Ένα τεράστιο κεφάλαιο του ελληνικού πολιτισμού έκλεισε στις 22 Ιουλίου 2026, όταν η Μαίρη Λίντα άφησε την τελευταία της πνοή στο Γηροκομείο Αθηνών σε ηλικία 91 ετών. Η κατά κόσμον Μαρία Δημητροπούλου, γεννημένη στον Πύργο Ηλείας στις 9 Νοεμβρίου 1935, μετακόμισε σε ηλικία επτά ετών στον Κολωνό. Η διαδρομή της ξεκίνησε όταν πήρε κρυφά μέρος σε διαγωνισμό ταλέντων στο «Αλκαζάρ». Εκεί την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Ορέστης Λάσκος στα «Ταλέντα» του, της έδωσε το καλλιτεχνικό «Λίντα» και τη βοήθησε να βγάλει το πρώτο της μεροκάματο. Ακολούθησαν τα βαριετέ, τα καμπαρέ και η απόλυτη καθιέρωση.
Από το «Πίγκαλς» και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης μέχρι τον Λευκό Οίκο
Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά ήταν το «Πικρό ποτήρι» του Κώστα Καπλάνη, ενώ το 1961 κατέκτησε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με την «Απαγωγή». Στην καριέρα της ηχογράφησε πάνω από 1.200 τραγούδια («Ηλιοβασιλέματα», «Περασμένες μου αγάπες», «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω», «Δε θέλω πια να ξαναρθείς», «Τέτοια χαρά δε θα τη δεις», «Λαός και Κολωνάκι», «Το τελευταίο ποτηράκι», «Μυρτιά», «Ροδόσταμο», «Αν θυμηθείς το όνειρό μου», «Μαργαρίτα Μαργαρώ») συνεργαζόμενη με ιερά τέρατα όπως οι Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Μητσάκης, Καλδάρας, Θεοδωράκης και Χατζιδάκις. Παράλληλα, άλλαξε την εικόνα της γυναίκας στη νύχτα εγκαταλείποντας τη στατική παρουσία στην πίστα.
Το 1964 ταξίδεψε στις ΗΠΑ με τον Μανώλη Χιώτη, σημειώνοντας θρίαμβο σε Νέα Υόρκη και Σικάγο. Ο υπουργός Ο’Χάρα τους πρότεινε να τραγουδήσουν στα γενέθλια του Προέδρου Λίντον Τζόνσον στον Λευκό Οίκο. Η Μαίρη Λίντα ξεσήκωσε τις κυρίες σε χασάπικο, ο Πρόεδρος ενθουσιάστηκε και μέσα σε 15 ημέρες τους χορηγήθηκε πράσινη κάρτα. Στην Αμερική αποθεώθηκαν από την Μαρία Κάλλας, τη Μελίνα Μερκούρη και τον Άντονι Πέρκινς.
Ο καρμικός έρωτας με τον Μανώλη Χιώτη
Γνωρίστηκαν στο κέντρο «Πίγκαλς» όταν εκείνη ήταν μόλις 11 ετών. Όταν της αφιέρωσε την «Αραμπέλα», της υποσχέθηκε: «Όταν φτάσεις μέχρι τον ώμο μου, θα σε παντρευτώ!». Η νεαρή Μαίρη πληγώθηκε όταν εκείνος παντρεύτηκε τη Ζωή Γρυπάρη, αλλά το 1954 συναντήθηκαν ξανά στην «Κομπαρσίτα» (όπου εμφανιζόταν με τη Ζωζώ Σαπουτζάκη, τον Σογιούλ και τον Ίκαρο). Ο Χιώτης ζήτησε το χέρι της από τον πατέρα της, κυρ Αλέκο, και παντρεύτηκαν τις 23 Απριλίου 1959 (με κουμπάρα τη Ρένα Βλαχοπούλου). Μαζί εκσυγχρόνισαν το λαϊκό τραγούδι με λάτιν, μάμπο και ποπ στοιχεία, ενώ πρωταγωνίστησαν σε δεκάδες ταινίες («Φτωχαδάκια και Λεφτάδες», «Μην είδατε τον Παναή», «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης», «Τύφλα νάχη ο Μάρλον Μπράντο», «Σχολή για σωφερίνες» και 4 της Φίνος Φιλμ: «Ο Ατσίδας», «Ο Δήμος από τα Τρίκαλα», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», «Η βίλλα των οργίων»).
Ο γάμος τους κλονίστηκε από τη νοσταλγία, τις εντάσεις και τη ζήλια του Χιώτη. Η οριστική ρήξη ήρθε το 1966-1967 στην Αμερική με αφορμή ένα διαμαντένιο βραχιόλι που της ζητούσε πίσω. Η τελευταία τους εμφάνιση έγινε το καλοκαίρι του 1967 στο «Σεραφίνο».
