Πήγε ο Χουντίνι του Κολωνακίου στη Ρώμη και κατάφερε το ακατόρθωτο.
Να χαρίσει 400 εκατομμύρια € στους Ιταλούς και όμως άπαντες να τον υμνούν ως τον Μεσσία που έφερε χρυσάφι στην Ελλάδα!
Για όσους δεν κατάλαβαν το ανέκδοτο της υπόθεσης, να υπενθυμίσουμε ότι η αρχική συμφωνία με την κρατική ιταλική εταιρεία, ήταν η υποχρέωση επενδύσεων ύψους 760 εκατομμυρίων €.
Με έναν μαγικό τρόπο όμως ο Μητσοτάκης, εν μέσω πανδημίας, εξαφάνισε το σύνολο του ποσού, χωρίς φυσικά να απαντήσει στον ορυμαγδό ερωτήσεων που κατατέθηκαν από την αντιπολίτευση για αυτή την φαινομενικά σκανδαλώδη ενέργεια.
Έρχεται σήμερα λοιπόν ο Μάικ Λαμάρ του Μαξίμου και παρουσιάζει… τα 360 εκατομμύρια € που θα επενδύσουν οι Ιταλοί εφόσον η Ελλάδα πρώτα επενδύσει 400, ως επίτευγμα.
Φανταστείτε την αντίστοιχη εικόνα σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της υφηλίου.
Ένας πρωθυπουργός να χαρίζει μέσα σε μια νύχτα 760 εκατομμύρια σε μία εταιρεία.
Να ακολουθεί μια τραγωδία με 57 νεκρούς και κύρια ευθύνη της εταιρείας, αλλά ο πρωθυπουργός αντί να διεκδικεί ιλιγγιώδεις αποζημιώσεις, να παίρνει υποσχετική για τα… μισά που χάρισε και να ξεπλένει την εταιρεία από το έγκλημα.
Εμπρός στο δρόμο της Novartis. Κάποιοι ζημιώνονται, κάποιοι με το αζημίωτο. Μαντέψτε τη ζημιά…
Η Κυβέρνηση στερείται γεωπολιτικής σκέψης γιατί απλούστατα καταναλώνεται στα μικροπολιτικα. Έτσι για να την βοηθήσω λιγο θα ήθελα να ρωτήσω γιατί η Ιταλία να θέλει έναν σύγχρονο σιδηρόδρομο Στην Ελλάδα, όταν ο Πειραιάς ανταγωνίζεται τα αντίστοιχα Ιταλικά λιμάνια?