«Η δημιουργία ενιαίου τμήματος οικονομικού εγκλήματος στην εισαγγελία εφετών και η τοποθέτηση ως επικεφαλής του εισαγγελέα Χρήστου Μπαρδάκη κλείνουν τυπικά ένα κεφάλαιο ντροπής για την δημοκρατία μας. Ήταν η πρώτη προσπάθεια μετά την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο να χρησιμοποιηθεί η δικαιοσύνη ως όπλο στην πολιτική αντιπαράθεση. Μία μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται μόνο σε ανελεύθερα καθεστώτα, όπως στην Ρωσία η Τουρκία.»
Αυτό το ενδιαφέρον απόσπασμα αποτελεί μέρος του άρθρου του Γιάννη Πρετεντέρη στο Βήμα, με το οποίο πανηγυρίζει την καρατόμηση της Ελένης Τουλουπάκη. Και αν καταλαβαίνουμε καλά, ο κύριος Ιωάννης Πρετεντέρης αναφέρεται με απαξιωτικό τρόπο στο έργο της Ελένης Τουλουπάκη. Και το ταυτίζει με τον αγώνα για κάθαρση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αναφορικά με το σκάνδαλο Κοσκωτά και τα πάμπερς που μοίραζε σε πολιτικούς. Και όχι μόνο.
Δηλαδή, πάλι εάν ερμηνεύουμε σωστά τα λεγόμενα του, ο κύριος Πρετεντέρης θεωρεί ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης χρησιμοποιώντας παραδικαστικά κυκλώματα επιχείρησε να στήσει σκευωρία κατά του Ανδρέα Παπανδρέου για το σκάνδαλο Κοσκωτά, η οποία όμως κατέρρευσε όπως κατέρρευσε και η «σκευωρία» Novartis.
Φυσικά το σκάνδαλο της φαρμακευτικής, θεωρείται σκευωρία μόνο σε μία μπανανία όπου οι πολιτικοί μπορούν να διαπράττουν εγκλήματα ατιμώρητοι. Διότι το σκάνδαλο έχει τεκμηριωθεί με το πρόστιμο – μαμούθ, το ιστορικά υψηλότερο πρόστιμο στην ιστορία που έχει επιβληθεί σε πολυεθνική για την έκνομη δράση της σε μία χώρα εκτός ΗΠΑ. Δηλαδή ως σκάνδαλο, αποτελεί όντως το μεγαλύτερο της μεταπολίτευσης, όπως ακριβώς το είχε περιγράψει ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος. Με την βούλα το FBI και της αμερικανικής δικαιοσύνης.
Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας είναι το ότι σύμφωνα με το σκεπτικό του κύριου Πρετεντέρη, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ένας σκευωρός που έστειλε τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο χρησιμοποιώντας παραδικαστικό. Δικαιολογία που φυσικά την είχαν χρησιμοποιήσει οι ομοϊδεάτες του κύριου Πρετεντέρη, κάθε φορά που τους έπιαναν με την γίδα στην πλάτη. Από τον Τσοχατζόπουλο μέχρι τον Παπαντωνίου. Όταν μιλούσαν κι αυτοί για το δήθεν «βρώμικο 1989» και την δήθεν στοχοποίηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη.
Φυσικά ο κύριος Πρετεντέρης αποφεύγει να θυμίσει ότι όπως στοχοποιούνται σήμερα οι μάρτυρες της Novartis από εφημερίδες φιλικές προς το καθεστώς της διαπλοκής, έτσι ακριβώς στοχοποιούντο τότε οι μάρτυρες κατά του Παπανδρέου από εφημερίδες αλλά ακόμα και την 17Ν! Για τέτοιες «σκευωρίες» μιλάμε.
Δηλαδή ο υμνητής του Κυριάκου Μητσοτάκη, χαρακτηρίζει τον αείμνηστο πατέρα του ως σκευωρό. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέχεται να έχει χειροκροτητές όπως ο κύριος Πρετεντέρης. Σ’ αυτή την περίπτωση, το πρόβλημα δεν το έχει ο κύριος Πρετεντέρης. Αυτός τη δουλειά του κάνει, όπως πάντα. Το κύριο πρόβλημα το έχει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και θα πρέπει οπωσδήποτε να το κοιτάξει.
