Ακόμη έναν λόγο να γιορτάσει τα 43α γενέθλιά της είχε χθες η συντηρητική Μαλτέζα Ρομπέρτα Μετσόλα που εξελέγη νέα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με 458 ψήφους. Η πολιτικός από την ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) κατά την ομιλία της πριν από την ψηφοφορία αναφέρθηκε στην απώλεια του Νταβίντ Σασόλι κάνοντας λόγο για έναν «πρωταθλητή της Ευρώπης», ενώ έδωσε το στίγμα της πολιτικής της κατά την ομιλία της μετά την εκλογή της, τονίζοντας τη σημασία επίλυσης του Κυπριακού.
«Δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε πραγματικά ενωμένοι όσο η Κύπρος παραμένει διαιρεμένη» ανέφερε χαρακτηριστικά η Μετσόλα. «Η Ευρώπη έχει μια κληρονομιά πολέμου, αλλά και θεραπείας. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την εμπειρία για να βοηθήσουμε τις προσπάθειες για το τέλος στη διαίρεση στην τελευταία διαιρεμένη χώρα της Ε.Ε., την Κύπρο, υπό την αιγίδα του σχεδίου του ΟΗΕ. Δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε πραγματικά ενωμένοι όσο η Κύπρος παραμένει διαιρεμένη» τόνισε.
Η κυρία Μετσόλα, ένα «ευρωπαϊκό προϊόν», όπως χαρακτηρίζεται από τον διεθνή Τύπο, φοιτήτρια ακόμη εντάχθηκε στο εθνικιστικό κόμμα της Μάλτας, το χριστιανοδημοκρατικό, και διεξήγαγε εκστρατεία, το 2003, υπέρ της ένταξης της χώρας της στην Ε.Ε. Το γεγονός, βέβαια, πως αντιτίθεται στις αμβλώσεις, ίσως την «εκθέσει σε αντιπαραθέσεις», τόνιζε το Γαλλικό Πρακτορείο.
Στην πρώτη ομιλία της από τη θέση της προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου εμφανίστηκε ενωτική, τονίζοντας πως «ο αγώνας για πραγματική ισότητα πρέπει να υπερβαίνει την εικόνα. Θα ήμουν υπερήφανη να είμαι η πρόεδρος που ηγείται αυτού του αγώνα. Για να τιμήσουμε την κληρονομιά όσων προηγήθηκαν». Αναφερόμενη στον αγώνα που έδωσε για να καταφέρει να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική και αφού σπούδασε στο Collège d’Europe, στην Μπριζ, φυτώριο των ευρωπαϊκών ελίτ, η Μετσόλα επισήμανε πως «μου πήρε σχεδόν δέκα χρόνια για να γίνω μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου» και ότι «θα μπορούσα να είχα εγκαταλείψει την προσπάθεια», παραδέχεται η συνήθως χαμογελαστή πολιτικός και μητέρα τεσσάρων αγοριών, η οποία στον λογαριασμό της στο twitter παρουσιάζεται καταρχάς ως μία «μαμά».
Πέτυχε τελικά τον στόχο της το 2013, όταν ο συμπατριώτης της Σάιμον Μπουσουτίλ παραχώρησε τη θέση του για να αναλάβει επικεφαλής της αντιπολίτευσης στη Μάλτα.
