14-8-2020

Λεωνίδας Κακούρης: «Πώς να μη φοβάσαι με τον Ερντογάν; Τα θεωρεί όλα δικά του»

Ο αγαπημένος ηθοποιός μάς τονίζει ότι όταν παίρνει τα σενάρια της Μελίνας Τσαμπάνη στα χέρια του και βλέπει ότι η ιστορία γίνεται μέρα με τη μέρα καλύτερη και ο ήρωάς του ακόμη πιο απρόβλεπτος, αυτό του δίνει μεγαλύτερη ώθηση και χαρά. Μιλώντας στο περιοδικό «Enjoy» και στη Μαρία Ανδρέου, μας αναφέρει γελώντας ότι πλέον ο κόσμος, ενώ στην αρχή τον ρωτούσε στον δρόμο: «μα γιατί είστε τόσο κακός;», βλέποντας όλους τους άλλους ήρωες να ξεδιπλώνονται στο Διαφάνι, τον χαιρετά φιλικά και του κάνει πλάκα λέγοντας: «Μα εσείς τελικά είστε ο μόνος πιστός». Η συζήτησή μας βέβαια κάτω από τη σκιά του Προσφυγικού παίρνει και άλλες διαστάσεις. Ο αξιόλογος ηθοποιός εκφράζει μια εύλογη απορία και δίκαια: «Μπορούν τα νησιά μας να γίνουν φυλακές ψυχών»;

Κύριε Κακούρη, πιστεύετε ότι ο ήρωάς σας, ο Δούκας Σεβαστός, βρίσκεται στο σημείο που θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του;

Ναι, γιατί ό,τι σπέρνεις, θερίζεις. Τα παιδιά του θα αρχίσουν να αυτονομούνται. Τους πήρε λίγο καιρό να ξεπεράσουν την εικόνα του πατέρα-αφέντη, καθώς μεγάλωσαν σε μια πατριαρχική οικογένεια. Τα παιδιά ανατράφηκαν με την ιδέα ότι ο πατέρας τους είναι ο πιο σκληρός άνδρας της περιοχής, αλλά βλέπουν ότι οι αποφάσεις που παίρνει για τη ζωή τους μόνο προβλήματα τους φέρνουν.

Μα δεν βλέπει ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει και ότι τα παιδιά του είναι δυστυχισμένα;

Όχι, δεν έχει μετανιώσει για τη σκληρή συμπεριφορά του. Το ίδιο σκληρά μεγάλωσε από τον πατέρα του και πιστεύει ότι η αυστηρότητα που του έδειξε ο δικός του γονιός δεν του βγήκε τελικά σε κακό. Όχι μόνο διατήρησε την περιουσία του πατέρα του, αλλά και την αβγάτισε. Άρα, είναι επιτυχημένος. Γιατί η επιτυχία του Δούκα είναι η περιουσία, τα χρήματα, η εξουσία, η ισχύς. Βέβαια, όσο άδικα του φερόταν ο πατέρας του, καθώς είχε αδυναμία στον Μιλτιάδη, άλλο τόσο φέρεται και αυτός στον Κωσταντή, αντιγράφοντας και ξεχνώντας ουσιαστικά τι έπαθε και αυτός από αυτήν τη διάκριση. Αλλά μέσα του πρέπει να δικαιολογήσει αυτήν τη διάκριση για να την αποδεχθεί. Ετσι, για να ενισχύσει το εγώ του έχει πλάσει μέσα του μια ιστορία που και ο ίδιος έχει πιστέψει… Ότι δηλαδή η άκαμπτη στάση του πατέρα του τον έκανε πιο δυνατό στη ζωή και σπάνια τον λυγίζουν οι δυσκολίες. Ο Δούκας έχει μάθει τα πάντα, ακόμη και τα πιο δύσκολα, να τα γυρίζει υπέρ του.

