Αυτή την φορά ο Γιάννης Αγγελάκας έκανε την δυναμική εμφάνισή του από έναν άλλο ρόλο. Όχι όπως τον έχουμε συνηθίσει με το μικρόφωνο ως γνήσιος ροκ σταρ να ξεσηκώνει τους θαυμαστές του.
Έγραψε νέο βιβλίο και αφού το παρουσίασε στην πόλη του… μπορεί να πει κι ένα τραγούδι!
Πιο συγκεκριμένα, ο γνωστός κι αγαπητός από το ευρύ κοινο καλλιτέχνης επέστρεψε στην παλιά του γειτονιά, την πλατεία Γάτσου, δίπλα στο στέκι της ΑΠΑΝ στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Εκεί παρουσίασε το βράδυ του Σαββάτου 21/10 το νέο του βιβλίο με τίτλο «Ο τίγρης, το κοράκι κι ο Θεός».
Ο καλλιτέχνης συζήτησε με το κοινό και υπέγραψε βιβλία, ενώ τόνισε: «Μεγάλωσα σε μια συνοικία που ήταν ένα όνειρο, οι γειτονιές οι αλάνες χωρίς φασαρία και αυτοκίνητα. Υπήρχε μια αίσθηση ελευθερίας εκπληκτική. Σήμερα βλέπω μια Νεάπολη γεμάτη μπετόν. Καμία σχέση, δεν με ενοχλεί, με πονάει. Ο κόσμος γίνεται όλο και πιο ασφυκτικός. Ο καθένας είναι μόνος του σε σχέση με την δεκαετία του ’60. Ήμασταν φτωχοί αλλά χαρούμενοι. Είχα δέκα μαμάδες δέκα αδερφές στη γειτονιά. Είναι μεγάλη δυστυχία ο ατομικισμός προς τον οποίο οδεύουμε. Υπάρχουν όμως χαραμάδες ελπίδας. Πάντα θα υπάρχουν οι τρελοί. Και όπως είπαν, ο κόσμος προχωράει από τους τρελούς. Υπάρχουν παιδιά που κρατούν τη φλόγα ζωντανή σε ένα απαισιόδοξο μέλλον. Μπορεί με αυτούς κάποια στιγμή να καταφέρουμε να κάνουμε κάτι πιο ουσιαστικό σαν ανθρωπότητα από το να χάνουμε τον χρόνο μας. Υπάρχει ζωντανή τέχνη και θα υπάρχει πάντα».
Για το είδος του βιβλίου του ο Γιάννης Αγγελάκας είπε πως δεν είχε καμία πρόθεση να κατατάξει κάπου το βιβλίο του. «Δεν έφτιαχνα ποτέ ούτε μυθιστόρημα ούτε ποίημα. Έπρεπε απλά να το κάνω».
Το βιβλίο προλόγισαν οι Μάριος Αμαξόπουλος, δικηγόρος, Κώστας Δεσποινιάδης, εκδότης, συγγραφέας και ο Μάνος Μπουγιούκογλου, φυσικός. Παίρνοντας τον λόγο, ο Μάνος Μπουγιούκογλου σημείωσε πως το βιβλίο δίνει στον αναγνώστη την ευκαιρία να πλάσει εκείνος την ιστορία. Τόνισε πως ο συγγραφέας ακολουθεί απλή γραφή και δημιουργεί ερωτήματα. «Είναι μια όμορφη επιβεβαίωση ενός στίχου που μας είπε ο Γιάννης με την παρέα του πριν 33 χρόνια… Ω, είναι ωραία στον παράδεισο», τόνισε.
Στη συνέχεια, το λόγο πήρε ο δικηγόρος Μάριος Αμαξόπουλος. Περιέγραψε το βιβλίο ως ένα μεταμυθοπλαστικό δημιούργημα. «Ο πρώτος συγγραφέας, ο Γιάννης πλάθει τον πρώτο χαρακτήρα συγγραφέα του βιβλίου, ο οποίος φτιάχνει τον καθρέφτη του, έναν αντικατοπτρισμό, έναν δεύτερο συγγραφέα. Οι δυο τους φτιάχνουν έναν Θεό, δημιούργημα των χειρότερών του φόβων και ταπεινότερων ενστίκτων τους, για να καταλήξει στον αρχικό δημιουργό του βιβλίου που είναι ο αναγνώστης, ο οποίος καλείται να σκηνοθετήσει τις εικόνες που λαμβάνει, παρόλο που απουσιάζει κάθε ίχνος περιγραφής. Καλείται να ταξιδέψει να ονειρευτεί να φανταστεί και να δημιουργήσει τον δικό του παράδεισο. Εξ ου και ο προσωρινός τίτλος. Ο παράδεισος του συγγραφέα είναι το μυαλό του. Το βιβλίο είναι σαφώς αλληγορικό έμμεσα αλλά βαθιά πολιτικό. Ο θεός που λειτουργεί ως εκδότης και θέλει να απολαμβάνει μόνο για τον εαυτό του τα δημιουργήματα των συγγραφέων του παραπέμποντας σε κάθε μορφή εξουσίας που κρατάει τα πάντα για τον εαυτό της. Είναι προσωπικό, εξομολογητικό έως και αυτοβιογραφικό. Όλα αυτά με την ανατρεπτική γραφή του Γιάννη Αγγελάκα που καταλήγει σε ένα υπερρεαλιστικό φινάλε την αξία της ποίησης ως μόνη δύναμη που μπορεί να εξαφανίσει θεούς και να αλλάξει τον κόσμο».
Τέλος, τον λόγο πήρε ο Κώστας Δεσποινιάδης: «Είναι ποιητής μεταμφιεσμένος σε ροκ καλλιτέχνη. Από τον παράδεισο του δημιουργού, καθόλου παραδόξως, οι ποιητές είναι αποκλεισμένοι. Το να γράφει κανείς ποιήματα ισοδυναμεί με αμάρτημα και η τιμωρία είναι πολύ σκληρή. Στον πυρήνα της ρομαντικής σκέψης κυριαρχεί μια νοσταλγία για κάτι που έχει χαθεί. Αναπολεί έναν κόσμο που έχει διαλυθεί από την καπιταλιστική επέλαση. Ποια μπορεί να είναι η αντιπρόταση στο όλοι εναντίον όλων που προτάσσει η εποχή μας; μια κοινότητα σκεπτόμενων και δημιουργικών ανθρώπων ποιητών εν τη ευρεία έννοια μπορούν να είναι απάντηση. Πρόκειται για μια ποιητική εξέγερση με τη συνδρομή της οποίας έρχεται η κάθαρση. Ας είμαστε τουλάχιστον ελεύθεροι να φοβόμαστε, που γράφει ο καλλιτέχνης. Σ’ αυτόν τον πόλεμο ο Αγγελάκας διάλεξε στρατόπεδο και στάση ζωής. Τι χρειάζονται οι ποιητές σε μικρόψυχους καιρούς; Στο σκοτάδι της πιο βαθιάς νύχτας που έχουμε βρεθεί χρειαζόμαστε ποιητές σαν τον Γιάννη Αγγελάκα».
Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο του Γιάννη Αγγελάκα από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Το πρώτο ήταν «Ο μεγάλος μαθητής και ο μικρός δάσκαλος» και κυκλοφόρησε το 2019. Το εξώφυλλο έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Κόφτης.
