Ο Στράτος Καμπισιούλης αν και μόλις 17 ετών διαθέτει πάνω από δέκα χρόνια εμπειρίας στο θέατρο σκιών και είναι ίσως ο νεότερος επαγγελματίας του είδους στην Ελλάδα. «Πρώτη φορά παρακολούθησα θέατρο σκιών όταν ήμουν μόλις 4 ετών! Με θυμάμαι να έχω χαθεί στη μαγεία αυτής της μοναδικής τέχνης που σε παρασέρνει!
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
Αναψαν τα φώτα του μπερντέ και είδα… το φως το αληθινό! Από τότε μου μπήκε το… μικρόβιο» αναφέρει ο 17χρονος μιλώντας στην «Espresso» για το ξεκίνημα του ταξιδιού του στον μαγικό κόσμο του θεάτρου σκιών. «Κάπου μετά τα 5 μου χρόνια άρχισα να φτιάχνω τις δικές μου φιγούρες. Στην αρχή από χαρτί, σε παιδικό μέγεθος, μέχρι που έφτασα σήμερα να φτιάχνω επαγγελματικές από πλαστικό! Επίσης, μόνος μου στην αρχή προσπαθούσα να πετύχω τη φωνή για την κάθε φιγούρα, να τραγουδάω τα τραγούδια, να ζωγραφίζω τις αφίσες κ.λπ.» συμπληρώνει ο ίδιος αναφορικά με την καλλιέργεια του ταλέντου του, που έφερε και την εξέλιξή του.
Ο Στράτος Καμπισιούλης είχε την τύχη να μάθει τα μυστικά του παραδοσιακού αυτού θεάματος από πολλές και διαφορετικές οπτικές. «Γνώρισα πολλούς καραγκιοζοπαίκτες και συνεργάστηκα με αρκετούς από αυτούς! Τον Θανάση Σπυρόπουλο και τον γιο του Κώστα, τον Αθω Δανέλλη, τον Πάνο Καπετανίδη, τον Γιάννη Νταγιάκο, τον Ηλία Καρελλά, τον Τάσο Γεωργίου, τον Νικόλα Τζιβελέκη και πολλούς άλλους! Ολοι μου τόνισαν ότι αν πάψω να το αγαπάω, να το αφήσω. Απαιτεί πολλή αγάπη και πολύ μεράκι η δουλειά αυτή. Ο καθένας, βέβαια, μου έδωσε και ξεχωριστές συμβουλές, που με έχουν βοηθήσει στην πορεία μου. Με πολλούς καραγκιοζοπαίκτες, μάλιστα, είμαστε και πολύ καλοί φίλοι!» σημειώνει.
Η αγαπημένη του φιγούρα από το θέατρο σκιών είναι φυσικά ο Καραγκιόζης αφού, όπως λέει, τα έχει όλα! «Είναι ο πιο πλούσιος φτωχός. Ο πιο γνήσιος Ελληνας! Τον βλέπουμε να αγωνίζεται στο πλευρό όλων των ξακουστών ηρώων της Επανάστασης και της μυθολογίας. Είναι Ιστορία!» Πέρα από τον Καραγκιόζη, όμως, από πολύ μικρός είχε ξεχωρίσει και τον μπαρμπα-Γιώργο. «Είναι γνήσιος, αυθεντικός, αγαθός. Εμφανίζεται στη σκηνή χορεύοντας τσάμικο και φορώντας φουστανέλα και τσαρούχια! Οποτε υπάρχει πρόβλημα έρχεται και βάζει τάξη. Αποδίδει δικαιοσύνη!» αναφέρει ο 17χρονος σκιοπαίκτης, που παράλληλα με τις παραστάσεις που δίνει πηγαίνει στη γ’ λυκείου. «Σκέφτομαι να σπουδάσω Φιλολογία. Εχω μεταδοτικότητα, αγαπώ τα παιδιά και πιστεύω ότι θα τα καταφέρω. Είναι και ένας από τους στόχους μου να βάλω το θέατρο σκιών στην εκπαίδευση. Γενικότερα το θέατρο είναι απαραίτητο, κυρίως στις τάξεις του δημοτικού» λέει.
Αυτός, όμως, δεν είναι ο μοναδικός στόχος του Στράτου Καμπισιούλη σε σχέση με το θέατρο σκιών. «Σκοπεύω να το εξελίξω με πολλές νέες καινοτομίες, χωρίς φυσικά να χάνεται η παράδοση. Πατώντας με το ένα πόδι στην παράδοση και με το άλλο στο σήμερα!» εξηγεί ο ίδιος στην «Espresso», και προσθέτει αναφορικά με την παρουσία τού εν λόγω παραδοσιακού είδους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Στο YouTube υπάρχουν άπειρες παραστάσεις από τους πιο παλιούς μέχρι τους πιο νέους σκιοπαίκτες που μπορεί να δει ο κόσμος. Στο TikTok, όμως, όχι. Είναι ένα από τα σχέδιά μου όταν τελειώσω με τις πανελλαδικές να κάνω ένα μεγάλο project στο TikTok με θέατρο σκιών. Ελπίζω να το πετύχω!»
