Ο Ομέρ Μοχάμεντ Τσιφτσί, γνωστός και ως «Μουχτάρ Τουρκί», αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση της παρακμής και της βαναυσότητας που συνοδεύει την ιστορική πορεία του τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτός ο Τούρκος, που απέκτησε Συριακή υπηκοότητα και αναρριχήθηκε στη θέση του Ταξίαρχου στον λεγόμενο «Νέο Συριακό Στρατό», χειροκροτήθηκε από τον εγκληματία φύλαρχο των ανθρωποφάγων, τον Τζολάνι, σαν σύμβολο της βαρβαρότητας.
Σε μια προκλητική επίδειξη αλαζονείας, αυτός ο ισλαμοκανίβαλος εξέφρασε δημόσια τον θαυμασμό του για τις σφαγές και τα εγκλήματα των Τούρκων προγόνων του. Χωρίς ντροπή ή ενδοιασμό, διακήρυξε ότι η «απελευθέρωση» της Παλαιστίνης και της Ιερουσαλήμ δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω ειρήνης, διαλόγου ή διπλωματίας, αλλά μόνο μέσω της ένοπλης τζιχάντ, περνώντας από τη Δαμασκό, «όπως έκαναν κάποτε οι πρόγονοί μας».
Αυτές οι δηλώσεις δεν είναι μόνο μια άμεση απειλή προς τη σταθερότητα της περιοχής, αλλά και μια γλαφυρή αντανάκλαση της τουρκικής γενοκτονικής νοοτροπίας, η οποία συνεχίζεται ακάθεκτη στους αιώνες. Από τις σφαγές των Αρμενίων και των Ελλήνων, μέχρι τις θηριωδίες στη Συρία και το Ιράκ, η τουρκική πολιτική βασίζεται στη βία, την καταστολή και την καταστροφή των λαών που τολμούν να αντισταθούν.
Ο Τσιφτσί δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας μαριονέτα στα χέρια ενός εγκληματικού καθεστώτος. Ο «Νέος Συριακός Στρατός» δεν αποτελεί στρατιωτική δύναμη, αλλά ένα εργαλείο προώθησης του τουρκικού επεκτατισμού, τυλιγμένο στον μανδύα της τζιχάντ. Οι δηλώσεις του, γεμάτες μίσος και ακραίο φανατισμό, αποδεικνύουν πως η ίδια η τουρκική κουλτούρα εκτρέφει και ενθαρρύνει τέτοιους «ηγέτες», που ποτίζουν το δέντρο της ιστορικής καταπίεσης και της γενοκτονίας.
Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δει ξεκάθαρα την πραγματικότητα: αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλώς «εξτρεμιστές», αλλά εκπρόσωποι μιας πολύ πιο σκοτεινής ατζέντας, που ενσωματώνει την τουρκική βαρβαρότητα και την αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή. Ο κόσμος δεν πρέπει να παρακολουθεί παθητικά καθώς οι ανθρωποφάγοι του Jolani και οι εκπρόσωποι του τουρκικού φασισμού συνεχίζουν να σκορπούν τον τρόμο και την καταστροφή.
Φίλοι και σύμμαχοι όλοι αυτοί του Μητσοτάκη και των Νενέκων με το όνομα ‘Νεοδημοκράτες’ που διοικεί.
Ὅλοι οἱ δυτικοί δέν παρακολουθοῦν παθητικά ἀλλά ἐκφράζουν τήν χαρά τους γιά τήν ἀνατροπή τοῦ Ἄσσαντ, δηλαδή τήν ἐπικράτηση τῶν φανατικῶν ἰσλαμιστῶν· μεταξύ αὐτῶν φυσικά εἶναι καί ἡ ἀνθελληνκή κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδος.
Μέσο Μαζικής Προπαγάνδας, που μας πληροφορούσε για την πτώση του αιμοσταγούς δικτάτορα Άσαντ.