Όσοι εργάζονται από το σπίτι κατά τη διάρκεια της πανδημίας πρέπει να πληρώσουν φόρο για να επιδοτήσουν εκείνους που δεν μπορούν, καθώς και να χρηματοδοτήσουν τις υποδομές που τέθηκαν σε αδράνεια, προτείνει ένας ερευνητής της Deutsche Bank ως μέρος μιας στρατηγικής ανάκαμψης.
«Εδώ και χρόνια χρειαζόμαστε έναν φόρο για τους τηλε-εργαζόμενους – ο κορωνοϊός το κατέστησε προφανές», έγραψε ο Luke Templeman, «Μακρο-Στρατηγιστής» της Deutsche Bank με έδρα το Λονδίνο, στο τεύχος Νοεμβρίου 2020 της ερευνητικής έκδοσης Konzept της τράπεζας.
Το επιχείρημα του Templeman είναι ότι οι άνθρωποι που εργάζονται από το σπίτι εξοικονομούν χρήματα από το γεύμα, τις μετακινήσεις και τα ταξίδια και τα γραφεία μένουν άδεια, μη συμβάλλοντας έτσι στην ακριβή υποδομή που χτίστηκε ανά τις δεκαετίες για να υποστηρίξει την «πρόσωπο με πρόσωπο εργασία», ενώ επωφελούνται από αυτήν. «Το να αφήσουμε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία να σαπίσουν θα επεκτείνει την οικονομική κακουχία», υποστηρίζει.
Ως λύση, προτείνει έναν φόρο 5%, που θα πρέπει να καταβληθεί είτε από τον εργοδότη, εάν δεν παρέχει «μόνιμο γραφείο», είτε από τον υπάλληλο εάν επιλέξει να εργαστεί από το σπίτι αντ ‘αυτού. Πώς θα επιβληθεί αυτή η περίπλοκη ρύθμιση; Απλό: με ελέγχους λογαριασμών «συντονισμένους με εταιρικά ταξίδια και τεχνολογικά συστήματα».
Υποστηρίζει επίσης ότι αυτοί που είναι «αρκετά τυχεροί και μπορούν να… αποσυνδεθούν από την πρόσωπο με πρόσωπο οικονομία, το οφείλουν σε σημαντικούς χαμηλόμισθους εργαζόμενους που δεν έχουν αυτήν την επιλογή και διακινδυνεύουν μολύνσεις από κορωνοϊό, με την παρουσία τους για δουλειά».
Ενώ ισχυρίζεται ότι οι εργαζόμενοι δεν θα καταλάβουν καν τον φόρο, τον οποίο με πρόχειρα μαθηματικά υπολογίζει ότι θα ανέρχονταν σε 10$ την ημέρα, ο Templeman σημειώνει ότι οι εταιρείες μπορεί στην πραγματικότητα να το βρίσκουν πιο κερδοφόρο, καθώς θα εξοικονομούσαν πολύ περισσότερα από τη μείωση του χώρου στα γραφεία τους.
