υδάτων για τους ποταμούς της Ινδίας, το κακό αποχετευτικό σύστημα, η ρίψη βιομηχανικών αποβλήτων στους ποταμούς είναι άλλα πολύ σημαντικά αίτια. Σε πολλές περιοχές της Ινδίας οι παράγοντες αυτοί γίνονται ακόμη πιο έντονοι όταν συνδυάζονται με την πολιτική αδιαφορία και διαφθορά, καθιστώντας το Ινδικό κράτος ανίκανο να δώσει αποτελεσματικές λύσεις και τους πολίτες απροστάτευτους.
Σύμφωνα μάλιστα με ρεπορτάζ του National Geographic, μέλη εγκληματικών συνδικάτων σε συνεργασία με τοπικούς πολιτικούς ηγέτες και εταιρίες που κερδοφορούν από την καταστροφή των υδάτων της Ινδίας έχουν δολοφονήσει δημοσιογράφους που ασχολούνται με αυτό το ζήτημα.
