Τις τελευταίες ημέρες στο Μαξίμου υπήρχε μεγάλη ανησυχία αναφορικά με το πολιτικό κόστος που θα είχε η απόφαση της απαγόρευσης του Αγιασμού των Υδάτων σε υπαίθριο χώρο.
Υπήρχαν μάλιστα πολλές φορές διαφωνίες ανάμεσα στους επιτελείς, διότι κάποιοι επέμεναν πως έπρεπε να επιτραπεί ο αγιασμός των υδάτων με υπαίθρια τελετή, έστω και χωρίς την παρουσία πιστών.
Η ιδέα αυτή δεν επικράτησε διότι το υπαίθριο της τελετής δεν μπορούσε να διασφαλίσει ότι δεν θα παρευρίσκοντο πιστοί, έστω και ως περαστικοί με τον κωδικό έξι. Οπότε υπήρχε περίπτωση να παρατηρηθεί κοσμοσυρροή στα σημεία όπου θα γινόταν αγιασμός. Προκρίθηκε λοιπόν πρόσκαιρα ο εορτασμός κατά τα πρότυπα των Χριστουγέννων. Δηλαδή ο αγιασμός να γίνει μέσα στον ναό με παρουσία περιορισμένου αριθμού πιστών.
Τα επιδημιολογικά στοιχεία όμως που πήρε στα χέρια του το Μαξίμου, τα οποία κρατώνται ως επτασφράγιστο μυστικό, οδήγησαν στην απόφαση της τέλεσης των Θεοφανείων με κλειστές εκκλησίες. Τουλάχιστον αυτό μου είπαν ως δικαιολογία μέσα από το μέγαρο. Δηλαδή η επικοινωνιακή διαχείριση του Μαξίμου είναι ότι δεν υπάρχει κάποιου είδους χριστιανοφοβία, αλλά κάποια κρυφά δεδομένα που προκάλεσαν ανησυχία για νέα έκρηξη της πανδημίας. Έτσι αναθεωρήθηκε η απόφαση για ανοιχτούς ναούς με περιορισμένους παρευρισκόμενους και αποφασίστηκε το κλείσιμο τους.
Η σύγκρουση με την ιεραρχία, προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στο μέγαρο Μαξίμου, διότι έβλεπαν πως το πολιτικό κόστος θα ήταν πολύ μεγάλο. Πως θα μπορούσαν να ακυρώσουν και αυτή την εορτή της ορθοδοξίας, όταν προγενέστερα είχαν επιτρέψει την συγκέντρωση στο εφετείο, συγκέντρωση για τον εορτασμό του πολυτεχνείου, για τους φίλους του Κασμίρ, κι άλλες παρόμοιες συναθροίσεις;
Η αγωνία στο Μαξίμου για τη στάση του ΣυΡιζΑ
Το Μαξίμου διαθέτει πραγματικούς τεχνοκράτες στο χώρο της επικοινωνίας. Μιλάμε για ψυχρούς επιστήμονες που δεν παρασύρονται από το συναίσθημα και αποφασίζουν βάσει δεδομένων και μόνο. Το πολιτικό κόστος από το κλείσιμο των εκκλησιών λοιπόν είχε μία και μοναδική παράμετρο: Την στάση της αντιπολίτευσης. Διότι, δεν υπάρχει πολιτικό κόστος εάν ο αντίπαλος δεν αποκομίσει πολιτικό όφελος.
Όταν λοιπόν είδαν τον ΣυΡιζΑ να στηρίζει την κυβέρνηση στο κλείσιμο των εκκλησιών, πραγματικά άνοιγαν σαμπάνιες. Οι υπολογισμοί ρίσκου που είχαν κάνει βλέπετε, έδειχνε ότι εάν ο Αλέξης Τσίπρας έκλεινε το μάτι στην εκκλησία και τους πιστούς, θα είχε μεγάλα πολιτικά οφέλη, προξενώντας παράλληλα ρωγμή στον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας. Πράγμα που τελικά δεν έγινε.
Δικαιώνοντας για ακόμα μια φορά τον Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίος είχε μια «ανεξήγητη» βεβαιότητα αναφορικά με την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν βέβαιος ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έβαζε πλάτη στην κυβέρνηση, απέναντι στην εκκλησία. Και δικαιώθηκε.
