Μεγάλη αναταραχή έχει προκληθεί στα ανώτατα κλιμάκια της κυβέρνησης, ειδικά στο πρωθυπουργικό περιβάλλον, από την ενέργεια του γενικού γραμματέα της Βουλής Γιώργου Μυλωνάκη να «καρφώσει» ουσιαστικά το μέγαρο Μαξίμου για την υπόθεση των υποκλοπών.
Ο μέχρι πρότινος στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, από την εποχή που ο Κυριάκος ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει εγκαταλείψει το μέγαρο Μαξίμου, με σκοπό να ελέγχει τα τεκταινόμενα μέσα στο κοινοβούλιο για λογαριασμό του πρωθυπουργού. Έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται ο ίδιος, μιλώντας για την μεταγραφή του. Εδώ και μήνες όμως άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ισχυρίζονται ότι ο γενικός γραμματέας έχει αυτονομηθεί, διατηρεί επαφές με άτομα που αποτελούν «κόκκινο πανί» για συνεργάτες του πρωθυπουργού, Ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που του καταλογίζουν διαρροές από το στενό πυρήνα της εξουσίας, που γίνονται όπλο σε χέρια αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ αλλά και αντικρουόμενων συμφερόντων.
Εύλογα αναρωτιέται κανείς, «μα γιατί δεν τον διώχνει ο Κυριάκος εάν όλα αυτά ισχύουν»… Η απάντηση είναι ότι ο Γιώργος Μυλωνάκης έχοντας μακρά θητεία δίπλα στον Κυριάκο αλλά και σε άλλους πολλούς εξουσίας, , έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετά σχέδια του μεγάρου Μαξίμου, κάποια από τα οποία έχουν αποτύχει παταγωδώς, με αποτέλεσμα να έχει στα χέρια του ισχυρά χαρτιά έναντι πολλών προσώπων του «επιτελικού κράτους».
Το τελευταίο χτύπημα του Γιώργου Μυλωνάκη όμως ήταν δημόσιο και ισχυρότερο από κάθε προηγούμενο. Την ώρα μάλιστα που το σκάνδαλο των υποκλοπών παίρνει τεράστιες διαστάσεις και γίνεται θέμα ακόμα και στα ΜΜΕ του εξωτερικού.
Όχι, δεν τον πήρε ο πόνος για την ομαλή λειτουργία του κράτους. Άλλωστε ο ίδιος ήταν γενικός γραμματέας της Βουλής, όταν η κυβερνητική πλειοψηφία σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ που σήμερα «καταγγέλλει παρακολουθήσεις», έβαλαν τις υποκλοπές του Μιωνή μέσα στο κοινοβούλιο από την πίσω πόρτα. Δηλαδή, επί ημερών Γιώργου Μυλωνάκη η Βουλή των ελλήνων νομιμοποίησε υποκλοπές και παράνομες ηχογραφήσεις κορυφαίων υπουργών, που ουσιαστικά συνιστούν κατασκοπεία κατά του ίδιου του ελληνικού κράτους. Χρησιμοποίησε δηλαδή προϊόντα εγκλήματος προκειμένου να ενοχοποιήσει πολιτικούς αντιπάλους αλλά και δημοσιογράφους!
Επίσης, επί των ημερών του Γιώργου Μυλωνάκη αποκαλύφθηκε με ατράνταχτα στοιχεία τόσο από τις αμερικανικές διωκτικές αρχές αλλά και κορυφαίους ερευνητικούς ομίλους του εξωτερικού, ότι τουλάχιστον 17 βουλευτές είχαν πέσει θύματα παράνομης παρακολούθησης από κέντρα του εξωτερικού που εκτέλεσαν όμως «συμβόλαια» ντόπιων συμφερόντων.
Σε οποιοδήποτε κοινοβούλιο δημοκρατικής χώρας εάν είχε αποκαλυφθεί κάτι τέτοιο, ο αντίστοιχος Μυλωνάκης θα είχε κίνηση γη και ουρανό για να διαλευκανθεί άμεσα η υπόθεση και να οδηγηθούν φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί στην δικαιοσύνη με βαρύτατες κατηγορίες. Ο Γιώργος Μυλωνάκης όμως αδιαφόρησε πλήρως για αυτή την βρώμικη υπόθεση που Άπτεται της ίδιας της λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων για την οποία ο ίδιος είναι θεσμικός υπεύθυνος!
Το χτύπημα Μυλωνάκη στο μέγαρο Μαξίμου
Σήμερα το πρωί λοιπόν, ο γενικός γραμματέας της Βουλής και μέχρι πρότινος εξ´ απόρρητων του ίδιου του πρωθυπουργού, επικρότησε ανάρτηση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, ο οποίος έχει επίσης καταγγείλει ότι έχει πέσει θύμα παράνομης παρακολούθησης. Με τη διαφορά ότι ο δημοσιογράφος έχει καταγγείλει ευθέως στο μέγαρο Μαξίμου για εμπλοκή στην συγκεκριμένη υπόθεση!
Η ανάρτηση του Θανάση Κουκάκη είναι ουσιαστικά μία αναδημοσίευση άρθρου του Γιώργου Παπαχρήστου από τα νέα όπου ασχολείται εκτενώς με το σκάνδαλο των υποκλοπών, λέγοντας μάλιστα ότι πλήττει βάναυσα την εικόνα της κυβέρνησης. Κάνοντας μάλιστα ονομαστική αναφορά σε κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Πως είναι δυνατόν ο γενικός γραμματέας της Βουλής και στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη να επικροτεί μία ανάρτηση ενός ανθρώπου που επώνυμα έχει καταγγείλει το μέγαρο Μαξίμου για εμπλοκή σε παράνομες παρακολουθήσεις;
Αυτό φυσικά είναι ένα ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς εδώ και λίγες ώρες το μέγαρο Μαξίμου έχει μεταβληθεί σε αρένα και όλοι περιμένουν ποιον θα φάει το «λιοντάρι».