Όπως είχε περιγράψει η ερμηνεύτρια, το κοινό παρότρυνε έντονα τον Μανώλη Χιώτη να της δώσει ένα φιλί, ωστόσο εκείνος άφησε απότομα το μπουζούκι του και έφυγε από τη σκηνή. «Αν με είχε φιλήσει θα ήμασταν μαζί. Τότε ήταν η τελευταία φορά που τον είδα», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο Χιώτης έμπλεξε με την Μπέμπα Κυριακίδου και στις 21 Μαρτίου 1970 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 49-50 ετών από καρδιακή προσβολή.
«Πέθανε τρία χρόνια μετά τον χωρισμό μας. Αισθάνθηκα απίστευτες τύψεις και βαθιές ενοχές. Πιστεύω πως αν είμαστε μαζί, ο Μανώλης δεν θα είχε φύγει τόσο γρήγορα. Ναι, μετάνιωσα. Όμως, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω», είχε εξομολογηθεί η ίδια.
«Για μένα ο Μανώλης ήταν τα πάντα. Μακάρι να με άκουγε από εκεί που βρίσκεται τώρα και να του έλεγα πόσο πολύ τον αγάπησα και τον λάτρεψα και θα συνεχίσω να έχω τα ίδια αισθήματα μέχρι το τέλος της ζωής μου. Το μεγάλο μου λάθος ήταν ότι χώρισα με τον Χιώτη. Δυστυχώς δεν μπορώ να γυρίσω τα χρόνια πίσω. Ακόμα και σήμερα, πονάω! – Από τα παλιά αναπολώ μόνο τον Μανώλη Χιώτη, ήταν το έτερόν μου ήμισυ. Εκείνον ρωτούσα τι θα κάνουμε, έλεγα τα τραγούδια του», είχε πει σε δηλώσεις της.
Οι προσωπικές τραγωδίες: Η δολοφονία της μητέρας της και η κακοποίηση
Πίσω από τη λάμψη κρύβονταν σκληρές δοκιμασίες. Στις 24 Νοεμβρίου 1970, η 70χρονη μητέρα της, Βασιλική Δημητροπούλου, δολοφονήθηκε άγρια στο σπίτι της στο Μπουρνάζι κατά τη διάρκεια ληστείας. Ο δράστης τη στραγγάλισε και της έβαλε φωτιά για να φανεί ατύχημα από τη σόμπα, αλλά αποκαλύφθηκε 10 ημέρες μετά από ένα κομπολόι.
Η ερμηνεύτρια έκανε συνολικά τρεις γάμους. Μετά τον Χιώτη, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε τη μοναχοκόρη της, Ευαγγελία (Εύα). Ο γάμος αυτός ήταν εφιαλτικός λόγω σωματικής βίας.
«Δεν άντεχα άλλο την κακή συμπεριφορά και το ξύλο. Έφυγα για να μεγαλώσω το παιδί μου με αξιοπρέπεια. Είχα τη δύναμη όμως, γιατί είχα ένα χρυσό βραχιόλι στο χέρι μου, τη φωνή μου», είχε αποκαλύψει στο παρελθόν.
Ο τρίτος της γάμος ήταν σύντομος, ενώ λίγο πριν ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας με τον χορευτή Τάκη Σαγιώρ, χωρίσανε μία εβδομάδα πριν τον γάμο.
«Ο δεύτερος άντρας μου δεν ήταν και τόσο ευγενικός μαζί μου. Έως καθόλου. Ήταν πάρα πολύ ωραίος, αλλά σατράπης. Όμως, μου χάρισε το παιδί μου και τον ευχαριστώ. Ο τρίτος ήταν πολύ γλυκός, αλλά κάθε μέρα ήθελε κι άλλη γυναίκα. Καρδιά αγκινάρα. Ακόμα τον αγαπάω, αλλά δεν τον θέλω για σύζυγο», είχε πει.
Το παράπονο και η αυλαία στο Γηροκομείο Αθηνών
Από το 2018, μετά από σοβαρό τραυματισμό (κάταγμα στο πόδι) στο σπίτι της, επέλεξε η ίδια να μετακομίσει στο Γηροκομείο Αθηνών για να μην επιβαρύνει την κόρη της. Παρά τη στήριξη που είχε πάντα από τη δισκογραφική της εταιρεία, εξέφρασε πικρία για τη μη αναγνώριση της προσφοράς της στα δύσκολα χρόνια.
«Δεν είχαμε ρεπό τότε, δουλεύαμε επτά ημέρες την εβδομάδα. Αλλά ήταν η δουλειά που αγαπούσα. Τα ευχαριστιόμουν όλα. Δε θα μπορούσα να κάνω καμία άλλη δουλειά – Η ζωή έχει λουλούδια και αγκάθια. Δεν υπάρχει κάτι που δεν έκανα, δε μου έλειψε τίποτα και τα έχω χαρεί όλα», είχε πει για την μεγάλη της αγάπη, το τραγούδι.
Δείτε επίσης:
- Μαίρη Λίντα: «Αντίο» από Χάρη Δούκα και Νίκο Δένδια
- Μαίρη Λίντα: Αυτή ήταν η τελευταία της επιθυμία – Πότε και πού θα γίνει η κηδεία