Διαχρονικός
Σε ερώτησή μας αν ο Καραγκιόζης συνεχίζει να είναι δημοφιλής σε άτομα της ηλικίας του ή και σε μικρότερες ηλικίες στη σημερινή εποχή των videogames, ο 17χρονος σκιοπαίκτης εκφράζει την άποψη πως ποτέ δεν σταμάτησε να έχει δημοφιλία. «Τα videogames θεωρώ ότι έκαναν τον κύκλο τους και σιγά σιγά θα αρχίσουν να σβήνουν. Ο Καραγκιόζης είναι διαχρονικός. Πάντα επίκαιρος! Τα άτομα της ηλικίας μου δεν βλέπουν παραστάσεις, αλλά όλοι γνωρίζουν για το θέατρο σκιών και την ιστορία του. Οι περισσότερες παραστάσεις που γίνονται αφορούν μικρές ηλικίες. Δεν γίνονται παραστάσεις για εφήβους. Θεωρώ ότι αν γίνουν οργανωμένα και όχι πρόχειρα, θα έχουν μία καλή ανταπόκριση από τη νεολαία» λέει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος, μάλιστα, δίνει «πληρωμένη» απάντηση και σε εκείνους που αποκαλούν «παλιακό» είδος το θέατρο σκιών. «Μα, δεν μιλάμε απλά για ένα είδος, το θέατρο σκιών είναι η παράδοσή μας. Είναι ο πολιτισμός μας. Αυτά δεν παλιώνουν ποτέ! Είναι η ίδια η κοινωνία μας! Εκεί συναντάς κάθε τύπο ανθρώπου. Ο Καραγκιόζης πάντα έλεγε αλήθειες. Ο κόσμος έχει ανάγκη σήμερα να ακούει την αλήθεια, γι’ αυτό και πάει στον Καραγκιόζη!» τονίζει. Οσο για τα μηνύματα που περνάει εκείνος μέσα από τις παραστάσεις του, όπως μας λέει, όταν οι θεατές είναι παιδιά δεν κάνει καθόλου σάτιρα ούτε πολιτικά σχόλια.
Για το bullying
«Οσο είναι εφικτό περνάμε μια πληθώρα μηνυμάτων για τη βία, τον ρατσισμό, το bullying, καθώς και για την αξία της ειρήνης. Είχε βγάλει ένα έργο ο δάσκαλός μου, ο Θανάσης Σπυρόπουλος, γι’ αυτό το θέμα που το έφερα στο σήμερα. Το διασκεύασα και το έχω “ταξιδέψει” σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Μάλιστα, συνηθίζω να “κρύβω” τα μηνύματα στις παραστάσεις μου και να καλούνται τα παιδιά να τα ανακαλύψουν! Αυτό είναι το μυστικό. Οχι να βάζουμε τον Καραγκιόζη να μονολογεί! Στις παραστάσεις για ενήλικες είναι αλήθεια ότι είμαστε κι εμείς πιο ελεύθεροι στο τι θα πούμε».
Τι θα μπορούσε, όμως, να πάει στραβά σε μια παράσταση θεάτρου σκιών; Ο Στράτος Καμπισιούλης αποκρίνεται πως όλα είναι στο πρόγραμμα. «Δεν θα σας πω ψέματα. Σε κάθε παράσταση βρίσκω και μια λεπτομέρεια για να διορθώσω. Είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου και επιεικής με τους άλλους. Είναι πολλά που μπορούν να πάνε λάθος. Οπως να προκύψει κάποιο πρόβλημα στον ήχο, να έχει διακοπή ρεύματος, να χαλάσει ο καιρός και να ακυρωθεί η παράσταση και πολλά άλλα. Προσωπικά, κάνω το αδύνατο δυνατό για να είμαι προετοιμασμένος για το οτιδήποτε συμβεί. Είναι χρέος μου! Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσοι άνθρωποι, όλων των ηλικιών, περιμένουν την παράσταση. Κυρίως στα χωριά, το καλοκαίρι» περιγράφει.
Πριν ολοκληρώσουμε την κουβέντα μας με τον 17χρονο καραγκιοζοπαίχτη, του ζητάμε να ξεχωρίσει την πιο σημαντική στιγμή του στο θέατρο σκιών μέχρι σήμερα. «Είναι αλήθεια ότι έχω κάνει κάποιες συνεργασίες που δεν περίμενα ποτέ ότι θα κάνω και πόσο μάλλον στα πρώτα μου βήματα. Μία χαρακτηριστική στιγμή είναι όταν ήμουν πέμπτη δημοτικού και παρουσίασα μία σκηνή από τη ζωή του Αθανάσιου Διάκου, στο θέατρο σκιών. Εβγαλα τόσο συναίσθημα, τόσο πόνο και ταυτόχρονα ηρωισμό. Μίσος και συγκίνηση. Ηταν η τελευταία στιγμή του Διάκου. Ο διάλογός του με τον Ομέρ Βρυώνη πριν πεθάνει. Τελείωσα, βγήκα έξω για υπόκλιση και αντίκρισα ένα κατάμεστο θέατρο συγκινημένο να χειροκροτεί. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ» εξομολογείται.
Πηγή: Espresso
