Οι Ηνωμένες Πολιτείες, άλλοτε σύμβολο νεότητας, καινοτομίας και αστείρευτης δύναμης, μοιάζουν να έχουν βυθιστεί σε ένα βαθύ τέλμα αποσύνθεσης και γεροντοκρατίας. Η πρόσφατη αποκάλυψη ότι η 81χρονη Ρεπουμπλικανή βουλευτής Kay Granger, μέλος του Κογκρέσου από το 1997, ζούσε τους τελευταίους μήνες σε γηροκομείο για άτομα με άνοια, δείχνοντας πιθανές ενδείξεις άνοιας, πυροδότησε έντονες αντιδράσεις και ανησυχίες για τη λειτουργικότητα του πολιτικού συστήματος της χώρας.
Η Granger, η οποία είχε εξαφανιστεί από τις ψηφοφορίες της Βουλής από τον Ιούλιο, προκάλεσε ερωτήματα για τη διαχείριση της θέσης της, αλλά και για την κατάσταση των πολιτικών θεσμών στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την εφημερίδα The Dallas Express, η βουλευτής βρέθηκε να περιπλανάται στη γειτονιά της, πριν μεταφερθεί σε μονάδα φροντίδας. Παρόλα αυτά, συνέχισε να λαμβάνει τον παχυλό μισθό των $174,000 ετησίως, ενώ το προσωπικό της πληρώθηκε πάνω από $1 εκατομμύριο την τελευταία χρονιά.
Το περιστατικό έφερε στο φως όχι μόνο τη δική της αδυναμία, αλλά και την ευρύτερη παρακμή ενός πολιτικού συστήματος που φαίνεται να κυβερνάται από υπερήλικες, ανίκανοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας χώρας που αντιμετωπίζει πολλαπλές κρίσεις. Ο Έλον Μασκ, ο δισεκατομμυριούχος ιδρυτής της Tesla και του SpaceX, αντέδρασε έντονα, προτείνοντας την υποχρεωτική διεξαγωγή γνωστικών τεστ για τους εκλεγμένους αξιωματούχους. «Ίσως πρέπει να έχουμε ένα βασικό γνωστικό τεστ για τους εκλεγμένους αξιωματούχους. Αυτό έχει ξεφύγει από κάθε λογική!» έγραψε στο X (πρώην Twitter).
Το φαινόμενο της γεροντοκρατίας στις ΗΠΑ δεν είναι καινούργιο, αλλά πλέον έχει φτάσει σε ανησυχητικά επίπεδα. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, στα 81 του, και ο Ντόναλντ Τραμπ, στα 78, διεκδικούν για άλλη μια φορά την εξουσία, ενώ ο αρχηγός της μειοψηφίας στη Γερουσία, Μιτς ΜακΚόνελ, στα 82 του, έχει δεχθεί σφοδρή κριτική για επαναλαμβανόμενες στιγμές «παγώματος» σε δημόσιες εμφανίσεις του.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς η ηλικία, αλλά η φανερή έλλειψη διαύγειας και φυσικής ικανότητας να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου τους. Σε μία χώρα που παραπαίει υπό το βάρος πολιτικών διχασμών, οικονομικών πιέσεων και γεωπολιτικών προκλήσεων, η ηγεσία φαίνεται να είναι εγκλωβισμένη σε ένα παρελθόν που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παρόντος.
Η υπόθεση Granger και οι ανησυχίες για τον Μπάιντεν και τον ΜακΚόνελ έχουν ενισχύσει τις φωνές που ζητούν δραστικές αλλαγές. Η επιβολή ορίων στις θητείες, γνωστικά τεστ και η απομάκρυνση των υπερήλικων πολιτικών από την εξουσία είναι θέματα που πλέον δεν αποτελούν ταμπού. Ωστόσο, η αλλαγή έρχεται δύσκολα σε μια χώρα που φαίνεται συχνά να «λατρεύει» την παράδοση, ακόμα και όταν αυτή καταλήγει επιζήμια.
