Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης ξεκίνησε την καριέρα του ως τραγουδιστής και μάλιστα είχε συνεργαστεί με πολύ σπουδαίους τραγουδιστές όπως είναι ο Γιάννης Πλούταρχος, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Χαρούλα Αλεξίου και ο Νίκος Βέρτης.
Έπειτα όμως από παρότρυνση της πολύ καλής του φίλης, Ναταλίας Γερμανού, αποφάσισε να κάνει στροφή στην καριέρα του και α ασχοληθεί με την τηλεόραση.
Για την μεγάλη αυτή αλλαγή στη ζωή του μίλησε ο τραγουδιστής – παρουσιαστής στην εκπομπή του «Γκαράζ», τονίζοντας πως και αυτός ο τομέας, όπως και το τραγούδι, ήρθαν τυχαία στη ζωή του.
«Σε σχέση με την κατανομή του χρόνου δεν είναι τόσο τραγικά. Μοιραία το τραγούδι το άφησα στην άκρη. Κάναμε πολλή παρέα με τη Ναταλία Γερμανού και μου λέει “Θες να το μεταφέρουμε στην τηλεόραση;”. Εγώ ήμουν σε φάση “ξέχνα το” αλλά το επόμενο πλάνο ήμουν στην τηλεόραση. Έχει κάτι πολύ γοητευτικό η τηλεόραση. Έχω στο νου μου ότι μπαίνω στα σπίτια του κόσμου και δεν είμαι στου παππού μου το αμπέλι. Ανήκα στο τραγούδι και ξαφνικά μπήκα σε έναν χώρο που δουλεύουν άλλοι για χρόνια. Δεν ήθελα να είμαι ένα ψωνισμένος περαστικός. Κάνω τη δουλειά που πρέπει να κάνω, προσπαθώ να μαθαίνω. Έχει αλλάξει και η μορφή της τηλεόρασης. Ξεκίνησα σε μια αμιγώς ψυχαγωγική εκπομπή και ξαφνικά βρεθήκαμε να διαχειριστούμε κάτι τελείως διαφορετικό. Αυτό που κάναμε εμείς δίχως να συνεννοηθούμε, μπήκαμε στη διαδικασία να διαχειριστούμε πράγματα χωρίς να μας χτυπήσει ρεύμα. Κοινωνικά τα προσεγγίσαμε, με εύλογες απορίες και δεν μπήκαμε να γίνουμε λοιμωξιολόγοι, δικηγόροι. Ανθρώπινα και με σεβασμό τα προσεγγίσαμε και μας βγήκε έτσι», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα ασχολείται και με το Youtube με το οποίο ασχολήθηκε πιο ενεργά, την περίοδο της καραντίνας.
«Στο Youtube μαζευτήκαμε κάπου στις 35.00 και μου φαίνονται πάρα πολλοί. Το 2018 καθόμουν στην κουζίνα με μια φίλη μου και συνειδητοποίησα ότι το Youtube μονοπωλεί το ενδιαφέρον των νέων και εγώ ένιωθα ότι “αργοσαπίζω”. Και λέω “γιατί δεν έχουν 40αρηδες στο Youtube;”. Και λέω “θα είμαι ο 40αρης του Youtube”. Ξεκινήσαμε και έκανα κάποια πρώτα δειλά βήματα που μόνος τα έκανα και μόνος μου τα είδα. Στην πρώτη καραντίνα εκεί που η βαρεμάρα είχε βαρέσει ξεκίνησα. Είχα κάνει γενική σε όλο το σπίτι και ξεκίνησα από ανάγκη στην κοινωνία. Με βρήκε μόνο μου με το σκύλο και άφραγκο. Δεν είμαι νορμάλ άτοπο, πέρασα τέλεια. Περνάω πολύ ωραία μόνος μου. Έγινα φέτες ενώ όλοι πάχαιναν, διατροφή, γυμναστική μόνος μου στο σπίτι».