Ποιος είναι ο Δούκας Σεβαστός;

Για μένα είναι ένας άνθρωπος με συσσωρευμένη οργή από τα παιδικά του χρόνια, καθώς ο πατέρας του τον θεωρούσε μη ικανό, άρα και αποτυχημένο. Δεν έχει λάβει αγάπη και επιβράβευση από τον πατέρα του και αυτό είναι μια ανοιχτή πληγή. Αυτός με τις επιλογές του απέδειξε στη μετέπειτα ενήλικη διαδρομή του ότι αξίζει. Και πώς το κατάφερε αυτό; Με το να αυξήσει τον πλούτο του. Αρα, θεωρεί τον εαυτό του επιτυχημένο. Τον Δούκα τον ενδιαφέρουν η εξουσία και το όνομά του. Αγαπά πολύ το να τον φοβούνται. Ο χαρακτήρας του Δούκα έχει πολύ ενδιαφέρον και θέλω να δω αν η σεναριογράφος Μελίνα Τσαμπάνη θα του δώσει τόσα χτυπήματα ώστε να αλλάξει προς το θετικό. Βέβαια, έχουμε δει ανθρώπους που δέχονται απανωτά χαστούκια από τη ζωή να μην παίρνουν κανένα μάθημα και να γίνονται ακόμη πιο σκληροί. Αλλοι, βέβαια, μετανιώνουν και κάνουν στροφή 180 μοιρών. Αλλά, για μένα, το σενάριο της Μελίνας Τσαμπάνη -και χαίρομαι ιδιαίτερα για την επιτυχία αυτής της κοπέλας- έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο για τον δικό μου ρόλο, αλλά και για όλους τους άλλους. Τους παρατηρώ σαν τηλεθεατής. Αλήθεια, αν σε όλους αυτούς τους γλυκούς και καλούς ήρωες η Μελίνα τούς έδινε εξουσία και δύναμη, τι θα έκαναν; Αν άλλαζε η θέση τους θα άλλαζαν ως άνθρωποι;

Κύριε Κακούρη, πιστεύατε σε αυτήν τη μεγάλη αποδοχή του τηλεοπτικού κοινού;

Η αγάπη καταγράφεται και στην τηλεθέαση αλλά και στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, όπου η γνώμη είναι ανόθευτη. Οταν παίρνω τα σενάρια στα χέρια μου και διαβάζω την εξέλιξη της ιστορίας αυτόματα θα ήθελα να είχα μπροστά και άλλα 15 όχι ως εκκρεμότητα ή υποχρέωση, αλλά ως ευχαρίστηση. Οι «Αγριες μέλισσες» έχουν μια ιστορία σαν γόνιμο έδαφος. Και επειδή ως Δούκας Σεβαστός θέλω να σπέρνω, θα σας πω ότι το χωράφι που μας έδωσαν η Μελίνα Τσαμπάνη, που είχε τη βασική ιδέα, η κινηματογραφική σκηνοθεσία του Λευτέρη Χαρίτου, η ατμοσφαιρική φωτογραφία του Βαγγέλη Κατριτζιδάκη, τα απίστευτα σκηνικά του Αντώνη Χαλκιά, η φιλόδοξη παραγωγή του κυρίου Καραγιάννη, είναι πολύ εύφορο. Αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο, όπως και αν δεν φιλοξενούσε ο ΑΝΤ1 τη σειρά, που για όλους μας είναι μια ανοιχτή αγκαλιά. Ναι λοιπόν, την περίμενα αυτή την αποδοχή και όταν είδα και το υπόλοιπο καστ, οι «μέλισσες» άρχισαν να βουίζουν στ’ αυτιά μου.

