Μια δήλωση που προκαλεί αίσθηση – και ανησυχία – έκανε ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου Αλμπίν Κούρτι, αναφέροντας ότι το νεαρό βαλκανικό κράτος θεωρεί «πολιτικό του καθήκον» να φιλοξενήσει μετανάστες των οποίων οι αιτήσεις ασύλου έχουν απορριφθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σε συνέντευξή του στο Sky News, ο Κούρτι επιβεβαίωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με τη βρετανική πλευρά για τη δημιουργία καταυλισμών μεταναστών στο Κόσοβο – για ανθρώπους που έχουν κριθεί «μη επιλέξιμοι» στο βρετανικό σύστημα και αναμένουν απέλαση.
Ο ίδιος τόνισε πως, παρότι η χώρα του έχει «περιορισμένες δυνατότητες» και πληθυσμό κάτω των δύο εκατομμυρίων κατοίκων, είναι διατεθειμένος να βοηθήσει «ένα φιλικό κράτος», όπως αποκάλεσε το Λονδίνο.
Πολιτική φιλία ή ανταλλαγή συμφερόντων;
Το Echedoros.blog υπογραμμίζει πως η πρωτοβουλία αυτή φαίνεται να εντάσσεται σε ένα παζάρι πολιτικής και ασφάλειας. Το Κοσσυφοπέδιο αναμένεται να ζητήσει ανταλλάγματα — συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, στρατιωτικό εξοπλισμό και οικονομικές επενδύσεις — από τη βρετανική κυβέρνηση, σε αντάλλαγμα για τη δημιουργία αυτών των «κέντρων επιστροφής».
Η ορολογία αυτή δεν πείθει κανέναν. Πίσω από τις λέξεις, πρόκειται για κλειστά στρατόπεδα μεταναστών που το Ηνωμένο Βασίλειο θα χρηματοδοτεί για να αποφεύγει την επιστροφή τους στο εσωτερικό του. Ένα μοντέλο «εξαγωγής ευθύνης» που θυμίζει τη συμφωνία Ιταλίας–Αλβανίας το 2023, με κόστος εκατομμυρίων ευρώ και σωρεία νομικών εμποδίων.
Μια «υποχρέωση» που γεννά ερωτήματα
Το επιχείρημα του Κούρτι ότι πρόκειται για «πολιτικό καθήκον» μοιάζει περισσότερο με πολιτική εξάρτηση. Το Κόσοβο, το οποίο εξακολουθεί να αναζητά στήριξη και διεθνή αναγνώριση, εμφανίζεται έτοιμο να λειτουργήσει ως «προτεκτοράτο διαχείρισης μεταναστών» προκειμένου να εξασφαλίσει εύνοια και βοήθεια από το Λονδίνο.
Η κίνηση αυτή, πέρα από τις γεωπολιτικές της προεκτάσεις, εγείρει σοβαρά ηθικά ζητήματα: μπορεί ένα κράτος που γεννήθηκε από την αξίωση για ελευθερία και δικαιώματα να μετατραπεί σε εργολάβο εγκλεισμού ανθρώπων;
Το «ευχαριστώ» του Κούρτι στον Μπλερ
Ο Κούρτι δεν έκρυψε την ευγνωμοσύνη του προς τη Βρετανία, υπενθυμίζοντας ότι «ο Τόνι Μπλερ τιμάται στο Κόσοβο» για τον ρόλο του στις νατοϊκές επιδρομές του 1999 εναντίον της Σερβίας. Ωστόσο, το να ανταποδίδεται αυτή η «ευγνωμοσύνη» με τη δημιουργία στρατοπέδων προσφύγων, δεν είναι πράξη αλληλεγγύης αλλά πολιτικής υποτέλειας.
Η Ευρώπη, αντί να επιδιώκει δίκαιες λύσεις για τη διαχείριση της μετανάστευσης, μεταθέτει το πρόβλημα σε χώρες που αναζητούν στήριξη. Και το Κόσοβο, πρόθυμο να αποδείξει τη «χρησιμότητά» του, φαίνεται διατεθειμένο να επωμιστεί έναν ρόλο που λίγοι θα αποδέχονταν με καθαρή συνείδηση.
*Φωτογραφία αρχείου
Δείτε επίσης:
- Κόσοβο: Ο Κούρτι πετυχαίνει με την… 57η – Εντολή σχηματισμού κυβέρνησης
- Το Κόσοβο προσφέρεται να δεχτεί τους αιτούντες άσυλο που απορρίπτονται από τη Βρετανία
