Τελικά πόσα είναι τα θύματα του Covid-19; Σύμφωνα με την ανάλυση των Financial Times μπορεί να είναι και 60% περισσότερα από όσα έχουν αναφερθεί παγκοσμίως.
Oπως γράφει FT, ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων από τον Covid-19 μπορεί να είναι 60% μεγαλύτερος από τις επίσημες στατιστικές παγκοσμίως. Δηλαδή δεν έχουν πεθάνει 207.000 σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά οι νεκροί είναι κοντά στις 320.000.
Να σημειωθεί πως και ο Economist έχει αναφέρει πως οι νεκροί του κορωνοϊού είναι περισσότεροι από αυτούς που αναφέρονται. Για να επιστρέψουμε όμως πίσω στους FT. Η ανάλυση της εφημερίδας σε 14 χώρες λαμβάνει υπόψη της τους αυξημένους συνολικούς θανάτους στη διάρκεια της πανδημίας.
Τα έως τώρα στατιστικά στοιχεία για τους θανάτους από οποιαδήποτε αιτία σε αυτές τις 14 χώρες δείχνουν περίπου 122.000 παραπάνω θανάτους σε σχέση με το μέσο όρο των προηγούμενων ετών 2015-2019, αριθμός σημαντικά υψηλότερος από τους 77.000 θανάτους που έχουν επίσημα αποδοθεί στη νόσο Covid-19 (την οποία προκαλεί ο κορονοϊός) στις ίδιες χώρες και την ίδια περίοδο Μαρτίου και Απριλίου 2020.
Όπως αναφέρει το ΑΠΕ, με βάση αυτή την «ψαλίδα», οι Financial Times εκτιμούν ότι, αν μια ανάλογη «υπερβάλλουσα θνησιμότητα» υπάρχει σε όλο τον κόσμο, τότε ο πραγματικός αριθμός θανάτων που σχετίζονται με την Covid-19 και σήμερα αγγίζει τις 207.000, θα είναι αρκετά μεγαλύτερος, πάνω από 318.000.
Οι 14 χώρες
Σε όλες τις χώρες, πλην της Δανίας, οι υπερβάλλοντες συνολικοί θάνατοι υπερβαίνουν τα επίσημα στατιστικά θανάτων από κορωνοϊό. Σύμφωνα με τους Financial Times, στη διάρκεια της πανδημίας οι θάνατοι από οποιαδήποτε αιτία αυξήθηκαν κατά 60% στο Βέλγιο, κατά 51% στην Ισπανία, κατά 42% στην Ολλανδία και κατά 34% στη Γαλλία.
Στη Λομβαρδία της Ιταλίας τα στατιστικά συνολικών θανάτων περιλαμβάνουν περισσότερους από 13.000 παραπάνω θανάτους από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια, ενώ οι επίσημοι νοσοκομειακοί θάνατοι από κορωνοϊό στην ίδια περιοχή είναι 4.348 – μια αύξηση περίπου 155%. Στο Μπέργκαμο η υπερβάλλουσα θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία είναι η μεγαλύτερη παγκοσμίως φθάνοντας το 464% πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα, ενώ στη Νέα Υόρκη είναι 200% και στη Μαδρίτη 161%.
Στις αναπτυσσόμενες χώρες η «ψαλίδα» μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη. Για παράδειγμα, σε μια επαρχία του Ισημερινού αναφέρθηκαν 245 επίσημοι θάνατοι από Covid-19 μεταξύ 1ης Μαρτίου και 15ης Απριλίου, αλλά τα στατιστικά συνολικής θνησιμότητας δείχνουν ότι το ίδιο χρονικό διάστημα πέθαναν περίπου 10.200 περισσότεροι άνθρωποι από ό,τι σε ένα τυπικό έτος στο παρελθόν – μια αύξηση κατά 350%.
Στην πρωτεύουσα της Ινδονησίας Τζακάρτα ο αριθμός των έξτρα θανάτων από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με το παρελθόν είναι κατά 15 φορές μεγαλύτερος σε σχέση με τους επίσημους θανάτους από Covid-19.
Ένα ποσοστό των έξτρα θανάτων εν μέσω πανδημίας πιθανώς οφείλονται στο ότι αρκετοί άνθρωποι που έχουν άλλες παθήσεις, αποφεύγουν να πάνε στο νοσοκομείο από φόβο για τον κορωνοϊό, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από το υποκείμενο νόσημά τους (π.χ. καρδιοπάθεια).
Σύμφωνα με το δημοσίευμα των Financial Times, η υπερβάλλουσα (σε σχέση με τα ιστορικά «φυσιολογικά» επίπεδα) θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη στις χώρες όπου η πανδημία έχει τη μεγαλύτερη έξαρση, κάτι που πιθανώς υποδηλώνει ότι οι περισσότεροι έξτρα θάνατοι σχετίζονται με τον κορωνοϊό, παρά απλώς με τις παρενέργειες του lockdown.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ Ντέιβιντ Σπιγκελχάλτερ δήλωσε ότι οι ημερήσιοι επίσημοι θάνατοι από Covid-19 στη Βρετανία «είναι υπερβολικά χαμηλοί», επειδή λαμβάνουν υπόψη μόνο τους θανάτους εντός νοσοκομείου. «Υπάρχουν τόσες πολλές ερωτήσεις σχετικά με την αύξηση που έχουμε δει στους θανάτους που δεν αναφέρουν την Covid-19 στο πιστοποιητικό θανάτου και οι οποίοι έχει κανείς την αίσθηση ότι αναπόφευκτα συνδέονται με κάποιο τρόπο με την επιδημία», ανέφερε.
«Αν θέλουμε να κατανοήσουμε τους τρόπους που οι διάφορες χώρες ανταποκρίθηκαν στην πανδημία και πόσο αυτή επηρέασε την υγεία του πληθυσμού τους, ο καλύτερος τρόπος είναι να μετρήσουμε τους έξτρα θανάτους», δήλωσε ο καθηγητής επιδημιολογίας Ντέιβιντ Λέον της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου. Κάτι που, σύμφωνα με τους ειδικούς, αφορά ιδιαίτερα τους θανάτους σε οίκους ευγηρίας.