Οι «Άγριες μέλισσες» θεωρείται ότι είναι το σίριαλ που έδωσε ξανά ώθηση στην ελληνική μυθοπλασία;

Ναι. Με τις «Αγριες μέλισσες» έγινε μια στροφή στην ελληνική μυθοπλασία και θεωρώ ότι τα κανάλια θα δώσουν την ευκαιρία σε δικούς μας ταλαντούχους συγγραφείς. Πιστεύω ότι υπάρχει πολύ καλό υλικό. Η Ελλάδα μπορεί γεωγραφικά να είναι μια κουτσουλιά στον χάρτη, αλλά έχει πολύ προικισμένους ανθρώπους. Δεν είδατε τι κατάφερε μόνη της -με τη βοήθεια βέβαια και του πατέρα της- η χρυσή ολυμπιονίκης μας Αννα Κορακάκη; Ξέρετε πόσα παιδιά θα είχαν προοδεύσει στην Ελλάδα αν τους δινόταν η ευκαιρία;

Συγγνώμη, αλλά από πού έχετε «αντιγράψει», από πού έχετε «κλέψει» αυτόν τον σκληροτράχηλο άνθρωπο που υποδύεστε; Υπέρμετρα φιλόδοξους βλέπουμε στην κοινωνία μας, τόσο τραχείς, όχι… Από πού είναι η καταγωγή σας;

Από το Αγρίνιο. Από την ορεινή Ναυπακτία. Εγώ μεγάλωσα στη Γερμανία, καθώς είμαι παιδί μεταναστών. Οταν η μητέρα μου με έφερε στην Ελλάδα να γνωρίσω τον παππού μου και τον είδα να βγαίνει μέσα από ένα ταξί ένιωσα δέος. Ηταν ένας ψηλός, δωρικός άνδρας, παλαιάς κοπής, με επιβλητική φωνή, βροντερή. Ανδροπρεπής. Θυμάμαι ότι όταν με έπιασε με τα δουλεμένα του χέρια τρόμαξα και έκλαψα. Μετά ένιωθα ασφάλεια. Τον Δούκα Σεβαστό τον δανείστηκα από τον πατέρα της μάνας μου. Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει να παρατηρώ ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους και τον αντέγραψα. Πάντως, το θέατρο μου έχει δώσει πολύ δύσκολους ρόλους, σαν και αυτούς με τα χαρακτηριστικά του Σεβαστού. Ο Δούκας Σεβαστός μού μοιάζει με τον «Ζητιάνο» του Καρκαβίτσα, έναν άνθρωπο που προσαρμόζεται και δεν έχει συνείδηση μπροστά στον όλεθρο.

Δικαιολογείτε τον ήρωά σας για την εκδικητικότητά του, αλλά και την απληστία του;

Δεν μπορώ να τον κατηγορήσω για τη σκληρότητά του και τον τρόπο που φέρεται στα παιδιά του, γιατί είναι ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει πολύ για να δαμάσει τη γη και μην ξεχνάτε ότι μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο αυτό που ήθελε η Ελλάδα για να σταθεί στα πόδια της από τη φτώχεια ήταν εργατικά χέρια. Ο Σεβαστός θεωρεί τα παιδιά του κτήματά του και θέλει να τα ορίζει. Μέσα από αυτά ορίζει και την επιβίωση της φαμίλιας του, αλλά και το μέλλον της. Το τι θα πει ο κόσμος γι’ αυτόν τον ενδιαφέρει και αυτήν την ανάγκη της αποδοχής τη βλέπουμε στις κλειστές κοινωνίες. Βασικά ο ήρωάς μου θέλει να εξουσιάζει. Η δολοφονία του γιου του τον πόνεσε βαθιά, αλλά συνάμα τον εξόργισε. Εχει έναν δικό του κώδικα τιμής και δικαιοσύνης και δρα αναλόγως.

Αυτός ο άνθρωπος δεν συγχωρεί. Πώς περπατά με τα «βαρίδια» πάνω του; Η συγχώρεση ελαφρύνει…

Ο Δούκας είναι ψυχικά ανάπηρος. Εχει ισχύ και δύναμη, αλλά μέσα του κουβαλά την απόρριψη του πατέρα του. Μεγάλωσε με κόμπλεξ κατωτερότητας το οποίο δεν άφησε ποτέ να φανεί στους γύρω του. Το κόμπλεξ έγινε θυμός και αυτόν τον θυμό τον τρέμουν όλοι. Δυστυχώς, αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.

