Η αιματηρή επίθεση της 13ης Δεκεμβρίου 2025 κοντά στην Παλμύρα, η οποία κόστισε τη ζωή σε δύο Αμερικανούς στρατιώτες και έναν διερμηνέα, ενώ τραυμάτισε τρία ακόμη στελέχη, κλονίζει συθέμελα τη στρατηγική των ΗΠΑ στη Συρία. Το περιστατικό αποτελεί μια ωμή υπενθύμιση των τεράστιων κινδύνων που αντιμετωπίζει η Ουάσινγκτον καθώς προσπαθεί να «χτίσει» συνεργασία με τη νέα συριακή στρατιωτική δομή.
Η αρχική εκτίμηση της CENTCOM (Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ) που απέδιδε την ενέδρα στο Ισλαμικό Κράτος (ISIS) ανατράπηκε με δραματικό τρόπο. Εκπρόσωπος του συριακού Υπουργείου Εσωτερικών παραδέχθηκε επίσημα ότι ο δράστης ήταν εν ενεργεία μέλος των συριακών δυνάμεων ασφαλείας με εξτρεμιστική ιδεολογία. Η ανατροπή αυτή μετατρέπει την επίθεση από «κλασικό» τζιχαντιστικό χτύπημα σε σενάριο εσωτερικής απειλής (insider attack), υποδεικνύοντας σοβαρό ρήγμα στον ίδιο τον μηχανισμό ασφαλείας που οι ΗΠΑ επιχειρούν να εμπιστευτούν.
Το δομικό πρόβλημα: Τζιχαντιστές στον Στρατό
Το περιστατικό, όπως αναλύει ο ερευνητής Sirwan Kajjo στο Middle East Forum, εκθέτει την αδυναμία του νέου συριακού στρατού να εφαρμόσει ακόμη και στοιχειώδεις διαδικασίες ελέγχου προσωπικού (vetting).
Το πρόβλημα είναι δομικό:
Σύνθεση: Ο νέος στρατιωτικός κορμός συγκροτείται σε σημαντικό βαθμό από ισλαμιστικές και τζιχαντιστικές φατρίες με ιστορικά αντιαμερικανικές αναφορές.
Κίνδυνος Διαρροής: Όσο διευρύνεται η δεξαμενή στρατολόγησης στην κεντρική Συρία (Μπαντίγια), τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να εισέλθουν στο σύστημα άτομα με ιδεολογική συγγένεια με το ISIS.
Παραδοχή Δαμασκού: Τοπικές πηγές υποστήριξαν ότι ο δράστης ήταν προσωπικός φρουρός στρατιωτικού διοικητή. Αν και η Δαμασκός δεν επιβεβαίωσε τον ισχυρισμό, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου παραδέχθηκε ότι δύο ημέρες πριν την επίθεση είχε γίνει έλεγχος που «δημιούργησε υποψίες» για τον δράστη, χωρίς να ληφθούν μέτρα.
Το ερώτημα της Ουάσινγκτον
Ενώ η κυβέρνηση υπό τον πρώην τζιχαντιστή πρόεδρο Αλ Τζολάνι προσπαθεί να δείξει «σοβαρότητα» (εντάχθηκε στον διεθνή συνασπισμό κατά του ISIS τον Νοέμβριο του 2025 και βοήθησε σε ορισμένες περιορισμένες επιχειρήσεις), η Παλμύρα έκανε το βασικό ερώτημα για την Ουάσινγκτον πιο αιχμηρό:
«Μπορεί να ρισκάρει κοινές περιπολίες και επιχειρήσεις με έναν σχηματισμό που δεν δείχνει ικανό να φιλτράρει εξτρεμιστικά στοιχεία στο εσωτερικό του;»
Προτάσεις: Ενσωμάτωση των SDF ως «όρος ασφαλείας»
Η ανάλυση προτείνει πως τώρα είναι η στιγμή οι ΗΠΑ να πιέσουν για την ενσωμάτωση των κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στον νέο συριακό στρατό, θέτοντας συγκεκριμένους «όρους ασφαλείας»:
Ενιαίο Σώμα: Οι SDF να ενταχθούν ως ενιαίο, ακέραιο σώμα και όχι ως μεμονωμένα άτομα.
Ηγετικοί Ρόλοι: Κούρδοι διοικητές να αναλάβουν ανώτερους ρόλους, ιδιαίτερα σε αντιτρομοκρατικές θέσεις.
Αυτό το μοντέλο στηρίζεται στην αποδεδειγμένη αξιοπιστία των SDF, οι οποίοι υπήρξαν ο πιο σταθερός τοπικός εταίρος της Ουάσινγκτον από το 2015. Μάλιστα, καθ’ όλη τη δεκαετή συνεργασία, δεν καταγράφηκε ποτέ περιστατικό επίθεσης εναντίον αμερικανικού προσωπικού από μέλη των SDF, σε αντίθεση με το πρόσφατο ρήγμα στον κυβερνητικό στρατό.
Η τραγωδία της Παλμύρας δεν είναι απλώς ένα αιματηρό επεισόδιο, αλλά μια κρίσιμη «μέτρηση» αντοχών. Χωρίς σκληρές προϋποθέσεις και αξιόπιστο έλεγχο, ο κίνδυνος για τους Αμερικανούς στρατιώτες θα αυξάνεται όσο βαθαίνει η συνεργασία, καταλήγει ο αναλυτής του Middle East Forum.
Πηγή φωτογραφίας: Middle East Forum
Δείτε επίσης:
- Συρία: Μέλος δυνάμεων ασφαλείας του Τζολάνι σκότωσε τρεις Αμερικανούς στρατιώτες
- Ο Τούρκος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στη Συρία
- Όταν η διπλωματία γίνεται «ξέπλυμα» – Η συνάντηση Μπαράκ-Τζολάνι
