Η πρώτη κίνηση έγινε από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Για κάποιους ήταν έκπληξη. Όμως και άλλες χώρες του Κόλπου ακολουθούν αποκαθιστώντας τις σχέσεις τους με το Ισραήλ. Το Μπαχρέιν ακολούθησε και με αμερικανική μεσολάβηση συζητήσεις είναι σε εξέλιξη με την Σαουδική Αραβία, το Ομάν και την Ιορδανία.
Και ενώ κάποιοι προσκολλημένοι σε γεωπολιτικά στερεότυπα έβλεπαν ως αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων την ισχυροποίηση του Ισραήλ, είναι πλέον ξεκάθαρο πως η Τουρκία και τα νέο-οθωμανικά της σχέδια, είναι ο εχθρός εναντίον του οποίου συνασπίζονται οι Άραβες. Ο εχθρός εναντίον του οποίου συμπράττουν και με το Ισραήλ.
Στην συνεδρίαση του Αραβικού Συνδέσμου, όπου με δηλώσεις τους οι Άραβες ηγέτες αποφάνθηκαν ότι εχθρός τους δεν είναι ούτε το Ιράν ούτε η Ρωσία, αλλά η Τουρκία, η οποία αναμειγνύεται στα εσωτερικά τους, και απειλεί την σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο από τον Λίβανο μέχρι την Αίγυπτο και την Λιβύη. Ως κίνητρο της προσπαθείας της κατανομάσθηκε ο στόχος του Ερντογάν να αναβιώσει την οθωμανική αυτοκρατορία.
Το σημαντικό είναι πως εμμέσως την θέση αυτή έδειξε ο σύμβουλος και γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, ο οποίος υπήρξε και ο αρχιτέκτων της συμφωνίας Εμιράτων – Ισραήλ, την οποία με αρκετή έπαρση έχει ονομάσει «Συμφωνία του Αιώνα».
Ο ίδιος διεμήνυσε στους Άραβες διπλωμάτες ότι δεν αντιμετωπίζει πλέον το Ιράν ως στρατιωτική απειλή. Ήδη όμως το Ισραήλ είχε αξιολογήσει σε δημοσιοποιημένες εκτιμήσεις, την Τουρκία ως πλέον σημαντική στρατιωτική απειλή, μεγαλύτερη και από το Ιράν. Για την αντιμετώπιση αυτής της νέας απειλής του νέο-οθωμανισμού διαφαίνεται μια αραβο-ισραηλινή σύμπραξη που μπορεί να φθάσει μέχρι τους διαδρόμους του Καπιτωλίου, στην Ουάσιγκτον.
Ο Αραβικός Σύνδεσμος αποφάσισε την σύσταση μιας μόνιμης Ειδικής Επιτροπής, η οποία θα παρακολουθεί στενά την τουρκική επιθετικότητα και θα παρουσιάζει Έκθεση σε κάθε μελλοντική του συνεδρίαση. Την ίδια στιγμή, πηγές προσκείμενες στον Σύνδεσμο επισημαίνουν ότι οι προσπάθειες για την σύμπηξη συμμαχίας κατά της Τουρκίας καταβάλλονται -στην επιφάνεια και στο παρασκήνιο- από το «Ισραήλ και κάποιους Αμερικανούς πολιτικούς που υποστηρίζονται από το εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ».
Την τουρκική απειλή αυτήν καθ’ αυτήν περιγράφει ο τύπος της Ιορδανίας. Συγκεκριμένα οι «Jordan Times» αναφέρουν: «Οι τουρκικές δυνάμεις και οι μισθοφόροι οι οποίοι υποστηρίζονται από την Τουρκία δραστηριοποιούνται σε τρεις αραβικές χώρες, την Λιβύη, την Συρία και το Ιράκ. Αυτή είναι η γεωπολιτική πραγματικότης, αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από τις αραβικές χώρες και την Διεθνή Κοινότητα ώστε να απαντήσουν άμεσα. Οι γεωπολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες της Τουρκίας εκφράζονται από τον ίδιο τον Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, και υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησής του. Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στο Κατάρ, την Λιβύη, την Σομαλία, την Βόρειο Κύπρο, τη Συρία και το Ιράκ, χωρίς την έγκριση των νομίμων κυβερνήσεών τους».
Πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Ανουάρ Γκαργκάς τοποθετήθηκε με σαφήνεια τονίζοντας ότι η ανάμειξη της Τουρκίας στα εσωτερικά ζητήματα των αραβικών χωρών αποτελεί σαφές δείγμα αρνητικής εμπλοκής στην περιοχή και την κατηγόρησε ότι απειλεί την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην Μεσόγειο, παραβιάζοντας την διεθνή νομοθεσία και τις διεθνείς συμφωνίες περί κυριαρχίας των χωρών.
Στρατιωτικοί παρατηρητές έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην δήλωση αυτή, υπενθυμίζοντας ότι τα μαχητικά που βομβάρδισαν τις τουρκικές θέσεις στην Λιβύη ήταν ιδίου τύπου με αυτά της Αεροπορίας των Εμιράτων.
