Με αφορμή τις καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας από ανθρώπους που έχουν υποστεί κακοποιητικές συμπεριφορές ή και σεξουαλική παρενόχληση από ανθρώπους του θεάτρου, ο Τάσος Ξιαρχό μίλησε εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου «The 2night Show», για τις δικές του τραυματικές εμπειρίες που βίωσε σε μικρή ηλικία.
Αρχικά αναφέρθηκε στο χωρισμό των γονιών του, γεγονός το οποίο τον χαροποίησε ιδιαίτερα, καθώς είχε βιώσει ενδοοικογενειακή βία από τον πατέρα του που ήταν αλκοολικός.
«Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ όμορφα γιατί οι κακές παιδικές αναμνήσεις φεύγουν. Θυμάμαι ωραίες στιγμές από τότε που χώρισε η μητέρα μου με τον πατέρα μου και από τότε άνοιξαν τα φτερά μου. Χάρηκα πάρα πολύ όταν χώρισαν οι γονείς μου. Έζησα πολύ βίαιες καταστάσεις γιατί ο πατέρας μου ήταν αλκοολικός» και συνέχισε λέγοντας ότι «περάσαμε τα παιδικά μου χρόνια στο πρόγραμμα απεξάρτησης ναρκωτικών και ποτού. Μαθαίναμε όλοι μαζί κι εγώ σαν παιδί πώς να συμπεριφερόμαστε σε τέτοιους ανθρώπους. Άσχημες καταστάσεις. Πολλή βία. Όχι σε εμένα, πάντα στις γυναίκες. Γι’ αυτό έχω μια ανάγκη να προστατεύω τις γυναίκες. Αυτό είχε γίνει σώμα πλέον σε εμένα, αλλά από την πρώτη ημέρα κατάλαβα ότι δεν πρέπει να είναι έτσι. Η πρώτη μου ανάμνηση σαν παιδί είναι αίματα. Τώρα είμαστε καλά με τον πατέρα μου…
Με τη μητέρα μου η σχέση μου είναι τρομερή. Και με τους δυο είμαστε καλά. Τα λάθη είναι ανθρώπινα. Και δυστυχώς ή ευτυχώς αυτά με βοήθησαν να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Πολλά που έχω ζήσει είναι για να…»
Έπειτα αναφέρθηκε στη δυσκολότερη στιγμή της ζωής του, η οποία τον έχει στιγματίσει μέχρι και σήμερα. Ο γνωστός χορογράφος-χορευτής στην τρυφερή ηλικία των 6 ετών, έπεσε θύμα βιασμού από ένα νεαρό αγόρι της γειτονιάς του.
«Πολλές φορές πάω στην παλιά μου γειτονιά για να πάρω ενέργεια. Περνώντας από ένα χωράφι μου ήρθε μια σφαλιάρα. Μου ήρθε μια ανάμνηση και μετά έγινε τρεις, όταν ήμουν 6 χρόνων από ένα νεαρό αγόρι της γειτονιάς που με βίασε», είπε και ανέφερε πως «σκαλίζοντας το παρελθόν του ήρθαν κι άλλες σκηνές στο μυαλό.
Ποτέ οι γονείς δεν βοήθησαν να με σώσουν από κάτι άλλο. Η μητέρα μου είχε την ανάγκη της επιβίωσης να μην φάει ξύλο και ο πατέρας μου ήταν εθισμένος στο ποτό. Ένα παιδί έξι χρόνων που νιώθει για πρώτη φορά ένα συναίσθημα επαφής, μπορεί να θεωρήσει ότι αυτό το συναίσθημα πρέπει να συμβεί. Είναι το παράξενο να αναρωτιέσαι σε όλη τη ζωή σου, τελικά γεννήθηκα έτσι ή έγινα έτσι; Δεν το συζήτησα ποτέ με τους γονείς μου. Και ούτε και τώρα με έχουν ρωτήσει γι’ αυτό».
