Πολλή σκόνη σηκώθηκε –κουρνιαχτός!– με τη στοχοποίηση από τον Παύλο Πολάκη δικαστών και δημοσιογράφων. Σωστά, ολόσωστα, προκλήθηκαν η αγανάκτηση, η οργή, τα «ως εδώ άντρακλα». Σωστή η στηλίτευση από τους πολιτικούς, τον δημοσιογραφικό κόσμο, τα κανάλια, τα σάιτ, τις εφημερίδες. Σωστή και η άμεση αποδοκιμασία από την ΕΣΗΕΑ –θα έπρεπε να το κάνουν και οι άλλες δημοσιογραφικές Ενώσεις. Και αυτές πρέπει να απασχολεί το θέμα, είναι δεν είναι μέλη της οι κρεμασμένοι στα μανταλάκια της πολικής απειλής. Σωστή και η Άρια Αγάτσα που άκρως εκνευρισμένη εξέφρασε την ντροπή της το πρωί της
Τρίτης στον Real fm, στην εκπομπή τού Νίκου Χατζηνικολάου. Σωστά είπε και εκείνος ότι η στοχοποίηση είναι καταδικαστέα από όπου και αν προέρχεται. Όπως καταδικαστέα ήταν και η επικήρυξη τεσσάρων αθλητικών συντακτών και ενός δικηγόρου με υβριστικές αφίσες στους δρόμους πριν από περίπου τρία χρόνια. Καταδίκασαν τότε την επικήρυξη οι ΕΣΗΕΑ, η ΕΣΗΕΜ-Θ, ο ΠΣΑΤ, αλλά δεν ξεσηκώθηκε οργή, σε ανάλογο βαθμό και σε τόσο μεγάλο ποσοστό από τα Μέσα Ενημέρωσης.
- Εκτός και αν ο Οικονόμου, η Κοσιώνη, ο Καμπουράκης και Πορτοσάλτε (τυχαία αναφέρουμε την πρώτη σειρά της διαδικτυακής αφίσας Πολάκη), είναι φτιαγμένοι με ευγενέστερο δημοσιογραφικό υλικό από τον Παπαθεοδώρου, τον Βέργη, τον Ασβεστά, και τον Θωμαΐδη, συν τον δικηγόρο Τάκη Μπαλτάκο (και εδώ με τη σειρά «επικήρυξης»).
- Εκτός και αν είχαν «σηκώσει» πολύ ψηλά τα Μέσα το θέμα –εκείνα του Real Group για παράδειγμα– και δεν έπεσε στην αντίληψή μας.
- Και, επίσης, εκτός και αν είχε βγει με την ίδια οργή στα ραδιόφωνα η (εκ του αθλητικού ρεπορτάζ προερχόμενη) Άρια Αγάτσα και δεν έτυχε να την ακούσουμε.
Αν συνέβησαν τα δύο τελευταία, πολλά ειλικρινή «συγγνώμη» από εμάς. Αν δεν συνέβησαν, αν δηλαδή δεν υπήρξε ανάλογα ηχηρή αντίδραση, ποτέ δεν είναι αργά, ιδιαίτερα τώρα που δόθηκε η δυσάρεστη ευκαιρία με τον Πολάκη.
Ούτε είναι αργά για μια δημοσιογραφική έρευνα σχετικά με την προ τριετίας στοχοποίηση. Δηλαδή για το πού βρίσκεται η υπόθεση, τι έγινε με τους συλληφθέντες (υπήρξαν συλλήψεις), ποιος έκανε την αφισοκόλληση και τι εξυπηρετούσε η κατατρομοκράτηση δημοσιογράφων με τη μορφή της επικήρυξης, όπως έγινε. Γιατί υπάρχουν και άλλες μορφές τρομοκρατίας της αθλητικής δημοσιογραφίας –και όχι μόνο από μία πλευρά. Ποιο Μέσον έχει τα «άντερα» να κάνει έρευνα αγνοώντας πρόσωπα, ομάδες, κόμματα;