Για την Ελένη Σταμίρη (Μαρία Κίτσου) τι νιώθει;

Πιστεύω ότι τη σέβεται απόλυτα. Η Ελένη στην ιστορία είναι το άσπρο και ο Δούκας το μαύρο. Αλλά δεν τη θεωρεί αντίπαλο δέος, γιατί εκείνη την εποχή η γυναίκα δεν είχε ιδιαίτερη δύναμη.

Ποιον ρόλο θεωρείτε ιδιαίτερα δύσκολο;

Όλοι οι ρόλοι έχουν προκλήσεις. Ιδιαίτερο σκάψιμο έχει ο ρόλος του Θωμά Κυπραίου. Ο Γιάννης Στάνκογλου έχει να φέρει εις πέρας έναν πολύ δύσκολο χαρακτήρα. Τον είδαμε πώς εκτέλεσε εν ψυχρώ και έβγαλε από τη μέση τον άνδρα που τον αναγνώρισε ως δωσίλογο στην Κατοχή. Ο άνθρωπος αυτός στάθηκε εμπόδιο για αυτόν, αποτέλεσε κίνδυνο και εξαφανίστηκε… Ο Θωμάς Κυπραίος έχει μάθει να επιβιώνει με κάθε τρόπο. Είναι ιδιαίτερα σκληρός, δεν νιώθει ενοχές. Μπροστά στο δικό του συμφέρον είναι άδειος. Αν σταθείς εμπόδιο στον δρόμο του, απλά την άλλη μέρα δεν υπάρχεις.

Αλήθεια, γιατί τόσα ανομολόγητα πάθη;

Γιατί όσο περισσότερο κλειστές είναι οι κοινωνίες τόσο μεγαλύτερη καταπίεση υπάρχει και όλα γίνονται κρυφά με τον φόβο της κατακραυγής. Οι κλειστές κοινωνίες καταπιέζουν τη σεξουαλικότητα των ανθρώπων, γι’ αυτό και οι παράνομες ερωτικές σχέσεις ανθούν. Η ιστορία της Μελίνας Τσαμπάνη έχει φοβερή πλοκή. Μου αρέσει το πώς μεταλλάσσονται οι ήρωες και πώς τους δικαιολογεί ο τηλεθεατής στο τέλος. Η αυστηρή σε ηθικές αρχές Θεοδοσία θα ερωτευτεί, αν και παντρεμένη, τον γυναικολόγο της. Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί ο άνδρας της, ο Λάμπρος, στα νιάτα της της στέρησε τον έρωτα, την αγάπη, την έκφραση του πάθους. Ηταν επόμενο λοιπόν όταν θα την πολιορκούσε ένας άνδρας, ακόμη και παντρεμένος, να ενδώσει. Δεν μπορούμε να στήσουμε τους ανθρώπους στον τοίχο γιατί όλοι μας έχουμε αδυναμίες. Πόσο μπορούν να παραβλέψουν τη χαρά, την αγάπη;

Η οικογένειά σας βλέπει τη σειρά;

Η πιο πιστή μου θαυμάστρια είναι η σύζυγός μου. Η οικογένειά μου με στηρίζει. Πέρα από τη δουλειά, λοιπόν, υπάρχουν πάντα η οικογένεια, η σύζυγος και τα παιδιά μου, για τους οποίους πρέπει πάντα να βρίσκω χρόνο να περνάω μαζί τους.

