Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν μία από τις πιο κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες του πλανήτη. Από το στενό αυτό πέρασμα μεταξύ του Ιράν και του Ομάν περνά καθημερινά ένα τεράστιο ποσοστό του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου που κατευθύνεται από τον Περσικό Κόλπο προς τις διεθνείς αγορές.
Την ώρα που κλιμακώνεται η στρατιωτική ένταση ανάμεσα στο Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους συμμάχους τους, στρατιωτικοί αναλυτές εξετάζουν όλο και πιο σοβαρά το ενδεχόμενο η Τεχεράνη να επιχειρήσει να διαταράξει τη ναυσιπλοΐα σε αυτό το στρατηγικής σημασίας πέρασμα.
Όπως σημειώνεται σε αιγυπτιακό δημοσίευμα που επικαλείται το Echedoros.blog, το Ιράν δεν βασίζεται σε ένα μόνο όπλο για να κλείσει το στενό. Αντίθετα, έχει αναπτύξει τις τελευταίες δεκαετίες ένα πολύπλοκο πλέγμα ναυτικών, πυραυλικών και αεροπορικών συστημάτων, βασισμένο στη στρατηγική «άρνησης πρόσβασης και ελέγχου περιοχής» (A2/AD).
Η στρατηγική αυτή στηρίζεται στη χρήση πολλών σχετικά χαμηλού κόστους αλλά υψηλής αποτελεσματικότητας μέσων, τα οποία μπορούν να αυξήσουν δραματικά τον κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα. Ακόμη και ένα μεμονωμένο περιστατικό, όπως μια νάρκη ή ένα πλήγμα σε δεξαμενόπλοιο, θα μπορούσε να οδηγήσει τις διεθνείς ασφαλιστικές εταιρείες να αναστείλουν την κάλυψη πολεμικού κινδύνου, σταματώντας ουσιαστικά τη διέλευση πλοίων.
Οι θαλάσσιες νάρκες – το πιο απλό αλλά αποτελεσματικό όπλο
Σύμφωνα με στρατιωτικές εκτιμήσεις, το Ιράν διαθέτει χιλιάδες θαλάσσιες νάρκες διαφορετικών τύπων.
Πρόκειται για νάρκες επαφής που εκρήγνυνται όταν τις χτυπήσει ένα πλοίο, αλλά και για μαγνητικές ή ακουστικές νάρκες που ενεργοποιούνται όταν ανιχνεύσουν τη διέλευση ενός σκάφους. Υπάρχουν επίσης νάρκες που μπορούν να τοποθετηθούν απευθείας στο κύτος των πλοίων.
Ακόμη και η ανακάλυψη μιας μόνο νάρκης θα μπορούσε να επιβάλει εκτεταμένες επιχειρήσεις ελέγχου με δύτες, υποβρύχια ρομπότ και ειδικά ελικόπτερα, καθυστερώντας σημαντικά την κυκλοφορία των πλοίων.
Πύραυλοι Noor κατά πλοίων
Στο οπλοστάσιο του Ιράν περιλαμβάνονται και πύραυλοι κατά πλοίων όπως ο Noor missile, ο οποίος αποτελεί αναβαθμισμένη έκδοση κινεζικού πυραύλου.
Η βασική έκδοση έχει βεληνεκές περίπου 120 χιλιομέτρων, ενώ οι νεότερες εκδόσεις φτάνουν ακόμη πιο μακριά. Το σημαντικό χαρακτηριστικό του είναι ότι πετά σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από τη θάλασσα, γεγονός που δυσκολεύει τον εντοπισμό του από τα ραντάρ.
Πύραυλοι Qader μεγαλύτερης εμβέλειας
Το Ιράν διαθέτει επίσης πυραύλους Qader missile, οι οποίοι αποτελούν εξέλιξη της ίδιας οικογένειας.
Το βεληνεκές τους φτάνει τα 200 έως 300 χιλιόμετρα, επιτρέποντας στην Τεχεράνη να απειλεί στόχους όχι μόνο στο Στενό του Ορμούζ αλλά και σε μεγαλύτερες περιοχές του Περσικού Κόλπου.
