Μια εφ’ όλης της ύλης εξομολόγηση έκανε ο Κωνσταντίνος Χαρδαβέλλας στο «Buongiorno» με τη Φαίη Σκορδά! Ο γιος του αείμνηστου Κώστα Χαρδαβέλλα άνοιξε τα χαρτιά του και μίλησε για το πρώτο του τηλεοπτικό βήμα στο «Ευ ζην», τη γυναίκα που του έχει κλέψει την καρδιά, αλλά και τις μεγάλες συγκινήσεις που έχει ζήσει στην οικογένειά του. Ο ίδιος αναφέρθηκε με πολλή αγάπη στον πατέρα του και στις έντονες στιγμές που έχουν σημαδέψει τη ζωή τους.
«Όσες φορές με είχαν ρωτήσει μικρό τι θέλω να κάνω, δεν ήξερα, αλλά ήξερα τι θέλω να γίνω. Δεν ήθελα να γίνω δημοσιογράφος» ανέφερε ο Κωνσταντίνος Χαρδαβέλλας στην πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή του Mega.»
«Η Μυρτώ είναι ο άνθρωπός μου, ένας άνθρωπος που είναι πάντα δίπλα μου και είναι ένας άνθρωπος που με εμπνέει. Είναι πολύ πιο ικανή και έξυπνη από εμένα, οπότε με καλεί να κάνω κι εγώ το ίδιο. Σαφέστατα και είναι η γυναίκα που ονειρευόμουν. Κάποια στιγμή θα γίνει και ο γάμος. Η Μυρτώ είναι μπαλαρίνα, είναι επαγγελματίας χορεύτρια» είπε σε άλλο σημείο ο γιος του Κώστα Χαρδαβέλλα, για τη σύντροφό του, Μυρτώ.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για το αν η απώλεια αυτή τον έφερε πιο κοντά με τη μητέρα του, Μαρία Παναγοπούλου, ο ίδιος σημείωσε: «Νομίζω σε όλες τις οικογένειες συμβαίνει αυτό. Είναι η στιγμή που καλείσαι να στηρίξεις τον άλλον άνθρωπο».
Το τελευταίο μήνυμα και η διαχείριση της μεγάλης δοκιμασίας
Τέλος, ερωτηθείς για τη διαχείριση των οικογενειακών ζητημάτων και τη σχέση με τον πατέρα του, Κώστα Χαρδαβέλλα, ο ίδιος απάντησε: «Προφανώς και νιώθω περήφανος για τον μπαμπά μου. Μεγαλώνοντας μου έρχεται συνέχεια στο μυαλό κάτι που μου έλεγε, ότι το πιο σημαντικό πράγμα δεν είναι ούτε το να είσαι πετυχημένος, ούτε διάσημος, αλλά το να έχεις ένα καθαρό όνομα και θεωρώ ότι, αυτό είναι το μεγαλύτερο πράγμα που μου άφησε. Ένα καθαρό όνομα. Αυτό που θα έλεγα ότι μου λείπει περισσότερο, είναι ότι είχα έναν άνθρωπο που μπορούσα ανά πάσα στιγμή να ρωτήσω το οτιδήποτε.
Είναι κάτι που όταν το έχεις, το θεωρείς δεδομένο, και όταν το χάσεις…Θεωρώ ότι το πένθος και η απώλεια, δεν αντιμετωπίζονται με λογικούς τρόπους. Ο καθένας το αντιμετωπίζει λογικά με τον τρόπο του. Ξέραμε ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Όλα τα στάδια τα πέρασα όσο ήταν ακόμα εν ζωή…Τη τελευταία φορά που τον είδα, επειδή κι εκείνος είχε καταλάβει, μου είχε γράψει, “μη στενοχωριέσαι, θα μεγαλώσουμε μαζί”, το οποίο είχα εκλάβει ως ότι φεύγει και θα συνεχίσει να βλέπει τη ζωή μέσα από τα δικά μου μάτια».