Ως τηλεθεατής έχετε γελάσει με κάποια ατάκα από τη σειρά, γιατί έχει και κωμικές πινελιές…

Έχω λίγο μαύρο χιούμορ. Μου άρεσε η ατάκα του Μελέτη για τον Κλεομένη που είπε στην Πηνελόπη: «Μια σπρωξιά να του δώσω και έμεινες χήρα»…

Αλήθεια, τι σας λέει ο κόσμος στον δρόμο;

Στην αρχή της σειράς μού έλεγε τι κακός που είστε. Τώρα μου λέει τι καλός που είστε, καθώς είμαι και ο μόνος που έχει μείνει πιστός στη γυναίκα του. Ο Δούκας μπορεί να έχει χίλια κουσούρια, αλλά έχει και τον δικό του κώδικα τιμής με τις γυναίκες. Είναι ηθικό στοιχείο. Ολοι γύρω του έχουν κάνει διάφορες απιστίες στα ερωτικά τους και αυτός δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα, γιατί όλα αυτά τα θεωρεί αδιανόητα καθώς είναι αφοσιωμένος στη γυναίκα του. Τα θέματα ηθικής στις ερωτικές σχέσεις νομίζω ότι είναι κόκκινο πανί για τον Δούκα. Αν πέσουν στην αντίληψή του, θα προβληματιστεί πάρα πολύ και δεν ξέρω πραγματικά ποιο πρόσωπό του θα δούμε. Γι’ αυτό και με τον Μελέτη έγινε τόσο σκληρός και τον τιμώρησε, γιατί τον έχει δίπλα του και δεν έπρεπε να σκεφτεί ούτε να τολμήσει να ρίξει τα μάτια του στην κόρη του.

Εσάς τι σας προβληματίζει σήμερα;

Όλο αυτό που γίνεται στα σύνορά μας. Μιλάμε για μια υποκρισία από την πλευρά της Ε.Ε. Ποια είναι η ευθύνη της; Γιατί αφήνουν το πρόβλημα σε εμάς; Το βάρος του Προσφυγικού δεν αναλογεί μόνο στη χώρα μας. Τι σημαίνει ότι οι χώρες της Ευρώπης δεν δέχονται άλλους πρόσφυγες; Και με αυτούς που υπάρχουν στη χώρα μας ή επιχειρούν να μπουν τι θα συμβεί; Δηλαδή τα νησιά μας τι θα γίνουν; Φυλακές ψυχών; Η Μυτιλήνη, η Χίος, αυτά τα όμορφα νησιά θα γίνουν κλειστές δομές εγκατάστασης μεταναστών και προσφύγων;

Ανησυχείτε με όλα αυτά;

Γιατί, ποιος Έλληνας δεν ανησυχεί; ‘Εχουμε έναν γείτονα που βρυχάται, που απειλεί συνεχώς. Εμάς, τους Ευρωπαίους, τους Ρώσους, τους Αμερικανούς. Πρώτα απ’ όλα έχει κλείσει στις φυλακές δημοσιογράφους και πνευματικούς ανθρώπους. Οποια διαφορετική φωνή υπάρχει στην Τουρκία την καταπνίγει. Πώς να μη φοβάσαι με τον Ερντογάν; Τα θεωρεί όλα δικά του. Ο μοναδικός θεός της εποχής μας είναι το χρήμα και το κέρδος. Σε όσες χώρες βρέθηκε ορυκτός πλούτος ήρθαν η διάλυση, η καταστροφή και ο ξεριζωμός. Τρέμω μόνο και στην ιδέα τι θα γίνει αν βρεθεί στην περιοχή μας.

Παρακολουθείτε, βλέπω, στενά τα τεκταινόμενα…

Θέλοντας και μη από παντού πλέον. Υπάρχει τεράστια υπερπληροφόρηση. Βομβαρδισμός από εικόνες. Το ένα θέμα μέσα σ’ ένα εικοσιτετράωρο έχει θάψει το άλλο. Στο τέλος στο μυαλό σου όλα είναι ένας χυλός. Η ειδησεογραφία πηδάει από το ένα θέμα στο άλλο, αλλά τα προβλήματα δεν εγκαταλείπουν κανέναν. Για όλα τα θέματα ξέρουμε… γενικότητες. Τι έγινε πραγματικά με το χρέος μάθαμε ποτέ; Γνωρίζαμε μέσα στα χρόνια ότι το χρέος αυξανόταν αλλά τίποτα περισσότερο. Ξέραμε ότι κάποιοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια. Το θέμα ήταν ότι δεν ξέραμε πως στο τέλος θα έστελναν σε όλους μας τον λογαριασμό από αυτό το γκουρμέ φαγοπότι.

Από αυτό το γκουρμέ φαγοπότι τα παιδιά μας βρίσκονται μετανάστες στο εξωτερικό…

Πιστεύω πολύ στα νέα παιδιά, στους νέους ανθρώπους. Δεν τα κατηγορώ που έφυγαν. Οσοι είχαν τα πτυχία και τις περγαμηνές καλά έκαναν και άδραξαν το παρόν και το μέλλον τους.

Πώς βλέπει ένας καλλιτέχνης όλο αυτό που γίνεται με τον κορονοϊό; Κλείνουν θέατρα, σινεμά στο εξωτερικό, αλλά και στην Αχαΐα…

Υπάρχει ένας μεγάλος φόβος και ο πανικός μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει. Ας έχουμε λίγο τον νου μας. Όλες τις ειδήσεις πρέπει να τις περνάμε από φίλτρο και να μην τις «καταπίνουμε». Χρειάζεται ψυχραιμία και να ακολουθούμε τις οδηγίες των γιατρών. Μακάρι να βρεθεί άμεσα και το φάρμακο γι’ αυτό που προέκυψε για να μην υπάρχουν απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Από όλη αυτή την ιστορία με τον κορονοϊό δεν θα σταθώ στις απαγορεύσεις που έθεσε το κράτος για την προστασία της δημόσιας υγείας -και καλά έκανε, για να είμαστε θωρακισμένοι-, θα σταθώ στην ψυχολογία του Έλληνα. Μα γιατί να πάνε να αδειάσουν τα ράφια από τα σούπερ μάρκετ; Μα αν μιλάμε για πανδημία, τότε τα τρόφιμα θα σου φτάσουν για έναν μήνα, για δυο μήνες, και μετά; Δηλαδή από τη μια κλαις και από την άλλη γελάς. Δεν μπορώ να φανταστώ τη λογική «ας ζήσω εγώ για δυο μήνες και ας πεθάνουν όλοι οι άλλοι γύρω μου». Τι ζωή είναι αυτή; Η ευτυχία δεν βιώνεται κοινωνικά; Ο πανικός δεν είναι κουσούρι μόνο του Έλληνα, για να είμαι δίκαιος, αλλά και του σύγχρονου ανθρώπου. Εδώ η μπίρα Corona είδε τις πωλήσεις της να πέφτουν επειδή είχε το ίδιο όνομα με τον ιό.

Το θέατρο συνεχίζει να ανακουφίζει τον άνθρωπο;

Πάντοτε το θέατρο αποτελεί έναν γερό πυλώνα του πολιτισμού, μια κοιτίδα του πολιτισμού. Στη χώρα μας από το Εθνικό Θέατρο έως το Θέατρο «Κάρολος Κουν» έχουν βγει σκηνοθέτες και ηθοποιοί που αποτέλεσαν σταθμό για την κοινωνία. Οι καλλιτέχνες, για μένα, δεν μπορούν να μπαίνουν σε μια γυάλα γιατί σταματούν να είναι δημιουργικοί. Οι καλλιτέχνες πρέπει να πατάνε το σανίδι.

Τι σχέση έχετε με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Μου αρέσει το facebook γιατί έχει μια ηρεμία. Δεν βιάζομαι να απαντήσω, σκέφτομαι όσα θέλω να γράψω και το ανοίγω μόνο από το σπίτι μου. Δεν θέλω στο κινητό να ασχολούμαι με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γι’ αυτό και δεν προτιμώ τη γρηγοράδα του Instagram. Ωστόσο, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου διατηρώ μια επιφυλακτικότητα και δεν είμαι τόσο ανοιχτός, προτιμώ την προσωπική επαφή. Προτιμώ τους συνανθρώπους μου να τους βλέπω, να είμαι κοινωνικό ον.

ΣΧΟΛΙΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