Πύραυλοι Abu Mahdi μεγάλου βεληνεκούς
Ένα ακόμη όπλο είναι οι πύραυλοι Abu Mahdi missile, οι οποίοι σύμφωνα με αναφορές μπορούν να πλήξουν στόχους σε αποστάσεις άνω των 1.000 χιλιομέτρων.
Αυτό σημαίνει ότι πλοία θα μπορούσαν να βρεθούν υπό απειλή ακόμη και στην Αραβική Θάλασσα ή σε τμήματα του Ινδικού Ωκεανού.
Βαλλιστικοί πύραυλοι κατά πλοίων
Μια ιδιαίτερα επικίνδυνη κατηγορία είναι οι βαλλιστικοί πύραυλοι κατά πλοίων όπως ο Persian Gulf missile.
Οι πύραυλοι αυτοί επιτίθενται από μεγάλο υψόμετρο με υπερηχητικές ταχύτητες, γεγονός που καθιστά πολύ δύσκολη την αναχαίτισή τους από τα αμυντικά συστήματα των πλοίων.
Ταχύπλοα σκάφη και μαζικές επιθέσεις
Το Ναυτικό των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης χρησιμοποιεί εκατοντάδες μικρά και γρήγορα σκάφη.
Η τακτική βασίζεται σε μαζικές επιθέσεις από πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα, προκαλώντας σύγχυση στις άμυνες μεγάλων πολεμικών πλοίων. Τα σκάφη αυτά μπορούν να εκτοξεύουν πυραύλους μικρής εμβέλειας, να τοποθετούν νάρκες ή ακόμη και να πραγματοποιούν επιθέσεις αυτοκτονίας.
Μίνι υποβρύχια
Το Ιράν διαθέτει επίσης μικρά υποβρύχια σχεδιασμένα για επιχειρήσεις στα ρηχά νερά του Περσικού Κόλπου.
Λόγω του μικρού τους μεγέθους και της θερμοκρασίας των νερών, είναι δύσκολο να εντοπιστούν από τα συστήματα σόναρ. Μπορούν να εκτοξεύσουν τορπίλες ή να τοποθετήσουν νάρκες σε θαλάσσιες οδούς.
Drones και μη επανδρωμένα σκάφη
Τα τελευταία χρόνια τα drones έχουν γίνει βασικό στοιχείο της ιρανικής στρατηγικής.
Χρησιμοποιούνται για αναγνώριση και παρακολούθηση πλοίων, αλλά και για τον εντοπισμό στόχων για πυραυλικές επιθέσεις. Παράλληλα, έχουν εμφανιστεί και μη επανδρωμένα θαλάσσια οχήματα γεμάτα εκρηκτικά που μπορούν να κατευθυνθούν εναντίον πλοίων.
Η δύναμη της «πολυεπίπεδης απειλής»
Οι περισσότερες στρατιωτικές αναλύσεις καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: η ισχύς της ιρανικής στρατηγικής δεν βρίσκεται σε ένα μόνο όπλο αλλά στον συνδυασμό πολλών διαφορετικών απειλών ταυτόχρονα.
Οι νάρκες μπορούν να μπλοκάρουν τις θαλάσσιες οδούς, οι πύραυλοι απειλούν τα πλοία από μεγάλη απόσταση, τα υποβρύχια και τα ταχύπλοα δημιουργούν άμεσο κίνδυνο, ενώ τα drones παρέχουν συνεχή επιτήρηση και καθοδήγηση επιθέσεων.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ θα απαιτούσε εκτεταμένες επιχειρήσεις ναρκοθηρίας, ανθυποβρυχιακού πολέμου και συνοδείας πλοίων από πολυεθνικές ναυτικές δυνάμεις — μια διαδικασία που θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες ή ακόμη και μήνες.
*Φωτογραφία X @TehranTimes
Δείτε επίσης:
- «Φλέγεται» το Ισραήλ: Εκτοξεύθηκαν 100 βαλλιστικοί πύραυλοι από τη Χεζμπολάχ
- Ιράν προς μουσουλμανικές χώρες: «Με ποια πλευρά είστε;»
