Η Ανδρομάχη από πολύ μικρή ηλικία είχε παραδοσιακά ακούσματα αφού ο πατέρας της δίδασκε παραδοσιακούς χορούς και ο παππούς της ήταν ψάλτης. Η νεαρή τραγουδίστρια όμως, στην αρχή δεν ασχολήθηκε με την μουσική αφού πέρασε στο τμήμα γερμανικής φιλολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η αγάπη της για το τραγούδι όμως την οδήγησε να αφήσει τις σπουδές και να κυνηγήσει το όνειρό της.
Έτσι λοιπόν η Ανδρομάχη ξεκίνησε την μουσική της πορεία δουλεύοντας σε μικρά μαγαζιά στην Αθήνα. Στην συνέχεια, το 2015 συμμετείχε στη δεύτερη σεζόν του The Voice of Greece, όπου βρισκόταν στην ομάδα του Μιχάλη Stavento.
Μπορεί να μην κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό αλλά το ταλέντο της την οδήγησε σε συνεργασίες με πολύ καταξιωμένους ερμηνευτές. Πέρυσι μάλιστα ανακοινώθηκε ότι θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, δυστυχώς όμως δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό.
Αυτό ίσως που δεν ξέρουν πολλοί για την ταλαντούχα ερμηνεύτρια είναι ότι γεννήθηκε στο Ζίγκεν της Γερμανίας από Έλληνες γονείς ωστόσο στην ηλικία των 10 ετών μετακόμισε με την οικογένεια της στα Λεχαινά Ηλείας. Το γεγονός αυτό την επηρέασε με αποτέλεσμα να νιώθει πολλές φορές να νιώθει μοναξιά.
Ωστόσο μέσα από το συναίσθημα αυτό, όπως είπε και στο περιοδικό HELLO, έχει καταφέρει να γίνει πιο δημιουργική.
Επικεντρώνεσαι αρκετά στο να είναι ενωμένοι οι άνθρωποι. Προέρχεται από κάποιο βίωμά σου αυτό;
Όπως όλοι, έχω περάσει κι εγώ κάποιες δύσκολες στιγμές. Από μόνο του το γεγονός ότι ζούσαμε οικογενειακώς στη Γερμανία –εκεί γεννήθηκα- κι έπειτα ήρθαμε στην Ελλάδα, αλλάζοντας περιβάλλον συχνά, με επακόλουθο να είμαστε σε συνεχή διασικασία προσαρμογής και νέων γνωριμιών, έχει μια μοναχικότητα.
Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι δεν μου αρέσει η μοναχικότητα ή ότι δεν είναι διαχειρίσιμη. Υπήρξαν επίσης κάποια γεγονότα που με έκαναν να νιώσω μοναξιά στο παρελθόν.
Ωστόσο η μοναξιά και η μοναχικότητα, αν μάθεις να τις διαχειρίζεσαι, γίνονται δημιουργικές γιατί ενσταλάζεται μέσα σου το απόσταγμα της εμπειρίας που βίωσες. Αυτό ισχύει στα προσωπικά μου, αλλά και στη δουλειά μου. Σίγουρα, όμως, μέσα από την ενότητα των ανθρώπων, καταλαβαίνουμε πόσο περισσότερα πετυχαίνουμε μαζί και πόσο λιγότερα ο καθένας μόνος του.