Στην ερώτηση αν έχει ακούσει ποτέ ένα «μπράβο» από τους γονείς του, ο Τάσος Ξιαρχό δεν κατάφερε να κρατήσει τα δάκρυα του.
Αναφορικά με την ανάρτηση που έκανε «για το μπαλκόνι των Πατησίων», ο ίδιος δήλωσε πως «βιασμός δεν είναι μόνο κάτι σεξουαλικό, ούτε κάτι λεκτικό, είναι πάρα πολλά πράγματα, όπως να φυτέψεις έναν μικρό σπόρο σε έναν εγκέφαλο. Ο σπόρος αυτός κουβαλά ένα πολύ μεγάλο δέντρο με πολλές ατασθαλίες και απωθημένα ανθρώπων και δεκαετιών.
Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι αυτό που αντίκρυσαν τα μάτια μου εκείνο το βράδυ , αν δεν ήμουν εγώ, αλλά ήταν κάποιος άλλος μπορεί να κυλούσε. Επειδή ήμουν εγώ και είδα τη βρωμιά κατάματα, θα πω μόνο μια ατάκα και θα το αφήσω εδώ γιατί είναι ένα θέμα που θίγεται πολύ και βγαίνουν στην τηλεόραση και αναζητούν αναγνωρισιμότητα από αυτό και δεν θέλω να το κάνω. Απλώς όταν σε δείχνουν με το δάχτυλο και ρωτούν “Πόσο κάνεις” είναι πολύ άσχημο αυτό.
Πήγα σε ένα μέρος με έναν άνθρωπο που μπορεί να γνωρίζετε, γελούσε και ένιωθα σοκαρισμένος με αυτό που έβλεπα και ένας κύριος μεγάλος σε ηλικία ρώτησε τον μπάρμαν “Αυτός πόσο κάνει;”. Δεν έχω ανάμνηση μετά. Σοκαρίστικα πολύ.
Είναι στην Πατησίων ακόμη αυτό το μπαρ. Πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ γιατί εκεί μέσα ήμουν από τους λίγους ενήλικες. Όταν κάποιος έρχεται από μια χώρα πολέμου και δεν μπορεί να βγάλει λεφτά στην εφηβεία θα κάνει αυτό το επάγγελμα. Ήταν μια δεκαετία πίσω και ήταν πολύ χαρούμενοι όλοι. Εκείνη την ημέρα, επειδή είμαι πονηρεμένος ως άνθρωπος κατάλαβα τι γίνεται και έτρεξα. Δεν θυμάμαι τίποτα μετά», είπε.
Και συνέχισε: «Κοίτα τι χαρά δίνει σε έναν άνθρωπο να θέλει να δει ανθρώπους να μπαίνουν σε αυτήν τη διαδικασία και να δει αν θα τους καταφέρει. Αυτό είναι χειριστικό, μακάρι να είναι χειριστικό απλά. Είναι εκμετάλλευση».
Ενώ για το «πώς βρέθηκε εκεί» αποκάλυψε ότι «με κάλεσαν. Πάμε μια βόλτα. Και όταν ένας άνθρωπος είναι στα μάτια σου αξιόλογος και τον σέβεσαι και έχει έναν μαγνητισμό…»
«Σοκαρίστηκα, κοκκάλωσα, φοβήθηκα. Τα υπόλοιπα νεαρά αγόρια εκεί με είδαν σαν απειλή γιατί ήμουν ο μοναδικός τόσο λευκός εκεί μέσα. Ήταν ένα βρώμικο μέρος, με βρώμικα μυαλά που δεν καθαρίζουν και όταν πεθάνουν θα αφήσουν βρώμα πίσω τους, γιατί έχουν στιγματίσει πολύ κόσμο». πρόσθεσα
Ενώ, ολοκληρώνοντας την περιγραφή του αποκάλυψε: «Αυτή ήταν μια από τις πέντε καταστάσεις που βίωσα με αυτόν τον άνθρωπο».
