Η αντικατάσταση της Κίνας από το Ηνωμένο Βασίλειο στη δεύτερη θέση των μεγαλύτερων κατόχων αμερικανικού χρέους παγκοσμίως δεν είναι τυχαία.
Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Άλασντερ Μακλάουντ, αποτελεί μέρος μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής του Πεκίνου: τη σταδιακή αποδέσμευση από το δολάριο και την ενίσχυση του ρόλου του κινεζικού γουάν στο παγκόσμιο εμπόριο.
Η Κίνα, όπως σημειώνει ο Μακλάουντ, αποφεύγει τις επιθετικές κινήσεις, ώστε να μη διαταράξει τις διεθνείς αγορές. Αντί γι’ αυτό, αναπτύσσει σταθερά εναλλακτικά εμπορικά δίκτυα – αρχικά στην Ασία μέσω της ASEAN, και στη συνέχεια με BRICS και Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Η δημιουργία θυρίδων της Χρηματιστηριακής Αγοράς Χρυσού της Σανγκάης στο Χονγκ Κονγκ και στη Σαουδική Αραβία θεωρείται ακόμη ένα βήμα προς τη διεθνοποίηση του γουάν.
Οικονομικά, η διαφορά είναι ξεκάθαρη: οι κινεζικές τοποθετήσεις σε ομόλογα ΗΠΑ γίνονται μέσω της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας, ως εργαλείο διαχείρισης αποθεματικών και σταθερότητας της ισοτιμίας. Αντίθετα, ΗΒ και Ιαπωνία επενδύουν μέσω ιδιωτικών κεφαλαίων για απόδοση.
«Η Κίνα δεν θέλει να προκαλέσει κρίση στη Δύση, αλλά ούτε και να εξαρτάται από αυτή. Προσπαθεί ήσυχα και μεθοδικά να απεμπλακεί από ένα σύστημα που θεωρεί ασταθές και επικίνδυνο», υπογραμμίζει ο Μακλάουντ.
